منبع مقاله درباره کشاورزی ارگانیک و حقیقی و همکاران

دانلود پایان نامه
  • باکتری های اسید لاکتیک: مواد ارگانیک را تخمیر و تولید اسیدهای ارگانیک می کنند تا عوامل بیماری زا ( پاتوژن ها ) را زیر فشار قرار دهند. از آنها در تهیه ماست و ترشیجات استفاده می شود.
    باکتری های فتو سنتز کننده: آنها دارای یک نقش کلیدی در EMa هستند و برای دیگر میکروارگانیسم های سودمند امکان همزیستی و همکاری با یکدیگر را فراهم می سازد.( ترو هیگا، 1993 ).
    1-17 فرضیه ها:
    کودEMa اثرمعنی دارمثبتی برعملکرد ذرت ارقام704و666 دارد.
    محلول پاشی کودEMa نسبت به سایر روشهاتاثیر مطلوبتری برروی عملکرد ذرت دارد.
    1-18 اهداف تحقیق:
    بررسی تاثیر کود بیولوژیک EMa برعملکرد واجزاء عملکرد ارقام ذرت 666و704
    تعیین بهترین روش مصرفEMa درذرت ارقام666 و704درمنطقه فیروز آباد
    بررسی عکس العمل دو رقم ذرت666 و 704 نسبت به کودEMa

    2- مروری بر تحقیقات انجام شده
    2-1- بررسی منابع
    محبوب خمامی طی تحقیقی (1379) نشان داد که محلول پاشی با کود ورمی واش اثر معنی داری در سطح یک درصد بر شاخص های رشد چون ارتفاع، قطر، وزن تر، وزن خشک و نیتروژن در دیفن باخیا و ارتفاع، تعداد برگ، وزن تر، وزن خشک، نیتروژن و فسفر در آگلونما داشت. نتایج حاصل از مقایسه میانگین ها نشان داد که در بیشتر شاخص ها افزایش سطوح محلول پاشی موجب بهبود و افزایش شاخص های رشد گردید و محلول پاشی با 100 میلی لیتر از این محلول می تواند اثر مطلوبی بر بیشتر شاخص ها داشته باشد. در آزمایش دیگری خرم دل و همکاران (1386) به منظور بررسی تاثیر مایع تلقیح ازتو باکتور، آزوسپریلوم و قارچ همزیست میکوریزا بر رشد گیاه دارویی سیاهدانه طی تحقیقی نشان دادند که تلقیح بذر سیاهدانه با کودهای بیولوژیک باعث افزایش معنی دار ارتفاع گیاه، شاخص سطح برگ ، حداکثر تجمع ماده خشک و سرعت رشد محصول در مقایسه با شاهد شد. ارتفاع گیاه در تیمار ترکیبی آزوسپریلوم و قارچ نسبت به سایر تیمارهای مورد آزمایش بیشتر بود. نوشاد و همکاران (1380) طی تحقیقی در خصوص تاثیر مصرف کود بیولوژیک فسفره بر صفات کمی و کیفی چغندر قند نشان دادند که برخی از صفات کمی و کیفی ریشه و اندام های هوایی چغندر قند تحت تاثیر تیمارهای مختلف کود شیمیایی و بیولوژیک فسفره و یا اثر متقابل آنها قرار گرفته است. سیندهو و همکاران (Sindhu et al., 2002) نشان دادند که تلقیح نخود با ریزوبیوم های همزیست و سودوموناسهای فلورسنت سبب افزایش وزن خشک قسمت هوایی به مقدار 100 درصد نسبت به ریزوبیوم تنها شده است. لیفشیتز و همکاران (Lifshitz et al., 1987) بیان داشته اند که باکتریهای PGPR و مخصوصاً سودوموناسهای فلورسنت اغلب سبب افزایش تحرک عناصر معدنی نامحلول در خاک میگردد و در نتیجه جذب این عنصر توسط گیاه را بهبود می بخشند. دریلو و اسکوروپسکا (Derylo et al., 1993) نشان داده اند که این باکتری ها همچنین قادر به تولید تنظیم کننده های رشد گیاهی و کاهش تعداد میکروارگانیسم های مضر در ریزوسفر گیاه می باشند. همچنین هبار و همکاران (Hebbar et al., 1992) و لوپر وبایر(Loper et al., 1991) و ویسارد و همکاران (Voisard et al., 1989) ثابت نمودند که خاصیت آنتاگونیستی این باکتری ها علیه پاتوژنهای گیاهی در نتیجه تولید آنتی بیوتیک ها ، ترکیبات کلات کننده آهن یا سیدروفورها و متابولیت های ثانویه مانند است. چنین نتایجی توسط گریمس و ماونت(Grimes et al., 1984) در لوبیا و توسط دشتی و همکاران (1998) در سویا نیز گزارش شده است. پرت ودموت (Parret et al., 2000) طی تحقیقی نشان دادند استفاده عملی از سودوموناسهای فلورسنت برای افزایش رشد گیاه از موفقیت کمی برخوردار بوده است. آنها دلیل این امر را عدم شناخت کافی از دینامیک جمعیتی این باکتری در طبیعت می دانند. اگر سودوموناس بتواند بصورت مایع تلقیح سبب افزایش رشد گیاه شود نشانه رقابت آن با جمعیت بومی خاک است . در مطالعه رقابت این باکتری ها توجه خاصی به باکتریوسین ها شده است. این مواد آنتی بیوتیک هایی از جنس پروتئین هستند که توسط یک باکتری ترشح می شوند و فقط روی گونه ها با سویه های نزدیک آن باکتری تاثیر دارد. برخلاف نظر فوق محققینی مانند لوپر و همکاران (Loper et al., 1991) و شروت و هانکوک (Schroth et al., 1981) عقیده دارند تلقیح گیاهان با سودوموناس ها در اکثر اوقات سبب افزایش عملکرد شده است. لاگ تنبرگ (Lugtenberg., 1996) با مطالعه 150 ایزوله سودوموناس فلورسنت به این نتیجه رسید که 40 درصد از آنها سبب افزایش عملکرد گندم، 40 درصد موجب کاهش عملکرد و 20 درصد تاثیری در این زمینه نداشتند. اندرسون و همکاران (Ainderson et al., 1998) طی تحقیقی بر این باورند که گاه باکتری های PGRP جدا شده از یک گیاه تاثیرات متفاوتی را روی گیاه دیگر اعمال می کنند که به دلیل پتانسیل کلونی زایی متفاوت آنها روی گیاهان مختلف است. دهجی و همکاران گزارش کرده اند که در حالت مستقیم انواع PGRP با استفاده از مکانیسم های مختلفی مستقیماً در افزایش رشد و عملکرد ایفای نقش می کنند. افزایش انحلال عناصر غذایی کم محلول مانند فسفر، تولید ACC د-آمیناز، تولید هورمونهای رشد گیاهی مانند اکسین، تثبیت نیتروژن و افزایش فراهمی آهن از طریق تولید سیدروفور از اهم مکانیزمهای مورد استفاده در این روش می باشند. باکتری های حل کننده فسفات که در ریزوسفر به وفور یافت می شوند با ترشح اسیدهای آلی و فسفاتازها قادرند ترکیبات فسفاتی غیرمحلول را به فرم قابل استفاده برای گیاه در آورند. تلقیح گیاهان با میکرواورگانیسم های حل کننده فسفات باعث افزایش جذب فسفر شده و به تبع آن رشد گیاهان افزایش می یابد. کم بودن مواد آلی خاک در سالهای اخیر همراه با کاهش میزان بارندگی باعث به وجود آمدن مشکل عمده در افزایش تولید و حفظ عملکرد گردیده است. حسین و همکاران(Hussain et al., 2001) نشان دادند که یکی از راههای تامین مواد غذایی مورد نیاز گیاه استفاده از ماده تلقیحی بیولوژیکی است اما نحوه عملکرد آن وابستگی زیادی به وجود مواد آلی در خاک دارد که بتواند منابع غذایی را به اکوسیستم خاک بازگرداند بنابراین یکی از منابع غذایی جایگزین همراه سازی میکرواورگانیسم های موثر و مواد آلی است. بیشتر تحقیقاتی که در خصوص مصرف کود EM در بخش های مختلف انجام گرفته در کشور تایلند می باشد و همگی آنها مثبت بودن تحقیق را به اثبات رساندند. تحقیقات انجام شده توسط پانچا بان (Panchaban., 1989) در تایلند نشان داده که عوامل تاثیرگذار و محدود کننده خاک شامل:حاصلخیزی کم، ذخایر کم آب ، مواد آلی اندک و … می باشند که می تواند بوسیله اضافه کردن مواد آلی اصلاح گردد. در طی تحقیق دیگری که هیگا و همکاران (Higa et al., 1989) بر روی ذرت انجام دادند تاثیر میکروارگانسیم های موثر EM بر ارتقاء کیفیت و سلامت خاک به عنوان مکمل انرژی آلی، معدنی، حفظ تعادل جمعیت میکروبی خاک و فتوسنتز و توانایی تثبیت نیتروژن به اثبات رسید. در بررسی که هیرا و همکاران (Hera et al., 1982)، فینگ و همکاران (Feng et al., 1993) گزارش کردند که استفاده از EM باعث افزایش میزان پروتئین در دانه گیاه می شود و بیشترین مقدار پروتئین زمانی بدست آمد که به همراه کودهای ازت و فسفر میکروارگانیسم های موثر نیز استفاده شد.
    در آزمایشی جعفری حقیقی و همکاران(2010) به بررسی اثرات کود بیولوژیک بر ویژگی های فیزیولوژیکی ، عملکرد و اجزائ عملکرد دانه ذرت تحت تنش خشکی پرداخته شد. در این آزمایش دو سطح اوره صفر و 300 کیلوگرم در هکتار و دو سطح صفر و چهار لیتر در هکتار کود آلی ( متشکل از کادوستیم، فسفوترن، آمینولفورت، هایمیفورت) بصورت همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد بالاترین میزان عملکرد مربوط به کاربرد 300کیلوگرم اوره در هکتار به همراه 4 لیتر در هکتار از کود آلی بود. مقدار عملکرد 5/12 تن در هکتار بود که افزایش 257 درصدی نسبت به شاهد نشان داد. در نهایت آن ها نتیجه گرفتند که استفاده از کود آلی به تنهایی کافی نمی باشد و برای بدست آوردن حداکثر عملکرد می بایست کودهای آلی و شیمیایی بطور همزمان استفاده گردند.
    فیلیپ و همکاران (Filipp et al., 2009) به بررسی تاثیرEMa روی عملکرد و کیفیت سیب اورگانیک پرداختند. بدین منظور آزمایشی در طی سال های 2005 تا 2007 انجام گرفت. بعد از سه سال اعمالEMa ، درختان رشد بالاتر و معنی داری را نشان دادند اما اثری بر روی کیفیت و انبارداری میوه نداشت.
    لیم و همکاران (Lim et al., 2007) عملکرد برنج و ذرت را تحت تاثیر EMaمورد بررسی قرار دادند. در این آزمایش با تیمار بذر، عملکرد برنج و ذرت نسبت به شاهد2/7 تا 4/7 درصد همچنین با تیمار گیاهچه، 1/7 تا 4/7 درصد افزایش یافت. نتیجه نهائی نشان داد که کاربردEMa تعداد میکروارگانیسم های مفید و مواد غذایی قابل استفاده و مقدار ماده آلی خاک را افزایش می دهد.
    مهرورز و همکاران (Mehrvarz et al., 2008) به مطالعه تاثیر میکروارگانیسم های حل کننده فسفات و کود شیمیایی فسفات بر عملکرد و اجزاء عملکرد دو رقم جو (کارون و کویر) پرداختند. تیمارهای کودی شامل 0، 30 و 60 کیلوگرم در هکتار بودند. باکتری های حل کننده فسفات شامل صفر، Pseudoonas petida با دو نژاد 9 و 41 و نیزقارچ میکوریزا بودند. کاربرد باکتری نژاد 9 به تنهایی حداکثر عملکرد بیولوژیک را به دنبال داشت در حالی که کاربرد همین نژاد باکتری با میکوریزا حداکثر هزار وزن دانه را نشان داد. مایه کوبی بذر تنها با باکتری تاثیر مثبتی را بر تعداد دانه در سنبله دارد. کاربرد میکوریزا به همراه باکتری میزان کلروفیل برگ را بطور معنی داری افزایش داد. با توجه به نتایج این آزمایش کاربرد باکتری نژاد 41 بدون استفاده از کود شیمیایی فسفاته کارایی مناسبی را خواهد داشت و می تواند تولید بیوماس را تا سطح قابل قبولی افزایش دهد بنابراین می توان از آن به عنوان جایگزین مناسبی برای کودهای شیمیایی فسفاته در سیستم های کشاورزی ارگانیک نام برد.
    سان و همکاران (Son et al., 2001) به بررسی اثر کودهای آلی و بیوکودها روی کیفیت و عملکرد دانه گیاه سویا پرداختند.نتایج نشان داد که کاربرد کودهای آلی و بیوکودها می توانند جایگزین کود شیمیایی ازته باشند.
    در یک بررسی که در سال توسط حسین شاه و همکاران(Hussain Shah et al., 2001) انجام شد آنها به بررسی اثر کودهای مختلف و میکروارگانیسم های موثر بررشد ، عملکرد و کیفیت ذرت پرداختند. نتایج نشان داد که بالاترین میزان عملکرد دانه به میزان 72/4 تن در هکتار با کاربرد 150 کیلوگرم N به همراه 75 کیلوگرمP2O5 و 30 لیترEMa در هکتار بدست آمد. افزایش در عملکرد با افزایش سطح برگ، افزایش تعداد دانه در بلال و افزایش وزن هزار دانه همراه بود.
    احمد و همکاران (Ahmed et al., 2010) به بررسی اثر کودهای زیستی، نیتروژن و فسفر روی رشد، عملکرد و ترکیبات شیمیایی دو رقم آفتاب گردان پرداختند. آنها از دو باکتریazospirillum lipoferum و azospirillum brasilense استفاده کردند. نتایج تاثیر معنی دار این باکتری ها را بر روی عملکرد نشان داد.
    سانگاکارا (Sangakkara et al., 1998) و همکاران تاثیر روش کاربرد میکروارگانیسم های موثر بر رشد و عملکرد چند محصول را مطالعه کردند. استفاده ازEMa بصورت محلول پاشی در دو مرحله کمترین عملکرد را به دنبال داشت. از طرفی اضافه کردن EMaبه ماده آلی خاک و همزمان دو مرتبه محلول پاشی روی برگ حداکثر عملکرد را نشان داد. این مطالعه نشان داد که ترکیبEMa با ماده آلی و همزمان محلول پاشی آن در مراحل اصلی رشد موجب بالا نگه داشتن عملکرد می شود.
    مارامبی و همکاران (Marambe et al., 1998) تاثیر میکروارگانیسم های موثر را روی ذرت بررسی کردند. EMa با غلظت های یک در هزار، 2 در هزار و 5 در هزار تهیه شدند و سپس به میزان ده لیتر در هکتار در زمان گلدهی ذرت اسپری شدند.کرتهای با کود شیمیایی یا گوسفندی یا بدون کود به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. پلات های بدون کود و پلات های با کود گوسفندی کمترین میزان عملکرد را دارا بودند. طی دو فصل اول کاربرد EMaتاثیر معنی داری را روی رشد یا عملکرد ذرت نسبت به کود شیمیایی نداشت. در فصل سوم غلظت یک در هزار و 2 در هزار عملکرد مشابهی با تیمار کود شیمیایی داشت اما غلظت 5 در هزار عملکرد را بطور معنی داری افزایش داد. در مجموع نتایج نشان داد کهEMa رشد و عملکرد دانه ذرت را با گذشت زمان افزایش می دهد.
    چانتال و همکاران( Chantal et al., 2010) به مقایسه تاثیر میکروارگانیسم های موثر بر عملکرد و کیفیت کلم با کودهای فسفر و نیتروژن پرداختند. نتایج افزایش سطح برگ را برای تیمار EMa نشان دادند. همچنین EMaفتوسنتز را بهبود بخشید که نشان دهنده بهبود عملکرد و کیفیت می باشد و موید این مطلب است که می توان از EMaبه عنوان جایگزین کودهای شیمیایی جهت کاهش اثرات مخرب این کودها نام برد.
    در تحقیقی دیگر که جاوید (Javid., 2006) بر روی کاربرد برگی میکروارگانیسم های موثر به عنوان کودهای متفاوت از کودهای شیمیایی بر روی نخود پرداخت، اثر کاربرد برگی و خاکی این میکروارگانیسم ها را روی رشد محصول، عملکرد و گره بندی مورد مقایسه قرار داد. نتایج نشان داد که کاربرد برگی میکروارگانیسم های موثر گره زایی را افزایش دادند. وی نشان داد که کاربرد برگی EMaدر ترکیب با تقویت کننده های خاک (NPK ( می تواند گره زایی و عملکرد را در نخود افزایش دهد.
    موتاورا و همکاران(Muthaura et al., 2010) تاثیر EMa را روی رشد و عملکرد pigweed بررسی کردند. pigweed های مایه کوبی شده باEMa ارتفاع ساقه، میزان کلروفیل a و b ، قطر ساقه، تعداد برگ در هر بوته، سطح برگ، وزن تر برگ، وزن خشک برگ، وزن تر ریشه بالاتری داشتند و فقط وزن خشک ریشه در این گیاهان کمتر بود.

    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.