پایان نامه ارشد درباره ایالات متحده و درجه حرارت

مقادیر بالای چربی مورد نیاز برای جیره ماهیان گوشتخوار ممکن است بر پلت سازی تاثیر منفی گذارد. به همین علت، در طول روند ساخت جیره نهایی، چربی پس از روند پلت سازی روی جیره نهایی اسپری می گردد.
ـ بسته بندی
Widget not in any sidebars

پلتها یا گرانولهای خشک نهایی را باید برای نگهداری در کیسههای مناسب قرار داد. روی کیسه ها نیز باید مشخصات محصول و تاریخ تولید آن ذکر گردد.
ـ انبار سازی
در حفظ کیفیت جیره، نگهداری مناسب اجزای جیره و جیره نهایی به اشکال مختلف پلت شناور و غیرشناور قدم مهمی محسوب می شود. در مجموع تغییرات کیفی می توانند ضررهای اقتصادی فوق العادهای را به همراه داشته باشند. در موارد افزایش دما به بالای 25 درجه سانتی گراد و رطوبت به بالای 85%، قارچها به سرعت رشد کرده و علاوه بر ایجاد حالت ماندگی، سمومی را نیز تولید می کنند، که سلامت ماهی را تهدید نماید. حفاظت از جیره و اجزای آن با افزودن مواد نگهدارنده ارزان قیمت امکان پذیر است. بهتر است اجزای خشک جیره را در عرض 2 تا 3 ماه مصرف نمود.
1ـ3ـ6 کنترل کیفیت
کیفیت جیره به کیفیت و کمیت ماده خام، افزودنی ها به ویژه مواد نگهدارنده (ترکیبات ضد قارچی و باکتریایی افزوده شده)، شرایط فرآوری و طول مدت نگهداری آنها بستگی دارد. کارآیی یک جیره برای افزایش رشد آبزیان، عمدتا به شرایط فوق الذکر بستگی دارد. علاوه بر تعادل ترکیبات غذایی، جیره باید در آب پایدار، جذاب، خوش خوراک بوده و اندازه ذرات آن برای مراحل مختلف رشد مناسب باشد. کیفیت پایین جیره می تواند ناشی از موارد ذیل باشد:
مواد خام با کیفیت پایین مصرف شده باشد 2 – افزودن اوره 3 – بالا بردن خاکستر محلول در اسید که نمایانگر وجود ماسه و سیلیکا است 4- مقادیر بالای خاکستر 5- به کارگیری چربیهای فاسد 6 – عدم کفایت مقادیر ویتامینها در مکمل 6- مقادیر پایین اسیدهای چرب به شدت غیر اشباع 7 – مقادیر پایین اسیدهای آمینه ضروری و عدم تعادل نسبت کلسیم به فسفر 8- حضور عوامل ضد تغذیه ای 9- نگهداری طولانی مدت جیره موجب کاهش کیفیت غذایی جیره می گردد 10 – مقادیر بالای رطوبت ( بیش از 13% ) 11 – مقادیر بالای نمک 12 – ترکیبات ازت تام فرار ( دی متیل امین، تری متیل امین، آمونیاک و دیگر ترکیبات ازته فرار و … ) 13 – پراکسید ناشی از اکسیداسیون بندهای دو گانه اسیدهای چرب غیر اشباع 14 – تعداد کل باکتریها و قارچها
1ـ4 اهداف تحقیق
شناسایی کمی و کیفی باکتری ها در انواع غذاهای اکسترود (استارتر، رشد و پرواری)
شناسایی کمی و کیفی قارچها در انواع غذاهای اکسترود (استارتر، رشد و پرواری)
تغییرات کمی وکیفی باکتریها و قارچها در طول زمان نگهداری
رابطه بین دما و رطوبت محل نگهداری غذا با تغییرات کمی باکتری ها و قارچها

فصل دوم
مروری بر تحقیقات گذشته
2ـ1 پیشینه تحقیق
در مورد اثرات میکروارگانیسم ها به ویژه میکروبهایی مثل باکتریها و قارچها، بر روی غذای تجارتی خشک مورد مصرف در آبزیان پرورشی (به شکل پلت و اکسترود) تحقیقات و مطالعات اندکی انجام شده است و در مورد تعداد کل باکتریها و قارچهای داخل غذاهای خشک تجارتی آبزیان پرورشی، مطالعات به شکل منظم حتی در کشورهایی مثل ایالات متحده هم انجام نمی شود [19].
وود و والیز در سال 1955 ، انتقال باکتری بیماری کلیه ازطریق غذاهای خشک مصرفی در ماهی ازاد بالغ و مرحله قبل از جوانی، وود و اُردال در سال 1955 و رز و همکاران در سال 1959، انتقال عفونت ناشی از میکوباکتریومها (سل سویه آبزیان) در هچری ماهیان آزاد (محلهای تکثیر) را، در یک مزرعهای که مولدین ماهی آزاد را نگهداری می کردند گزارش کردند. به مرور، این نوع مطالعات بیشتر شد، به طوری که تعداد کل باکتریهای هوازی و دامنه آن در هر گرم غذای خشک تجارتی بر حسب CFU/g بررسی و تعیین گردید. تراست در سال 1971 و تراست و مانی در سال 1972 تعداد کل باکتریهای هوازی را در هر گرم غذای خشک تجارتی در یک دامنه 103 ×1 تا109 ×1 CFU/g و کیاتو و آئوکی در سال 1976 در کشور ژاپن این تعداد را بین 103 ×1 تا106 ×1 گزارش نمودند. مُفیت و وستر در سال 1986 تعداد کل باکتریهای هوازی را در هر گرم پلت مرطوب 8/4× 107CFU /g گزارش کرد و اشاره نمود که اگر از مواد نگهدارنده برای جلوگیری از رشد باکتریها به غذا اضافه گردد، از تعداد باکتریها کاسته خواهد شد و به 9/1 ×106 CFU/g در هر گرم می رسد، آنها در غذای پلت مرطوب باکتریهایی مثل Aeromonas hydrophila , Pseudomonas, Streptococcus, Staphylococcus, Clostridium perfringenese, و 4 گونه Salmonella sp و 13 گونه Enterobacteriaceae جدا سازی و گزارش نمودند.
دِداندو و همکاران در سال 2010 تعداد کل باکتریهای هوازی را در غذای زنده بین 107 تا 1012 در هر گرم غذا گزارش کردند. راجانا و همکاران در سال 2004، در یک دوره 60 روزه در سه مرحله نمونه برداری زمانهای صفر، 30 و 60 روز، تغییرات فلور باکتریایی و تعداد کل باکتریهای هوازی در دو نوع غذای خشک تجارتی (رشد) میگو، پودر ماهی و سویای مورد استفاده در فرمولاسیون غذای تهیه شده را مورد بررسی قرار دادند. نامبرده و همکاران در بین باکتریها، باکتریهای گرم مثبت را به عنوان باکتریهای غالب و بین 8/42 تا 73 درصد گزارش نمودند و جدایههای باکتریایی شناسایی شده را از انواع Micrococcus, Arthrobacter and Bacillus Vibro, streptococcus faecalis, Escherchia coli, staphylococcus areus گزارش کردند.
آنها تعداد کل باکتریهای هوازی را در سه مرحله زمانی صفر، 30 و 60 روز را در غذای تجارتی نوع اول به ترتیب 103× 76/2 و 8/8× 104 و73/2 × 104 و تعداد کل باکتریهای هوازی را در سه مرحله زمانی صفر، 30 و60 روز در غذای نوع 2 تجارتی میگو (رشد) به ترتیب 103× 75/ 7 و104× 5/5 و 104× 65/3 و تعداد کل باکتریهای هوازی را در سه مرحله زمانی صفر، 30 و 60 روز در پودر ماهی مورد استفاده در فرمولاسیون غذای میگو (رشد) به ترتیب103× 12/5 ،103× 87/3 و 103× 87/3 و تعداد کل باکتریهای هوازی را در سه مرحله زمانی صفر، 30 و 60 روز در پودر و یا آرد سویای مورد استفاده در فرمولاسیون غذای میگو (رشد) به ترتیب 103 × 5/3 و 103 × 075/2 و 103 × 75/2 گزارش نمودند.
زمیسلوسکا و لواندوسک در سال 1999، مدت زمان ماندگاری برخی باکتریها مثل: Pseudomonas fluorescens و aeroginosa Pseudomonas وEscherichia coli, Streptococcus faecalis, and Bacillus subtilis, Bacillus cereus، را در سه درجه حرارت منهای 5 درجه سانتی گراد، 11 و 20 درجه سانتی گراد در یک مدت زمان 72 روزه مورد مطالعه قرار دادند و در پایان زمان بررسی، همه باکتریها در درجه حرارت منهای 5 درجه سانتی گراد، سه گونه از باکتری ها در درجه حرارت 11 درجه سانتی گراد و دوگونه از باکتریها در درجه حرارت 20 درجه سانتی گراد زنده ماندند و دو باکتر یBacillus cereus, Bacillus subtilis در هر سه درجه حرارت زنده ماندهاند.