منبع مقاله درمورد ابزار گرداوری اطلاعات و اندازه گیری

دانلود پایان نامه
  • گالینکین 3و همکاران(2002) مطالعه ای با هدف مقایسه تاثیر استفاده از یونتوفروزیس4 لیدوکائین و پماد املا در رگ گیری کودکان انجام دادند. یونتوفروزیس تکنیکی است که به وسیله جریان الکتریسیته عبور مایعات را از سطح پوست آسان می سازد. مطالعه به صورت تصادفی و متقاطع بر روی 26 بیمار 16-7 ساله که نیاز به رگ گیری داشتند در بیمارستان فیلادلفیا پنسیلواتیا انجام شد. هر بیمار به صورت تصادفی در دو موقعیت که نیاز به رگ گیری داشت، در یک نوبت پماد املا و در نوبت بعد لیدوکائین یونتوفروز دریافت نمود. میزان درد با استفاده از مقیاس دیداری شدت درد و
    1.Çelik 2.Vapocoolant ethyl chloride 3.Galinkin 4.Iontophoresis
    (CHEOPS)1 اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که از بین 22 بیماری که هر دو روش را تجربه کردند بین نمره دردشان تفاوتی وجود نداشت. در هر دو گروه عارضه شدیدی در طی مطالعه دیده نشد. با توجه به اینکه یونتوفروز لیدوکائین کاهش دردی برابر با پماد املا فراهم می کند محققین پیشنهاد نمودند که، از این روش می توان به عنوان یک سیستم غیر تهاجمی جهت کاهش درد رگ گیری وریدی در بیماران استفاده کرد[61].
    صدیقه خلیلی و همکاران(1391) به منظور بررسی تاثیر پماد بی حس کننده املا بر شدت درد ناشی از رگ گیری با آنژوکت در زنان تحت عمل سزارین انتخابی مطالعه ای را به صورت کارازمایی بالینی یک سو کور ، تصادفی و کنترل با پلاسبو انجام دادند. نمونه ها شامل 60 نفر از زنانی بودند که تحت عمل سزارین انتخابی به بیمارستان امام علی(ع) شهرستان آمل مراجعه نموده هاند. بیماران به صورت تصادفی تدریجی در دو گروه املا و پلاسبو(وازلین) قرار گرفتند. ابزار گرداوری اطلاعات پرسشنامه مشتمل بر سه بخش بود، اطلاعات فردی، مقیاس دیداری اندازه گیری شدت درد و چک لیست عوارض احتمالی پمادها. پمادها توسط محقق یک ساعت قبل از رگ گیری در محل مورد نظر استفاده و موضع با پانسمان بسته می شد و پس از گذشت یک ساعت رگ گیری انجام می شد. نتایج این پژوهش نشان داد که میزان درد ناشی از رگ گیری با آنژوکت با استفاده از پماد املا به طور معناداری کمتر از شدت درد در زمان استفاده از پلاسبو می باشد(P<0>1.CHEOPS (Children’s Hospital of Eastern Ontario Pain Scale)
    فصل سوم
    فصل سوم
    مواد و روش ها
    3-1. اهداف، پیش فرض ها و فرضیات تحقیق:
    3-1-1.هدف کلی:
    تعیین تاثیر دو داروی موضعی پیروکسیکام و املا بر شدت درد ناشی از کانولاسیون فیستول در بیماران دیالیزی.
    3-1-2.اهداف جزئی:
    تعیین میزان درد ناشی از کانولاسیون فیستول در بیماران گروه کنترل قبل و بعد از مداخله.
    تعیین میزان درد ناشی از کانولاسیون فیستول در بیماران گروه پیروکسیکام قبل و بعد از مداخله.
    تعیین میزان درد ناشی از کانولاسیون فیستول در بیماران گروه املا قبل و بعد از مداخله.
    تعیین و مقایسه میزان درد در گروه کنترل ، پیروکسیکام و املا .
    3-1-3.پیش فرض ها:
    همودیالیز رایج ترین شیوه درمانی در روش های جایگزین در بیماران با نارسایی کلیه است[7].
    فیستول شریانی وریدی بهترین وسیله دستیابی عروقی جهت همودیالیز می باشد[10].
    درد یک احساس ناخوشایند و یک تجربه عاطفی است که با آسیب های بالقوه یا بالفعل بافتی همراه است[19].
    درد می تواند بر عملکرد فیزیکی و روانی فرد تاثیر گذار باشد[28].
    در بین پرسنل مراقبت بهداشتی ، پرستار نقش کلیدی را در کاهش درد ایفا می کند[28].
    ژل پیروکسیکام با تاثیر ممانعت از سنتز پروستاگلندین ها و با اثر بر روی گیرنده های محیطی درد، احساس درد را کاهش می دهد[56].
    پماد املا با تغییر در دپولاریزاسیون غشا سلولی نسبت به یون سدیم هدایت تکانه عصبی درد را مسدود می نماید[56].
    3-1-4. سؤالات یا فرضیات تحقیق با توجه به اهداف طرح :
    بین میزان کاهش درد در گروه کنترل و گروه های مداخله (پیروکسیکام و املا)تفاوت وجود دارد.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.