منابع و ماخذ پایان نامه مصرف کننده، حریم خصوصی، اطلاعات مربوط، تامین کننده

نظران، آن را بخش قابل ملاحظه ای از فرهنگ، دسترسی به کالاها و حق انتخاب برای مصرف کننده، میدانند؛ اما برخی دیگر تبلیغات را وسیله ای در دست تولید کننده سرمایه دار برای اثرگذاری بر توده های مصرف کننده و تحت کنترل در آوردن آنان می دانند. مدافعان تبلیغات، مدعی اند که این ابزار تأثیر اغوا کننده ندارد و فقط اطلاعاتی در اختیار مصرف کنندگان احتمالی می گذارد تا با آگاهی بیشتر و بهتر، بتوانند انتخاب کنند.۱۸۹
” تامین کنندگانی که برای فروش کالا و خدمات خود تبلیغ می کنند نباید سلامت افراد را به خطر اندازند.”۱۹۰
به نظر می رسد هدف قانونگذار در وضع این ماده تبلیغات در خصوص مواد خوراکی ، آرایشی و بهداشتی و دارو ها باشد. اکثر مواد خوراکی دارای تاریخ مصرف می باشند و استفاده از آنها بعد از این تاریخ می تواند موجب بروز خطراتی شود، همچنین لوازم آرایشی ، بهداشتی و دارویی نیز برخی دارای تاریخ مصرف و برخی دارای دستور العمل خاص و برخی نیز برای اشخاص با شرایط فیزیکی و ژنتیکی خاص می باشند، برخی از آنها برای یک شخص مفید برای شخص دیگر با توجه به شرایط جسمانی موجب ضرر خواهد بود و بنا به این موارد ارائه دهنده باید کلیه مشخصات اجناس مورد نظر را بیان نماید. البته عبارت ” نباید سلامتی افراد را به خطر اندازد” خود دارای ابهام است و می توان تفاسیر دیگری نیز از آن ارائه نمود.
” تبلیغ کننده باید به نحوی تبلیغ کند که مصرف کننده به طور دقیق ، صحیح و روشن اطلاعات مربوط به کالا و خدمات را درک کند.”۱۹۱
همانگونه که در بالا و موارد قبل ذکر شد ارائه دهنده کالا یا خدمات باید اطلاعات مربوط به کالا یا خدمات را بطور کامل قید و رعایت برخی موارد نیز الزامی است ، این مورد نیز در تبلیغات ضروری است و قانونگذار با قید ” دقیق ، صریح و روشن” کاملا مشخص نموده است شخصی که تبلیغ مورد نظر را مشاهده می نماید باید با مشاهده اطلاعات ارائه شده اشراف کامل به کالا یا خدمات موضوع تبلیغ را بدست آورده باشد.
” در تبلیغات و بازاریابی باید هویت شخص یا بنگاهی که تبلیغات به نفع اوست روشن و صریح باشد.”۱۹۲
ذکر شد که تبلیغ کننده الزاما نباید ارائه دهنده کالا یا خدمات باشد، همچنین ارائه دهنده کالا یا خدمات نباید الزاما تولید کننده آن باشد، ارائه دهنده می تواند نماینده تولید کننده یا مرکز پخش وی باشد. همچنین ارائه دهنده می تواند شخص حقیقی یا شخص حقوقی باشد ، در این خصوص در تبلیغات باید هویت شخص یا بنگاهی که منفعت اصلی تبلیغ یعنی سود حاصل از فروش ارائه کالا یا خدمات را کسب می نماید مشخص باشد. هدف از تعیین این شخص امکان مراجعه بعدی مصرف کننده در بروز مشکلات است. البته ممکن است ضمانت و یا خدمات پس از فروش را شخص دیگری که غیر از ذینفع اصلی است ارائه دهد که در این خصوص باید به آن شخص مراجعه نمود اما با توجه به اینکه نفع اصلی را شخص دیگر می برد تعیین هویت او برای مراجعات بعدی از نظر قانونگذار ضروری است.
” تامین کننده نباید از خصوصیات ویژه معاملات به روش الکترونیکی جهت مخفی نمودن حقایق مربوط به هویت یا محل کسب خود سوء استفاده نماید.”۱۹۳
در روابط الکترونیکی شخص می تواند از هویت دیگری غیر از هویت اصلی خود استفاده نماید، به دلیل عدم حضور شخص در این نوع ارتباطات و عدم مشخص شدن محل فعالیت وی و همچنین عدم ارائه اسناد و مدارکی هر شخصی می تواند خود را به جای دیگری یا شخصی که وجود خارجی ندارد معرفی نماید، حال هر تامین کننده و تبلیغ کننده ای در صورت قصد سوء می تواند هویت اصلی خود را مخفی و پس از فریب مصرف کننده از نتیجه این عمل فرار کند. البته روشهایی برای شناسایی اینگونه افراد وجود دارد که در مبحث رویه قضایی در محاکم بیان خواهد شد اما منع قانونگذار در این ماده به این معنی است که در صورت انجام این عمل و مشخص و اثبات شدن آن شخص مزبور می بایست خسارات وارده به مصرف کننده را جبران نماید.
” تامین کننده باید تمهیداتی را برای مصرف کنندگان در نظر بگیرند تا آنان راجع به دریافت تبلیغات به نشانی پستی و یا پست الکترونیکی خود تصمیم بگیرند.”۱۹۴
به هر دلیل شخص ممکن است از پست الکترونیک خود استفاده ننماید و اطلاعات ارائه شده در خصوص کالا یا خدمات موضوع تبلیغ به دلیل زیاد بودن بطور کامل در آگهی تبلیغ قید نشده باشد و در تماس از طریق تلفن یا تکمیل فرم مربوطه در آگهی های تبلیغ این الزام برای تامین کنندگان و تبلیغ کنندگان از طرف قانونگذار قید شده است که باید انتخاب اینکه اطلاعات را از دو طریق پست الکترونیکی یا آدرس پستی و به صورت چاپ شده دریافت نمایند را مهیا نموده و حق انتخاب را الزاما به مصرف کننده واگذار شده است.
مبحث هفتم : تعهدات طرفین در حمایت از داده پیامهای شخصی
از ‌لوازم او‌لیه انجام مباد‌لات ا‌لکترونیکی به طریقی مطمئن و تشویق اشخاص به تجارت ا‌لکترونیکی وضع قوانین مطلوب در زمینه حفظ حریم خصوصی اعضای جامعه است زیرا حق حفظ حریم خصوصی از بدیهیترین حقوق افراد است و به علاوه همانطور که اشاره شد، اطلاعات در دنیای امروز ارزشی بیش از گذشته دارند، برخی اطلاعات نیز از حساسیت ویژه‌ای برخوردار هستند که حفظ آنها را ایجاب میکند مانند اطلاعاتی که بیمار یا موکل به پزشک یا وکیل خود ارایه می‌دهند، عقاید سیاسی و …. قانون می‌تواند با ایجاد مرجعی، عملکرد تاجر در خصوص حفظ حریم خصوصی بازدیدکنندگان از پایگاه (وب سایت) وی را گهگاه مورد ارزیابی قرار داده و در صورت عدم اجرای سیاست اعلامی ضمانت اجرای پیش‌بینی شده (از قبیل جریمه، الغای گواهی مطلوبیت و …) را علیه او اعمال نماید.۱۹۵
در مکاتبات از طریق پست الکترونیک بین اشخاص حقیقی و حقوقی طرفین ممکن است به اطلاعاتی در خصوص طرف مقابل خود دست یابند. این اطلاعات ممکن است اطلاعات شخصی نیز باشد، طرفی که این اطلاعات را دریافت نموده است و در پست الکترونیکی خود ذخیره نموده در خصوص نگهداری از آنها وظایفی دارد که قانونگذار به شرح ذیل مقرر داشته است.
” ذخیره، پردازش و یا توزیع داده پیامهای شخصی مبین ریشه های قومی یا نژادی ، دیدگاههای عقیدتی ، مذهبی ، خصوصیات اخلاقی و داده پیامهای راجع به وضعیت جسمانی ، روانی و یا جنسی اشخاص بدون رضایت صریح آنها به هر عنوان غیر قانونی است.”۱۹۶
قانونگذار در حمایت از آزادی عقیده ، مذهب و احترام به اقوام مختلف و حفظ حقوق اشخاص بیمار اقدام به وضع این ماده نموده و هر شخصی تحت هر عنوانی که این اطلاعات را بدون رضایت آنها ذخیره، پردازش یا توزیع نماید عمل او خلاف قانون خواهد بود، رضایت اشخاص نیز به صراحت قانون باید صراحتا عنوان شود و سکوت شخص را نمی توان حمل بر رضایت نمود .
در صورتیکه شخص موضوع داده پیام رضایت خود را مبنی بر این امر اعلام نمایند دارنده اطلاعات می بایست در خصوص ذخیره ، پردازش و توزیع آن به شرح ذیل عمل نماید.
” در صورت رضایت شخص موضوع داده پیام نیز به شرط آنکه محتوای داده پیام وفق قوانین مصوب مجلس شواری اسلامی باشد ذخیره، پردازش و توزیع داده پیام های شخصی در بستر مبادلات الکترونیکی باید با لحاظ شرایط زیر صورت پذیرد :
الف – اهداف آن مشخص بوده و به طور واضح شرح داده شده باشد.
ب- داده پیام باید تنها به اندازه ضرورت و متناسب با اهدافی که در هنگام جمع آوری برای شخص موضوع داده پیام شرح داده شده جمع آوری گردد و تنها برای اهداف تعیین شده مورد استفاده قرار گیرد.
ج – داده پیام باید بطور صحیح و روزآمد باشد.
د – شخص موضوع داده پیام باید به پرونده های رایانه ای حاوی داده پیام های شخصی مربوط به خود دسترسی داشته و بتواند داده پیامهای ناقص و یا نادرست را محو یا اصلاح نماید.
ه – شخص موضوع داده پیام باید بتواند در هر زمان با رعایت ضوابط مربوطه درخواست محو کامل پرونده رایانه ای داده پیامهای شخصی مربوط به خود را بنماید.”۱۹۷
برای ذخیره، پردازش و توزیع یک داده پیام شخصی، موضوع آن علاوه بر اینکه نباید مخالف قوانین موضوعه باشد، اعم از اینکه مخالف اخلاق حسنه ، نظم عمومی و قوانین امری باشد باید دارای شرایط ذیل نیز باشد.
۱- هدف از ذخیره ، پردازش و توزیع آن باید مشخص شده باشد و این امر بصورت واضح و صریح ذکر شده باشد، هدف ممکن است نگهداری اطلاعات پزشکی و اظهار نظر بر آنها و ارسال به پزشک متخصص باشد، حفظ اطلاعات شخصی یک شخص و انجام برخی امور بر اساس آنها و یا سایر موارد باشد، علی ایحال هدف از آن باید مشخص بوده و این هدف نیز نباید مخالف قوانین امری، نظم وعمومی و اخلاق حسنه باشد.
۲- در هر صورت رضایت شخص موضوع داده پیام لازم می باشد و برای رضایت وی بایست هدف از اینکار شرح داده شود، لذا ذخیره و جمع آوری آن باید در حدود هدف توضیخ داده شده صورت پذیرد، ممکن است هدف فقط یک موضوع خاص باشد و شخص بر اساس آن رضایت خود را اعلام دارد اما در گردآوری سایر اطلاعاتی را در مورد شخص گردآوری نمایند که وی در صورت علم به آن رضایت نمی داد ، همچنین اطلاعات گردآوری شده فقط در رابطه با هدف بیان شده بکار برده شوند و استفاده بر خلاف آن هدف خلاف اصول اخلاقی و قانون می باشد.
۳- در داده پیام ممکن است اطلاعات گردآوری شده بصورت صحیح بیان نشود و گاه ممکن است اطلاعات بنا به ضرورت تغییر نمایند، لذا این گردآوری باید بصورت صحیح در داده پیام آورده شوند و همچنین در صورت تغییر، این تغییرات نیز باید اعمال شوند.
در این ماده قانونگذار برای شخص موضوع داده پیام دو حق را بیان نموده است که انجام آن به نظر غیر ممکن می رسد.
۱- شخص به پرونده های رایانه ای مربوط به داده پیامهای شخصی خود دسترسی داشته و در هر زمان بتواند اطلاعات ناقص یا نادرست را محو یا اطلاح نماید. این مورد عملا غیر ممکن است زیرا این اطلاعات قطعا در یک سیستم شخص حقیقی یا حقوقی ذخیره شده است و در این سیستم علاوه بر اطلاعات شخص موضوع داده پیام قطعا سایر اطلاعات مربوط به موضوعات و اشخاص دیگر موجود می باشد و چنین شخص حقیقی یا حقوقی به هیچ وجه اجازه دسترسی شخص موضوع داده پیام را به سیستم خود نمی دهد ، همچنین ممکن است شخص موضوع داده پیام اطلاعات گردآوری شده را به ضرر خود دیده و به این بهانه اقدام به اصلاح یا محو آنها نماید و با توجه به متن ماده خود شخص است که تشخیص می دهد اطلاعات به ناقص یا نادرست است و این موضوع ممکن است محل سوء استفاده قرار گیرد.
۲- شخص موضوع داده پیام در هر زمان با رعایت ضوابط مربوطه درخواست محو کامل پرونده رایانه ای داده پیامهای خود را بنماید. در این حالت نیز عملا شخص گردآوری کننده اطلاعات ممکن است با رضایت شخص اقدام به این کار نموده باشد اما ممکن است در پردازش و ارسال آن به دیگران شرایطی به وجود آمده باشد و وی مجبور شود آنرا نگهداری نماید،

  منابع پایان نامه ارشد با موضوعبخش خصوصی، اتحادیه اروپا، قیمت بازار، مالکیت مسکن

دیدگاهتان را بنویسید