منابع پایان نامه ارشد با موضوع دو گروه مستقل و حافظه کلامی

سن
71/7±74/34
77/7±59/33
هوشبهر کلامی
63/2±17/87
Widget not in any sidebars

89/4±03/88
سابقه سوءمصرف
60/7±92/10
04/7±98/8
دفعات عود
17/3±98/1
83/1±63/1
همان طور که در جدول مشاهده می شود، میانگین سن در گروه متادون 74/34 با انحراف استاندارد71/7 و در گروه بوپرنورفین میانگین 59/33 و انحراف استاندارد77/7 می باشد. دو گروه با توجه به نتایج آزمون t دو گروه مستقل از لحاظ سن تفاوت معناداری ندارند ( 05/04-1-4- میانگین و انحراف استاندارد گروه های درمان متادون و بوپرنورفین برحسب دوز
یافته های جدول 4-4 نشان می دهد متوسط عملکرد حافظه کاری در گروه درمان بوپرنورفین با دوز پایین نسبت به گروه درمان بوپرنورفین با دوز بالا بیشتر است و متوسط عملکرد حافظه کاری در گروه درمان متادون با دوز پایین نسبت به گروه درمان متادون با دوز بالا بیشتر است. هم چنین متوسط عملکرد حافظه کلامی گروه تحت درمان بوپرنورفین با دوز پایین نسبت به گروه های دیگر بیشتر است. متوسط عملکرد زمان پاسخ صحیح در گروه درمان بوپرنورفین با دوز پایین نسبت به گروه های دیگر بهتر است. متوسط عملکرد حافظه دیداری در گروه درمان بوپرنورفین با دوز پایین نسبت به گروه های دیگر بیشتر است.
جدول 4-4- میانگین و انحراف استاندارد گروه های درمان متادون و بوپرنورفین بر حسب دوز
2-4- یافته های استنباطی
در این قسمت نخست سؤال های پژوهش آزمون شد. قبل از آزمون سؤال ها ابتدا برای بررسی همگونی واریانس گروه های تحت درمان متادون و بوپرنورفین از آزمون همگونی واریانس های لوین استفاده شده است. آزمون لوین در مورد حافظه کاری (05/0>P و60/5 =F) و زمان پاسخ های صحیح (05/0>P و40/3=F) معنا دار بود. بنابراین مفروضه همگونی واریانس ها مورد تأیید قرار نگرفت و در مورد حافظه کلامی (05/0

P، 193/3=F، 080/101=Box’s) فرض برابری کوواریانس متغیرهای وابسته را تأیید نکرد.
1-2-4- تحلیل داده ها برای پاسخگویی به سؤال های پژوهش
برای آزمون فرضهای آماری از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان می دهد اثر اصلی گروه معنادار است (064/0=2η،05/0>P ، 536/2 = 152و3F،064/0= pillai’s Trace). اثر اصلی دوز معنادار نیست (05/0سؤال یکم: آیا حافظه کاری افراد تحت درمان نگهدارنده متادون و بوپرنورفین تفاوت معنا داری دارد؟
به منظور بررسی تفاوت گروه ها از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج آزمون‏های چند متغیری نشان داد که اثر اصلی گروه معنادار است به منظور پی گیری این اثر از آزمون های تک متغیری استفاده شد. یافته نشان داد که اثر اصلی گروه بر حافظه کاری معنادار است (037/0=2η، 05/0>P، 885/5=152و1F). از آنجا که میانگین عملکرد حافظه کاری در گروه تحت درمان بوپرنورفین (86/9=M ) بالاتر از گروه تحت درمان متادون (09/9=( M است. لذا این تفاوت به نفع گروه تحت درمان بوپرنورفین است (جدول5-4).
سؤال دوم: آیا حافظه کلامی افراد تحت درمان نگهدارنده متادون و بوپرنورفین تفاوت معنا داری دارد؟
به منظور بررسی تفاوت گروه ها از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج آزمون‏های چند متغیری نشان داد که اثر اصلی گروه معنادار است به منظور پی گیری این اثر از آزمون های تک متغیری استفاده شد. یافته نشان داد که اثر اصلی گروه بر حافظه کلامی معنادار است (031/0=2η، 05/0>P، 885/5=152و1F). از آنجا که میانگین عملکرد حافظه کلامی در گروه تحت درمان بوپرنورفین (12/10=M ) بالاتر از گروه تحت درمان متادون (80/8=( M است. لذا این تفاوت به نفع گروه تحت درمان بوپرنورفین است (جدول5-4).