پیامک مساله‌ دار ایرانسل در ابوموسی !!

«ایرانسل امیدواره سفر خوشی داشته باشین و آرزوی اقامتی امن در امارات متحده عربی واسه شما داره.» این متن پیامی بود که روز چهارشنبه ۲۰ اردیبهشت برابر با ۹ می ۲۰۱۲ در ساعت ۱۱:۳۲ از طرف اپراتور گوشی موبایل، «ام تی ان ایرانسل» به گوشی تعدادی از خبرنگاران اعزامی به جزیره ابوموسی فرستاده شد.

ایرانسل

 

این پیام خوش اومد غیرمنتظرانه درست وقتی دریافت شد که خبرنگاران از هواپیمای پرواز بندرعباس-ابوموسی پیاده شدن و بر آسفالت داغ فرودگاه کوچیک این جزیره در قلب آبای خلیج فارس قدم گذاشتن.

البته شبکه «ایرانسل» در ابوموسی آنتن نمی ده و فقط گه بعضی وقتا نشونای کوچیک آنتن تلفن همراهش بالا می اومد و کمی بعد هم مخفی می شد. اما در همین مدت کم پیام خوش آمدگویی «ایرانسل» با مضمون ورود به امارات رو به گوشی خبرنگاران رساند.

پیام خوش اومد به کشور «امارات متحده عربی» در حالی از طرف شبکه «ایرانسل» به گوشیای گوشی موبایل فرستاده شد که این کشور در سواحل جنوبی خلیج فارس و در فاصله ۶۰ کیلومتری از جزیره ابوموسی ادعاهایی مبنی بر مالکیت بر این جزیره رو داره و یه چند وقت پیش نسبت به سفر استانی محمود احمدی نژاد به این جزیره عکس العملای بسیار تندی نشون داد.

در همین حال آرش کرم بیگی مدیر روابط عمومی ایرانسل در این باره به شرق میگه: «چون ایرانسل با اپراتور اماراتی «اتصالات» رومینگ به معنی گسترش سرویس اتصال در مکانی غیر از مکانی که اون سرویس ثبت شده، داره وقتی کسی وارد جزایر بشه شبکه اتصالات شما رو در بخش کشور امارات می بینه و پیغام مشترک خود رو می فرسته . این موضوع به دلیل همپوشانی فضای فرکانسیه.»

پس از ادعاهای مقامات امارات بود که هیات دولت جمهوری اسلامی ایران به شکل مصوبه ای، ابوموسی رو به عنوان منطقه نمونه گردشگری انتخاب و معرفی کرد. مسوولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هم اعلام کردن تلاشای خود رو واسه رونق صنعت گردشگری در این جزیره شتاب میدن.

سفر خبرنگاران به این جزیره هم اولین تور بازدید از ابوموسی نام گرفت چون قبل از این هیچ برنامه ای به این شکل واسه غیرساکنان جزیره انجام نمی شد. خبرنگاران حاضر در این سفر از طرف معاونت گردشگری سازمان میراث فرهنگی واسه بازدید از ابوموسی رفته بودن تا هم این جزیره و جذابیتا و توانایی هاش رو از نزدیک ببینن و هم شنوای وعده ها و برنامه های مدیران سازمان واسه این منطقه نمونه گردشگری تازه تاسیس باشن.

رسیدن به ابوموسی فقط از راه هوایی و از راه فرودگاه بین المللی بندرعباس شدنیه: خبرنگاران با پرواز ساعت ۵:نیم ساعت تهران – بندرعباس با حدود نیم ساعت تاخیر به این شهر رفتن و پس از اون با پرواز ساعت ۱۰:۳۰ بندرعباس – ابوموسی به جنوبی ترین نقطه از خاک ایران پا نهادند. هر روز دو پرواز از بندرعباس به ابوموسی انجام میشه؛ یکی در ساعت هشت صبح و دیگری در ساعت ۱۰:نیم ساعت. مدت زمان این پروازها واسه رسیدن به جزیره ۳۵ دقیقه س. پروازهای برگشت از ابوموسی به بندرعباس هم حدود یه ساعت پس از رسیدن پروازهای ورودی انجام می شه

این پروازها واسه ساکنان جزیره مجانیه اما هر شخص در ماه سهمیه محدودی واسه سفر به بندرعباس داره. ساکنان واسه دریافت سهمیه و اعلام دلیل سفر باید درخواست خود رو حدود دو هفته زودتر به فرمانداری ابوموسی ارائه کرده و منتظر اعلام موافقت یا مخالفت فرمانداری باشن. علاوه بر این در شرایط الان سفر به ابوموسی واسه دیگه ایرانیان ممکن نیس، مگه در شرایطی که مجوزهای لازم رو از استانداری و فرمانداری هرمزگان و ابوموسی دریافت کرده و دلیل موجهی واسه سفر به این جزیره داشته باشن. وقتی هواپیما آماده نشستن در فرودگاه ابوموسی می شه از پنجره که به جزیره نگاه کنی، در سمت چپ باند فرودگاه و ضلع جنوبی جزیره کم خونه هایی به رنگ کاه گلی دیده می شه که محل زندگی اتباع کشور اماراته، در ضلع سمت راست هم که ساخت و سازه ها زیاده و ساختمونای دو، سه طبقه دیده می شه محل زندگی ایرانیان جزیره س.

بر سر در ورودی فرودگاه ابوموسی هیچ تابلویی نصب نشده. در فرودگاه بندرعباس هم واسه سفر به ابوموسی بلیت ارائه نمی شه و فقط کارت پرواز به شما میدن. در کارت پروازها هم فقط نام شما، شماره پرواز و شماره صندلی نوشته شده. داخل فرودگاه هم هیچ نشونه ای که به شما یادآوری کنه الان در جزیره ابوموسی هستین، وجود نداره. تنها بالای یه تیکه از ریل بار فرودگاه یه تابلو نقش برجسته گلی بزرگ نصب شده که روی اون خلیج فارس، رستم، شعرهایی از فردوسی و چند نشون دیگه ملی حکاکی شده. فقط در نزدیکی در خروجی سالن انتظار فرودگاه تابلویی نصب شده که آرم اداره بهزیستی شهرستان ابوموسی رو در قسمت بالای سمت چپ خود داشت و روی اون نوشته بود: «بیشتر معتادان، مواد رو اولین بار در جمع دوستان مصرف کردن. دوست بچه خود رو بشناسین. در ۶۰ درصد موارد، اعتیاد با تعارف دوستان شروع می شه. کمیته فرهنگی شهرستان ابوموسی»

ابوموسی شهری مانند همه شهرها

با خارج شدن از فرودگاه و تردد در خیابونای جزیره اگه آب و هوای گرم و شرجی و نمای دریا در افق رو به حساب نیاریم، ابوموسی هیچ فرقی با بقیه شهرهای کشور نداره، طرح و نام تابلوهای خیابونا، مدل و نوع ماشینای در حال عبور و مرور (پراید، پیکان، وانت پیکان و سایپا، پژو، موتوسیکلت و…) نوع ساخت و ساز و جنس مصالح به کار رفته در ساختمونا و همه نشونه های دیگه شهر کوچیک ابوموسی به طور کامل منطبق و مشابه بیشتر شهرهای ایرانه. ساختمون تازه ساخته شده دانشگاه پیام نور ابوموسی بزرگه و معماری و نمای زیبایی داره. در طراحی اون از ویژگیای معماری ایرونی مانند بادگیر و پنجره های طاقدار استفاده شده و نمای ساختمون ترکیبی از آجر زرد رنگ و سنگ سفیده. شماره پلاک اتومبیلای ابوموسی هم همون شماره شهر بندرعباس (۸۴) مرکز استان هرمزگان بود. تعدادی از خودروهای جزیره هم پلاک منطقه آزاد قشم رو بر خود داشتن.

یکی از ساکنان ابوموسی که کارمند دانشگاه پیام نور جزیره س به «شرق» میگه: «در ابوموسی ۳۴ اداره و دستگاه دولتی هست که به رتق و فتق امور مردم مشغول هستن، البته بعضی از ادارات تنها یه کارمند دارن و همون یه نفر همه کارا رو انجام میده.» از اون درباره استادان دانشگاه می پرسم و جواب اینه: « در دانشگاه سه رشته حقوق، مدیریت بازرگانی و مدیریت جهانگردی تدریس می شه؛ بعضی استادان پروازی هستن و از بندرعباس میان. یه سریای دیگه هم کارکنان ساکن در جزیره هستن که در کنار اون تدریس هم می کنن.»

سواحل آبی و تمیز

وسعت جزیره خیلی نیس که گشت و گذار در اون وقت خیلی از شما بگیره. خاک جزیره مشابه خاک جزیره هرمز در خیلی از نقاط قرمز رنگ بود و در کنار اون و در نزدیک ساحل تپه های شنی سفید رنگ دیده می شد. میزبانان، خبرنگاران رو به بخشی از ساحل جزیره بردن که ساماندهی و نورپردازی شده و تعدادی آلاچیق چوبی در اون احداث شده بود. با اینکه ساعت ۱۱:۴۰ رو نشون می داد، اما هوای ابوموسی در مقایسه با گرمای ۳۶ درجه و شرجی بندرعباس به روشنی خنک تر و مطبوع بود. آب دریا هم به دلیل قرار گرفتن جزیره در وسط خلیج فارس به شکل غیرقابل وصفی زلال، تمیز و آبی و شفاف بود. آبای سواحل ابوموسی مخصوصا از پنجره هواپیما هنگام فرود در جزیره و برخاستن از اون تا ده ها متر دورتر از ساحل به دلیل عمق کم و تمیزی آب با رنگ آبی چشم نوازی خود رو نشون می داد. این قسمت از ساحل صخره ای بود و وقتی پشت به دریا می ایستادی در سمت چپ بلندترین نقطه جزیره که به اون کوه حلوا می گن، دیده می شد که روی اون سه آنتن مخابراتی نصب شده بود.

در سمت راست هم بلندی دیگری به چشم می اومد که ارتفاع اون از کوه حلوا کمتر بود. روی این بلندی هم یه تیربار ضد هوایی و آنتن مخابراتی دیده می شد. در همین محل فرصتی دست داد تا از «مهدی دریانورد»، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری هرمزگان سوالایی دور و بر برنامه های در دست اقدام واسه بهتر شدن وضعیت گردشگری ابوموسی سوال کنم، اون طور که این مقام مسوول به شرق گفت؛ «تا چند وقت دیگه زیرساختای لازم واسه این کار شروع می شه و در همین زمینه برنامه اصلی ارائه تسهیلات و امکانات نیاز به بخش خصوصی واسه ساخت ویلا هستش.

به باور ما واسه رونق گردشگری ابوموسی ویلاسازی از طرف بخش خصوصی بیشتر و بهتر از هتل سازی جواب میده. علاوه بر این سرمایه گذار خصوصی فقط با مشارکت و هماهنگی کمیته تخصصی که در سازمان میراث و گردشگری مستقره می تونه در جزیره ابوموسی سرمایه گذاری کنه.» علاوه بر این در ابوموسی تنها یه رستوران کوچیک خانوادگی هست.

پس از دیداری کوتاه از این بخش از ساحل سر و سامون داده شده ابوموسی نوبت به بازدید از شهر و زندگی مردم عادی جزیره می رسه، یه تیکه از شهر که بازارچه اصلی ابوموسی در اون واقعه قدیمی ترین بخش شهره، بازارچه مستطیل شکله و یه حیاط مرکزی داره، تعدادی درخت در حیاط کاشته شده، در چهارسوی بازارچه مغازهایی واقعه، در اون ساعت از روز (ساعت حدود ۱۳) بیشتر مغازه ها بسته بودن و فقط یه میوه فروشی که تنها میوه فروشی شهر و واسه یکی از کارکنان شهرداری ابوموسیه باز بود، فروشنده دختر خانمی جوون با چادری مشکی بود، در این مغازه همه نوع میوه فروخته می شد و قیمتا خیلی فرقی با بازار دیگر نقاط ایران نداشت و حتی از قیمتا تو تهران ارزون تر بود، قیمت فروش بعضی میوه ها نصب شده بر تابلوی میوه فروشی ابوموسی در تاریخ ۲۰ اردیبهشت: «سیب درختی قرمز و زرد ۲۰۰۰، بادمجان ۶۵۰، گوجه گلخانه ای ۱۲۰۰، موز ۳۰۰۰، پیاز ۲۰۰، سیب زمینی ۶۵۰، زردآلو ۴۵۰۰، گوجه سبز ۵۰۰۰» (قیمتا به تومنه). با در نظر گرفتن اینکه بار واسه ابوموسی از راه هوایی فرستاده می شه به نظر می رسه این قیمتا بسیار ارزون و مناسب باشه یا دست کم میشه این جور گفت که موج افسار گسیخته گرانی و تورم که این روزا در همه جای ایران بازارها رو تصرف کرده به ابوموسی نرسیده.

پرس وجو از وضعیت زندگی عربای ساکن در ابوموسی از مسوولان و ساکنان جزیره نتیجه قاطع و روشنی نداره، آمارهایی که گفته می شد شدیدا متفاوت و عجیب بود، ۱۰۰، ۴۰۰ و کمتر از هزار نفر آماری بود که از تعداد اونا گفته می شد، رفتن به محل زندگی عربا ممنوع بود حضور اونا در سمتی که ایرونیا زندگی می کنن هم ممنوعه، با این حال اونا می تونن از بیمارستان ابوموسی که نام پارس رو بر خود داره استفاده کنن، اون طور که تعدادی از ساکنین جزیره میگن؛ ساکنین قسمت عربی ابوموسی به کار خاصی مشغول نیستن و بعضی وقتا ماهیگیری می کنن، اما هرهفته خورد و خوراک و مایحتاج لازم زندگیشون از راه یه لنج کوچیک باری از کشور امارات آورده می شه.

اونا هم اینکه اجازه ساخت و ساز جدید در جزیره رو ندارن و تنها می تونن خونه های قدیمی خود در جزیره رو تعمیر کنن، واسه این کار هم باید مجوز لازم رو از فرمانداری و شهرداری ابوموسی دریافت کنن، مصالح لازم واسه تعمیر رو باید با ارائه درخواست و اعلام دقیق مقدار و نوع مصالح از شهرداری ابوموسی دریافت کنن. یکی از ایرانیان ساکن در ابوموسی در مورد ساکنان قسمت عرب نشین جزیره به شرق میگه: «بیشتر اونا هندی و فیلیپینی هستن و هیچ کاری انجام نمی دن، به دلیل اینکه بیشتر عربای بومی و اصلی ساکن جزیره واسه شرایط بهتر زندگی به امارات رفته ان دولت امارات فقط واسه اینکه این قسمت از ساکنان خالی نشه اونا رو به جزیره فرستاده س و هزینه زندگی شون رو تامین می کنه و ماهانه مقرری معینی به اونا میده.»

البته جزیره ابوموسی با همه این ویژگیا بیشتر به منطقه ای نظامی می مونه این جور که یکی از نظامیان ساکن در جزیره به شرق میگه: «این منطقه تواناییای زیادی واسه گردشگری داره اما در اصل نظامیه، به خاطر همین ارسال مجوزهای گردشگری و ورود و خروج گردشگر باید به تایید فرماندهی کل نیروهای مسلح و شورای عالی امنیت ملی برسه؛ با در نظر گرفتن موقعیت خاص ابوموسی و بحثایی که دور و بر اون هست من فکر نکنم به این زودی تماشاگر اتفاق خاصی در مورد گردشگری در این جزیره باشیم. حتی به نظر من بهتره تواناییای نظامی جزیره زیاد شه، مسوولان هم پتانسیل شون رو روی قشم و کیش بذارن و اونا رو بیشتر از قبل رونق بدن.»

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *