منابع مقاله با موضوع مدل معادلات ساختاری و ارزیابی تناسب مدل


Widget not in any sidebars
بعد از بیان مدل و جمع آوری داده ها تخمین مدل با مجموعه ای از روابط شناخته شده بین متغیرهای اندازه گیری شده شروع می شود. این روابط در ماتریسی به نام ماتریس کوواریانس – واریانس یا ماتریس همبستگی مرتب می شود.
3- ایجاد یک مجموعه ای از ماتریسها برای برنامه لیزرل و اجرای آن
در یک تخمین همزمان، به علت این که تخمین مدل ساختاری و مدل اندازه گیری به طور همزمان صورت می گیرد، ممکن است یک راه حل برای پارامترهای مدل ساختاری و مدل اندازه گیری به هم وابسته شوند. بنابراین بهتر است برای جلوگیری از ابهامات تفسیری متغیرهای مکنون، ابتدا مدل اندازه گیری و سپس مدل ساختاری تخمین زده شود .
ج – ارزیابی تناسب یا بر ارزش
یک مدل وقتی گفته می شود که با یکسری داده های مشاهده شده تناسب دارد که ماتریس کوواریانس ضمنی مدل با ماتریس نزدیک صفر باشد.
گام موجود در این مرحله به شرح زیر است:
1- بررسی معیار کلی تناسب مدل و قابلیت آزمون پذیری مدل و ارزیابی موضوع که آیا اصلاحات مورد نیاز است یا خیر؟
هنگامی که یک مدلی تخمین زده می شود برنامه نرم افزاری یکسری آمارهایی از قبیل خطای استاندارد، Value-T و غیره را درباره ی ارزیابی تناسب مدل با داده ها منتشر می کند. اگر مدل قابل آزمون باشد ولی با داده ها به طور مناسب تناسب نداشته باشد شاخصهای اصلاحی که یک وسیله معتبر برای ارزیابی تغییرات مورد نیاز در بیان مدل هستند به کار گرفته می شوند؛ تا مدل متناسب با داده ها شوند.
مهمترین شاخص تناسب مدل آزمون X2 است ولی به خاطر این که آزمون X2 تحت شرایط خاصی عمل می کند و همیشه این شاخص عبارتند از: GFI، AGFI، RMSR4 حالتهای بهینه برای این آزمونها به شرح زیر است:
.آزمون X2 هرچه کمتر باشد بهتر است؛ زیرا این آزمون اختلاف بین داده و مدل را نشان می دهد.
آزمون GFI و CFI از 80 درصد بایستی بیشتر باشد
آزمون RMSR هرچه کمتر باشد بهتر است، زیرا این آزمون یک معیار برای میانگین اختلاف بین داده های مشاهده شده و داده های مدل است.
د – اصلاح مدل
یکی از مهمترین جنبه های بحث انگیز مدل معادلات ساختاری اصلاح مدل است.
اصلاح مدل مستلزم تطبیق کردن یک مدل بیان شده و تخمین زده شده است که این کار از طریق آزاد کردن پارامترهایی که قبلاً ثابت بوده اند و یا ثابت کردن پارامترهایی که قبل از آن آزاد بوده اند صورت می گیرد. این مرحله را می توان با مقایسه هایی تبعی یا Post Hoc و ANONA قیاس کرد.
مهمترین گام موجود در این مرحله به شرح زیر است:
1- اگر اصلاحاتی مورد نیاز باشد مشخصات مدل (پارامترها) را ارزیابی کنید و مشخصات جدیدی را وارد کنید. اصلاحات این مرحله شامل شناسایی محدودیتها و اضافه کردن پارامترهای اضافی است.
هـ – تفسیر مدل
اگر آزمونهای تناسب نشان دهند که مدل به طور کافی متناسب با داده ها می باشد در این مرحله ما بر روی عوامل مشخص شده (پارامترهای مدل) مدل متناسب شده تمرکز می نماییم. در این مرحله، معناداری پارامترهای مدل مورد ارزیابی قرار می گیرد.
آزمونها و مقایسه تخمین پارامترها و همچنین نمایش آنها مستلزم تخمین های استاندارد شده ای است. به همین دلیل در این مرحله تخمین های غیر استاندارد را که عمدتاً به مقیاس خود وابسته هستند را به تخمینهای استاندارد شده ای که وابسته به مقیاس خود نیستند، تبدیل می کنیم و این کار تا حدودی بر ارزش و پارامترهای مدل را تحت تأثیر قرار می دهد. این مرحله از مدل معادلات ساختاری دقیقاً شبیه استاندارد ضرایب رگرسیون (β استاندارد) در آمار می‌باشد.
تنها گام این مرحله به صورت زیر است:
1- ارزیابی مدل و ضرایب پارامترهای مدل با آزمون فرض
و – ابلاغ یا نوشتن گزارش تحقیقاتی
در این مرحله نتایج مدل معادلات ساختاری به شکل نمودار مسیر ارائه می گردد. نمودار مسیر یک نمایش گرافیکی از مدل معادلات ساختاری است. سه جزء اصلی این نمودار شامل مستطیل ها، بیضی ها و پیکانها هستند.