منبع مقاله درمورد اقدامات درمانی و فیزیولوژی

دانلود پایان نامه

1.Blanching 2.Erythema 3.Edema 4.Matt hemoglobinemia
5.Deficiency of the enzyme glucose-6-phosphatase 6.Idiopathic

  • 7.Sulfonamides 8.Nitrates 9. Acetaminophen 10.Phenobarbital
    11. Piroxicam 12. Non steroidal anti inflammatory drug(NSAID)
    13.Moore 14.Prostaglandins
    با در نظر گرفتن اهمیت موضوع و با توجه به این که در حال حاضر در کشور ما جهت کاهش درد ناشی از کانولاسیون فیستول در بیماران دیالیزی اقدام درمانی خاصی انجام نمی گیرد و همچنین تاکنون در کشور ما پژوهشی در زمینه استفاده از داروهای موضعی در کاهش درد ناشی از کانولاسیون فیستول بیماران دیالیزی انجام نگرفته است، انجام پژوهش در این زمینه ضروری به نظر می رسد. بنابراین این پژوهش با هدف مقایسه تاثیر دو دارو موضعی پیروکسیکام و املا بر شدت درد ناشی از کانولاسیون فیستول در بیماران دیالیزی خرم آباد طراحی و اجرا شد.
    فصل دوم
    فصل دوم
    چارچوپ پنداشتی
    و مروری بر متون
    در این فصل ابتدا ساختمان آناتومیک کلیه و عملکرد آن، انواع نارسایی کلیه، انتخاب های درمانی در بیماران با نارسایی مزمن مرحله نهایی کلیه و پروسه همودیالیز توضیح داده خواهد شد و در ادامه ارتباط همودیالیز و درد کانولاسیون بررسی و سپس به بحث پیرامون انواع درد و فیزیولوژی آن، ویژگی های درد، عوامل موثر بر درد، اثرات درد بر مددجویان و اقدامات درمانی کنترل درد خواهیم پرداخت. در پایان مطالعات مرتبط با پژوهش، مورد بحث و بررسی قرار میگیرند.
    2-1. چارچوب پنداشتی:
    2-1-1. اناتومی و فیزیولوژی کلیه :
    در بزرگسالان کلیه یک جفت عضو قهوه ای رنگ تیره می باشد که در قسمت خلفی پرده صفاق1 واقع در دیواره خلفی شکم و در فاصله ی بین مهره ی دوازدهم سینه ای2 تا مهری سوم کمری3 قرار گرفته اند. در بالغین وزن کلیه ها بطور متوسط تقریبا 113 تا 170 گرم ، طول آن حدود 10 تا 12 سانتیمتر و پهنای آن 6 سانتیمتر و ضخامت آن حدود 5/2 سانتیمتر می باشد. کلیه راست به علت وجود کبد در این سمت، کمی پایین تر از کلیه سمت چپ قرار دارد. کلیه ها از داخل توسط دنده ها، عضلات شکم و پشت و از داخل توسط بافت چربی که دور تادور کلیه را احاطه کرده است، از هرگونه ضربه ای کاملا حفاظت می گردند. همچنین کلیه ها و بافت های چربی اطراف آن ها، از دیواره شکم، توسط فاشیای4 کلیه که از جنس بافت پیوندی است، آویزان می شوند. فیبر های بافت پیوندی، عروق خونی و سیستم لنفادیک5 اطراف هر کلیه، به عنوان کپسول کلیه6 شناخته می شوند.
    1.Peritoneum 2.Thoracic 3.Lumbar
    4. Fascia 5. lymphatic system 6. Kidney capsule
    غده ی آدرنال1 نیز بر روی هر کلیه قرار گرفته و از لحاظ عملکرد، خونرسانی و عصب دهی، کاملا مستقل از کلیه هاست. پارانشیم2 کلیه به دو بخش کورتکس3 و مدولا 4 تقسیم می شود. بخش مدولا تقریبا حدود 5 سانتیمتر پهنا دارد، داخلی ترین بخش کلیه را تشکیل می دهد و شامل قوس های هنله5 ، عروق پیرامون توبول ها 6و لوله های جمع کننده نفرون های قشری7 و نفرون های مجاور مرکزی8 می باشد. نهایتا مجاری جمع کننده به پیرامید ها ی9 کلیه که به شکل هرم بوده و قاعده انها به طرف سطح محدب کلیه و راس انها به طرف ناف کلیه 10قرار دارند متصل می شوند. هر کلیه شامل 8 تا 18 هرم است که این هرم ها در 4 تا13 کالیس کوچک 11تخلیه می شوند. این کالیس ها نیز به نوبه ی خود در 2 تا3 کالیس بزرگ 12تخلیه شده و مستقیما داخل لگنچه ی کلیه 13می ریزند. لگنچه کلیه در ابتدای سیستم جمع کننده ادراری واقع شده و ساختار ان به گونه ای است که ادرار را جمع آوری نموده و آنرا به قسمت های پایین تر منتقل می نماید. زمانی که ادرار از لگنچه ی کلیه خارج می شود مقدار و رنگ آن دیگر قابل تغییر نیست. بخش کورتکس کلیه که تقریبا 1 سانتیمتر پهنا دارد، دورترین بخش از مرکز کلیه بوده و توسط لبه خارجی کلیه احاطه می شود[58].
    نفرون ها14: هر کلیه از یک میلیون نفرون تشکیل شده است. اگر یکی از کلیه ها آسیب ببیند و یا عملکرد خود را از دست بدهد، کلیه طرف مقابل درصدد جبران برامده و قادر است عملکرد کلیوی را در حد کفایت حفظ نماید. نفرون ها ساختمان هایی هستند که در پارانشیم کلیه جای دارند و مسئول شروع تشکیل ادرار می باشند[2].
    اگر مقدار عملکرد نفرون ها به کمتر از 20 درصد حد طبیعی کاهش یابد، انجام درمان جایگزین ضروری می باشد. نفرون ها از نظر ساختمان به دو نوع تقسیم می شوند 1- نفروند های قشری که حدود 80 تا 85 درصد از نفرون ها را تشکیل می دهند و در خارجی ترین قسمت کورتکس قرار دارند. 2- نفرون های مجاور مرکزی که حدود 15 تا20 درصد نفرون ها را تشکیل می دهند و بسیار دور تر از کورتکس قرار دارند. نفرون های مجاور مرکزی بواسطه قوس هنله بلندی که دارند، قابل تشخیص هستند، که این قوس هنله بلند توسط مویرگ ها احاطه شده است. بلندی توبول نفرون مربوط به میزان توانایی آن در تغلیظ ادرار است[58].
    1.Adrenal gland 2.Parenchyma 3.Cortex 4.Medulla
    5.loop of Henle 6.Tubule 7.Cortical nephrons
    8.Central nephrons 9.Pyramid 10.Renal hilum
    11.Minor calyx 12.Major calyx 13.Pelvis 14.Nephrons
    2-1-1-1.عملکرد کلیه ها : مهمترین عملکرد کلیه ها ثابت نگه داشتن حجم و ترکیبات بدن می باشد. به طور کلی عملکرد کلیه ها عبارت است از :
    تشکیل ادرار
    تنظیم حجم آب بدن
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.