پایان نامه رایگان با موضوع ارزیابی عملکرد مالی و تکنیک تاپسیس فازی

دانلود پایان نامه

نکته: با توجه به دو مدل برنامه‌ریزی خطی و غیرخطی CCR.IO، ملاحظه می‌شود که با گذاشتن عدد 1 به‌جای متغیر در مدل برنامه‌ریزی غیرخطی CCR.IO می‌توان به مدل برنامه‌ریزی خطی CCR.IO دست یافت. به عبارت دیگر، کافی است در مدل برنامه‌ریزی غیرخطی CCR.IO فرض شود بیشترین مقدار حاصل از تفاضل ترکیب وزنیِ ورودی‌ها از ترکیب وزنیِ خروجی‌ها که واحدهای تصمیم‌گیرنده می‌توانند اخذ کنند، برابر با یک است. در این
صورت، مقدار تابع هدف نیز نشان‌دهنده اندازه کارایی حاصل از مدل CCR.IO است.

  • در این پژوهش از روش تلفیقی تاپسیس فازی و DEA جهت به دست آوردن کارایی شرکت ها استفاده شده است. بعد از ارائه ی توضیحات در باره ی DEA لازم است در ادامه تعریفی از تاپسیس و نوع فازی آن ارائه می‌شود.

    2-8.تاپسیس فازی
    تکنیک تاپسیس فازی، تعمیمی از تکنیک تاپسیس در محیط فازی است. تکنیک تاپسیس را هوانگ و یون در 1981 مطرح کردند. منطق زیربنایی تاپسیس، تعریف راه‌حل‌های ایده‌آل مثبت و منفی است. راه‌حل ایده‌آل مثبت، معیارهای از نوع سود را حداکثر و معیارهای از نوع هزینه را حداقل می‌نماید. راه‌حل ایده‌آل منفی، معیارهای از نوع هزینه را حداکثر و معیارهای از نوع سود را حداقل می‌کند. گزینه بهینه، نزدیکترین گزینه به راه‌حل ایده‌آل مثبت و دورترین گزینه از راه‌حل ایده‌آل منفی است. به‌طور خلاصه، راه‌حل ایده‌آل مثبت، ترکیبی از بهترین ارزشهای قابل دسترس معیارهاست، در حالی که راه‌حل ایده‌آل منفی، شامل بدترین ارزش‌های قابل دسترس معیارهاست. برای ارزیابی عملکرد مالی، ابتدا یک مسأله FMCDM را فرمول‌بندی می‌کنیم. مسأله FMCDM، شامل مجموعه‌ای از m گزینه است که در n شاخص مالی و وزن‌های مربوطه ارزیابی می‌شوند. مسأله می‌تواند به صورت زیر مدل‌سازی شود.
    و W=[w1,w2,…,wn].
    در اینجا A1 ,A2 ,… ,Am گزینه‌های ممکن هستند که کارشناسان باید ارزیابی نمایند. C1 ,C2 ,… ,Cn معیارهایی هستند که در مقابل عملکرد گزینه‌ها در نظر گرفته شده‌اند. Gij رتبه عملکرد مالی گزینه Ai در برابر معیار Cj و Wj وزن Cj می‌باشد. در فرایند ارزیابی، این وزنها درجه اهمیت معیارهای ارائه شده توسط کارشناسان مالی ـ از طریق بررسی‌ها و ارزیابی‌های ذهنی ـ را با واژه‌های زبانی نشان می‌دهند. این وزنهای زبانی به خیلی کم(VL)، کم(L)، متوسط(M)، بالا(H) و خیلی بالا(VH) تقسیم و از طریق پرسشنامه جمع‌آوری می‌شوند [21].
    فرض می‌کنیم bij(e) ارزش شاخص نمایانگر j را در دوره e نشان می‌دهد که در آن i=1,2,…,m، j=1,2,…,n و e=1,2,…,t هستند.
    با توجه به مفهوم اعداد فازی مثلثی، Gij را تعریف می‌کنیم:
    که در آن:
    لذا [Gi1,Gi2,…,Gin] رتبه‌های عملکرد گزینه Ai را در n معیار نشان می‌دهند.
    با استفاده از عملگرهای MAX و MIN، راه‌حلهای ایده‌آل مثبت (A+) و ایده‌آل منفی (A-) برای مجموعه گزینه‌ها شناسایی می‌شوند.
    A- =[G1-,G2-,…,Gn-]
    A+ =[G1+,G2+,…,Gn+]
    در روابط بالا Gn- و Gn+ که اعداد فازی مثلثی می‌باشند، به ترتیب از کمترین و بیشترین مقادیر glij، gmij و grij برای گزینه n ام تشکیل شده‌اند.
    واضح است که برای i=1,2,…,m و j=1,2,…,n در این رابطه برقرار است:

      تحقیق با موضوع هزینه های اضافی و الگوریتم ژنتیک

    dij- و dij+، به ترتیب، نشان‌دهنده فاصله Gij از Gj- و Gj+ هستند که با استفاده از فرمول‌های زیر محاسبه می‌شوند:
    برای تعیین ضریب اهمیت معیارهای مختلف تصمیم‌گیری، از اعداد فازی استفاده می‌شود. در این‌صورت یک عدد فازی مثلثی است که وزن‌های زبانی بیان شده توسط خبره Ek در مورد معیار Cj را به صورت فازی بیان می‌کند: (j=1,2,…,n و k=1,2,…,p)
    Wj را به عنوان میانگین وزن معیار Cj در نظر می‌گیریم و آن را با استفاده از رابطه زیر محاسبه می‌کنیم:
    علائم و نشان‌دهنده ضرب و جمع فازی هستند.
    Di- و Di+، به ترتیب، فاصله وزین گزینه Ai را از راه‌حل ایده‌آل مثبت و راه‌حل ایده‌آل منفی بیان می‌کنند و با استفاده از روابط (15) و (16) به‌دست می‌آیند.

    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.