منابع و ماخذ مقاله اندازه گیری و استاندارد

شکل 4-2: منحنی حد شکل دادن]10[.
به منظور به دست آوردن این منحنی ها روش هایی جهت اعمال کرنش روی مواد استفاده میشود. با توجه به هندسه تجهیزات مورد استفاده این روش ها به نام های مختلفی شناخته می شوند. در کنار این روش های استاندارد روش هایی هم وجود دارند که هر قسمت این منحنی ها را (منطقه سمت چپ، راست و وسط) با استفاده از روشی خاص به دست می آورند.
برای رسم منحنی باید امکان محاسبه کرنش اعمال شده روی ورق وجود داشته باشد. به این منظور با ایجاد شبکه روی سطح قطعه کار، قبل از شکل دهی و مقایسه با شبکه ها بعد از شکل دهی، با اندازه گیری شکل اولیه و نهایی شبکه بدون در نظر گرفتن مسیر تغییر شکل این کرنش ها محاسبه می شود. در عمل کرنش ها اغلب به وسیله شبکه های دایره ای به دست می آیند که این شبکه های دایره ای بعد از تغییر شکل به صورت بیضی در می آیند. مقدار کرنش در سه منطقه ایمن، گلویی موضعی و شکست اندازهگیری میشود. با اندازهگیری کرنش ها منحنی رسم میشود.
2-5-2- روش های تعیین دیاگرام های حد شکل دهی
به طور کلی برای به دست آوردن منحنی های FLD از دو دسته روش تئوری و عملی می توان استفاده کرد. اساس کار و روش های تئوری بر مبنای روابط ریاضی موجود در هر روش و فرضیات آن روش است. از روش های تئوری می توان به مواردی مثل مدل های Swift-Hill ]11و12[، Rice-Storen ]13[، Sing-Rao ]14و15[، (North Americandeep drawing research group) NADDRG ]16[ و Marciniak-Kuczynski ]8[ اشاره کرد. روش های عملی نیز به طور گسترده برای تعیین منحنی های فوق استفاده می شوند. در میان روش های عملی، روش آزمونهای Marciniak و Nakazima بیشترین سازگاری را برای تمامی محدوده FLD دارند]17[. اساس هر دو روش یکسان و بر پایه تغییر شکل نمونه های مختلف با طول یکسان و عرض متفاوت می باشد. تنها تفاوت این دو روش در شکل سنبه مورد استفاده است که در روش مارسینیاک سنبه کف تخت و در روش ناکازیما سنبه نیم کروی به کار می رود.

شکل 5-2: مدل های تئوری استفاده شده برای محاسبه FLD ]6[.
1-2-5-2- روش های تئوری
Widget not in any sidebars

همان طور که گفته شد روش های تئوری بر مبنای روابط ریاضی موجود در هر روش و فرضیات آن روش است. شکل 5-2 مدل های تئوری استفاده شده برای محاسبه FLD را نشان می دهد. در اینجا به نتیجه نهایی ارائه شده توسط برخی محققین، اشاره می شود.
تئوری Swift-Hill در سال 1952 که منحنی های حد شکل پذیری را بر حسب تئوری گلویی شدن گسترده توسط رابطه زیر بیان می کند:

در این رابطه n و β به ترتیب توان کرنش سختی و نسبت کرنش را بیان میکنند.
منحنی حد شکل پذیری بر پایه تئوری گلویی شدن موضعی در تئوری Rice-Storen در سال 1975 هم به وسیله رابطه زیر بیان می شود:

رابطه مورد استفاده در تئوری Hutchinson- Tvergaard که در سال 1980 و بر پایه نظریه گلویی شدن موضعی ارائه شده است هم به این صورت است :

در این رابطه حداکثر اختلاف کرنش های اصلی و حداکثر اختلاف کرنش های اصلی است.
به علاوه عبارت دیگری جهت پیش بینی منحنی های حد شکل پذیری وجود دارد که به صورت زیر نشان داده میشود:

در این عبارت φ و ψ زوایای بین سطح باند و محورهای برش هستند. Kc=0/2 پارامتر ساده مقایسه خطی جامدات است.

Share this post

Post navigation

You might be interested in...