منابع مقاله درمورد گیاهان دارویی و رقابت جهانی

تجارت آنها نسبتاً کم، قیمت شان ناپایدار و در تجارت آنها رقابت جهانی وجود دارد.
Widget not in any sidebars

1-2-3- شکل های مصرف گیاهان دارویی
گیاهان دارویی و معطر عمدتا به فرمهای زیر مصرف می شوند:
گیاه تازه
گیاه خشک شده یا کنسرو شده
بصورت فرآوری شده توسط حرارت
استحصال مواد موثره در صنعت
1-2-4- روش تهیه برخی از اشکال مصرفی داروهای گیاهی
دم کرده:
مقدار تعیین شده از پودر گیاه را، در مقدار معینی از آب جوش ریخته و به بهم می‌زنند. بعد روی ظرف را پوشانده و به مدت ۳۰-۱۵ دقیقه صبر می‌کنند سپس آن را صاف می‌کنند.
جوشانده:
1.جوشانده ملایم: مقدار معینی از گیاه خردشده را با ۴/۱ لیتر آب جوش مخلوط کرده، آن را کمی می‌جوشانند. سپس آن را از حرارت دور کرده، صبر می‌کنند تا دم بکشد. سپس آن را صاف می‌کنند.
2.جوشانده معمولی: تفاوت آن با جوشانده ملایم در افزایش زمان جوشش است.
خیسانده:
این شکل برای مواد مؤثری که در اثر حرارت از بین می‌روند، توصیه می‌شود. برای تهیه خیسانده- ی سرد، مقدار مشخصی از پودر گیاه را در حجم معینی از آب ریخته، درِ ظرف را ۶ الی ۱۲ ساعت می‌بندند. سپس محتویات ظرف را صاف می‌کنند.(8)
1-3- خصوصیات گیاهی
ترخون یا تلخون گیاهی است علفی، پایا و به شکل بوته به ارتفاع 30 سانتیمتر تا یک متر است. (شکل 1-1) برگ ها باریک و نوک تیز و به رنگ سبز تیره هستند. برگ های قاعده ساقه گیاه دارای سه لوب است که لوب وسط بزرگ و دو لوب کناری کوچک می باشند. ساقه ها تقریباً نازک و شکننده می باشند که در اثر شکسته شدن بوی اسانس آنها به مشام می رسد. برگ های گیاه نیز معطر بوده ورایحه خاصی دارند. قسمت مورد استفاده گیاه، برگ و شاخه های جوان و نرم است که هنوز چوبی نشده اند. مزه گیاه تازه تند و سوزاننده می باشد. برای تکثیر و پروش این گیاه قطعات ریزوم آن را در خاک قرار می دهند که پس از مدتی جوانه هایی از آنها می روید وگیاه جدیدی به وجود می آید. همچنین ،ریزوم گیاه به اطراف گسترش می یابد و باعث ازدیاد و تولید گیاهان جدید می شود. گیاه ترخون از خانواده ی گل آفتاب گردان ها است.(13)
شکل(1-1)گیاه ترخون (13)
1-4- پراکندگی ترخون
قدمت این گیاه به 500 سال قبل از میلاد برمی‏گردد. برخی از محققین منشا این گیاه را شمال و مرکز آسیا معرفی کرده اند ولی عده ای دیگر منشا آن را شمال و غرب آمریکا می دانند ولی ترخون برای اولین بار در مناطق جنوبی روسیه و سیبری دیده شده است. در کتاب دکتر زرگری منشاٴ اصلی گیاه ترخون روسیه و نواحی سیبری ذکر شده است،ولی به علت استفاده زیاد از آن ،اکنون در بسیاری از نقاط جهان و از جمله ایران کشت می شود. گل های این گیاه زرد رنگ هستند که در فواصل تیر تا مهر ماه شکوفه می ‏دهند. گل های زرد رنگ این گیاه بصورت گل آذین خوشه در انتهای ساقه اصلی نمایان می شوند. (شکل1-2)
امروزه 2 نوع از این گیاه کشت می ‏شود: روسیه و فرانسه.
برگ‏ های گونه فرانسوی براق‏ تر و تند و تیزتر از گونه ‏ی روسیه‏ای آن می ‏باشد. اکثر ترخون‏هایی که به منظور استفاده در تجارت و بازرگانی استفاده می ‏شوند از برگ‏ های خشک شده‏ی گیاه ترخون فرانسوی حاصل می ‏شوند. البته برخی معتقدند که این گیاه آلمانی می باشد و به اشتباه فرانسوی نام گرفته است.(64)

شکل(1-2)گل گیاه ترخون (64)