منبع پایان نامه ارشد درمورد استاندارد و بر مبنای

دانلود پایان نامه

پیش‌ فرآوری‌ها در دمای بالای 100 درجه سانتی‌گراد در راکتور دست‌ساز(جنس SS304L، حجم 500mL، ساخت شرکت استیل صنعت اصفهان) انجام شد که تحمل فشار‌های بالا تا 20 بار را دارد.
در تمامی پیش‌فرآوری‌ها از نسبت ثابت سوبسترا به محلول 1 به 20 استفاده شد [15]. به این صورت که 10 گرم از سوبسترا بر مبنای وزن خشک به همراه 190 میلی‌لیتر محلول با غلظت مطلوب در راکتور ریخته شده و پس از بستن راکتور، در درون حمام روغن با دمای مورد نظر قرار گرفت. مدت زمان گرم شدن راکتور تا دمای مورد نظر در تمامی مراحل در حدود 40 دقیقه در نظر گرفته شد. پس از اتمام زمان ‌‌پیش‌فرآوری و سرد شدن راکتور درب آن را باز کرده و محلول باقیمانده و محصول پیش‌فرآوری شده به وسیله صافی پارچه‌ای از جنس 100% پلی‌استر از یکدیگر جدا شدند. پس از مرحله جداسازی محصول جامد جهت خنثی‌سازی به مدت 2 ساعت با آب شسته شد. پس از خنثی‌سازی نمونه ها به مدت 48 ساعت در دمای محیط خشک شدند و در کیسه‌های مخصوص نگهداری شدند.

  • آزمایش تولید بیوگاز در سیستم ناپیوسته
    در این تحقیق جهت تولید بیوگاز از روش هانسن استفاده شد[66]. در این روش بطری‌های شیشه‌ای تیره به عنوان راکتور ناپیوسته مورد استفاده قرار گرفت. سپس مقادیر 20 میلی‌لیتر مخلوط میکروبی، 5 میلی‌لیتر آب و 25/0 میلی‌لیتر سوبسترای پیش‌فرآوری شده و نشده بر مبنای وزن خشک به بطری‌ها اضافه شد و درب آنها با درپوش پلاستیکی و کلاهک آلومینیومی محکم شد. سپس عملیات بی‌هوازی با تزریق گاز نیتروژن به مدت 2 دقیقه برای هر بطری‌ انجام شد . جهت بررسی متان تولیدی نمونه ها به صورت سه‌تایی تهیه شدند.
    همچنین یک بطری حاوی مقادیر مشابه مخلوط میکروبی و سوبسترا به عنوان شاهد و یک نمونه مشابه با افزودن 25/0 گرم سوبسترای ویسکوز جهت بررسی عملکرد مخلوط میکروبی تهیه شد. تمامی بطری ها جهت نگهداری به گرمخانه با دمای 37 درجه سانتی‌گراد منتقل و به مدت 30 روز نگهداری شدند. در طول دوره نمونه‌گیری هر 5 روز یکبار انجام شد.
    اندازه‌گیری و آنالیز بیوگاز تولید شده
    شکل ‏33- منحنی برازش خطی استاندارد الف)حجم گاز متان و ب)حجم گاز CO2 بر حسب سطح زیر پیک
    شکل ‏33- منحنی برازش خطی استاندارد الف)حجم گاز متان و ب)حجم گاز CO2 بر حسب سطح زیر پیک
    جهت آنالیز متان و کربن دی‌اکسید تولیدی ، ابتدا حجم 100 میکرولیتر از محتوی گاز هر بطری به دستگاه GC تزریق شد. سپس به وسیله یک سرنگ بطری را به فشار محیط رسانده نمونه 100 میکرولیتری دیگری را به دستگاه تزریق میکنیم و سطح زیر پیک حاصل از دو تزریق متوالی ذخیره شد. اختلاف این دو مقدار سطح زیر پیک مربوط به گاز تولیدی را نشان می‌دهد.جهت دستیابی به حجم متان درون هر بطری از روی سطح زیر پیک، به منحنی استاندارد نیاز داریم. به این منظور، حجم‌های مشخصی از گازهای خالص متان و کربن دی‌اکسید به دستگاه تزریق شد و پس از محاسبه سطح زیر پیک متناظر، منحنی سطح بر حسب حجم مربوط به گازهای متان و کربن‌دی‌اکسید برازش شد.نمونه‌ای از این منحنی‌های استاندارد در شکل ‏33 قابل مشاهده است.
    بنابراین حجم گاز متان درون سرنگ و نهایتا حجم گاز تولید شده در راکتور به ترتیب از روابط‏34 و ‏35 به دست می‌آید.
    ‏‏34
    0011/0
    ‏35
    به روش مشابه حجم کربن‌دی‌اکسید موجود در بطری با استفاده از حجم گاز درون سرنگ محاسبه شد.
    هیدرولیز آنزیمی
    هیدرولیز آنزیمی به دلیل شرایط ملایم عملیاتی، عدم تولید مواد سمی و بازدارنده و همچنین عاری بودن از هر نوع ماده خورنده روش مورد توجهی در آزادکردن قندهای موجود در نمونه پیش‌فرآوری شده محسوب می‌شود. اما این روش نیز به نوبه خود مشکلاتی به همراه دارد .از جمله این مشکلات می‌توان به زمان عملیاتی بالا، هزینه بالای تولید آنزیم و حساسیت بالای آنزیم به ‌pH عملیات هیدرولیز اشاره کرد[66].
    جهت بررسی تاثیر پیش‌فرآوری بر هیدرولیز نمونه‌ها، 30 FPU بر گرم سوبسترا آنزیم سلولاز و 60 IU بر گرم سوبسترا آنزیم بتاگلوکوسیداز استفاده شد. عملیات هیدرولیز در ظروف شیشهای تیره 118 میلی‌لیتری انجام شد[10].
    محیط هیدرولیز با غلظت 30 گرم بر لیتر، با افزودن 9/0گرم سوبسترا در 30 میلی لیتر بافر سدیم سیترات 05/0 مولار با pH 8/4 تهیه شد. برای ساختن بافر مقدار 21 گرم اسید سیتریک جامد به همراه 5 الی 6 گرم سود در 1950 میلی لیتر آب مقطر حل شده و pH محلول چک شد و در صورت پایین تر بودن pH از 8/4 ، محلول غلیظ سود به تدریج محلول اضافه میشد تا pH آن به 8/4 برسد و سپس حجم محلول به 2 لیتر رسانده شد.
    به منظور استریل کردن محیط هیدرولیز، بطری‌های حاوی نمونه و بافر با درپوش پنبه‌ای و فویل پوشانده شدند و به‌همراه تعداد مورد نظردرب‌ پلاستیکی به مدت 20 دقیقه در دمای 121 درجه سانتیگراد در اتوکلاو قرار داده می‌شد. پس از پایان زمان استریل و خارج کردن نمونه‌ها و سرد شدن آنها تا دمای هیدرولیز، آنزیم بتاگلوکوسیداز به هر نمونه افزوده شده و نمونه‌ها به مدت 72 ساعت در دمای 45 درجه سانتیگراد در شیکر انکوباتور با سرعت 120 دور بر دقیقه در انکوباتور قرار ‌گرفتند. برای بررسی میزان افزایش سرعت هیدرولیز در 24 ساعت و بررسی بازده کلی هیدرولیز در 72 ساعت نمونه‌گیری انجام ‌شد. سپس مایع نمونه گیری شده برای استفاده در مرحله تخمیر و همچنین بررسی میزان قند تولید شده در فریزر نگهداری شد.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال و , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.