منابع تحقیق درمورد گیاهان دارویی و مواد غذایی

دانلود پایان نامه
  • 2) کاریوفیلن یک الکالوئید گیاهی است که در اکثر گیاهان مثل دارچین   بلغور جو دوسر – ادویه جات ترشی جات،  فلفل سیاه میخک، فلفل سیاه، رزماری، رازک وجود دارد. بتا کاریوفیلن  یک کانابینوید در رژیم غذایی روزانه ما است  که با تحریک  گیرنده های سیستم کانابینوئید است.
    3) فلاونوئیدها: فلاوونوئیدها دارای اثرات قوی آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی هستند که سبب کند شدن فرآیند کاهش توانایی بدن در اثر افزایش سن می‌شوند. مصرف مواد غذایی غنی از ترکیبات پلی‌فنل از جمله فلاوونوئیدها تأثیر بسزایی در حفظ کارایی مغز، بهبود حافظه و افزایش توانایی یادگیری دارد، از طرفی با بهبود سیگنال‌دهی عصبی در شکل‌گیری حافظه نیز نقش دارد(24).
    1-16-آشنایی با گیاه Pistacia vera
    پسته گیاهی است که از دیرباز در نقاط مختلف ایران مورد کشت و پرورش قرار می‌گرفته است. جنگل‍های وحشی و خودروی پسته در ناحیه شمال شرقی ایران و      نواحی هم ‍مرز با ترکمنستان و افغانستان پیشینه ای باستانی دارد و تصور می ‍رود که درخت پسته حدود 4-3 هزار سال قبل درایران اهلی شده و مورد کشت وکار قرارگرفته است(23).
    اولین ارقام پسته در ایران حاصل پرورش و اهلی کردن درختان پسته وحشی بوده است که تعداد این ارقام بسیار محدود و شکل ظاهری آن با محصول پسته خودرو شباهت داشته است. کم کم بر اثر پیوند و جابجائی این ارقام و توجه باغداران از نظر درشتی دانه های پسته تا حدودی تحول ایجاد شده و ارقام جدیدی بوجود آمده است.
     پسته از تیره سماق بوده و گیاه دوپایه می‌باشد. در احداث باغات پسته باید به نسبت ۶ الی ۱۰ درصد از پایه‌های نر برای گرده‌افشانی پایه‌های ماده استفاده نمود و گرده‌افشانی توسط باد انجام می‌گیرد. پسته معمولی از ارقام تجاری می‌باشد که در ایران پرورش داده می‌شود. از گونه‌های دیگر پسته می‌توان به بنه یا چاتلانقوش که در تهیه تربانتین نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد و پسته خنجک که به عنوان پایه مورد استفاده قرار می‌گیرند، اشاره نمود. گل‌های نر وسط کاسبرگ‌ها قرار می‌گیرند و حاوی ۶-۵ عدد پرچم و گل‌های ماده نیز وسط کاسبرگ‌ها قرار دارند و حاوی کلاله پهن و سبز رنگ و خامه کوتاه می‌باشند. گل‌های نر و ماده پسته که بر روی پایه‌های جداگانه تشکیل می‌شوند، در اوایل بهار قبل از برگ‌ها ظاهر می‌شوند. گل‌های نر و ماده روی گل‌آذین خوشه‌ای تشکیل می‌شوند. جوانه‌های گل در جانب شاخه‌های یک‌ساله حاصل می‌شوند. خوشه‌های نر متراکم و کشیده و خوشه‌های ماده با تراکم کم و شکل پهن دارند. پسته نیز همانند گردو و فندق دارای میوه فندقه از نوع ناشکوفا می‌باشد و فرابر میوه سفت و سخت گردیده توسط پوست کرمی رنگ که منشاء برگ دارد پوشش داده می‌شود. برگ‌های درخت پسته مرکب بوده و دارای ۷-۵ برگچه می‌باشند. پسته از درختان میوه‌ای است که تناوب باروری دارد. در سال‌های پرمحصول گل‌های تمایز یافته پسته که روی شاخه‌های سال جاری حاصل شده‌اند در تابستان می‌ریزند به طوری که فقط ۷-۵ درصد از گل‌ها باقی می‌مانند. ریزش جوانه‌های گل به دلیل رقابت با میوه‌‌های در حال رشد برای دریافت مواد غذایی می‌باشد. در ضمن پایه‌های نر نیز سال‌آور بوده در یک سال گل بیشتر و در سال دیگر گل کمتر تولید می‌کنند(56).
        عقیده بر این است که در اوایل بهار شاخه‌های پسته شروع به رشد می‌نمایند و روی آنها جوانه‌های گل تشکیل می‌شود. اما اگر روی قسمتی از شاخه که قبلاً تشکیل شده است (چوب دوساله) میوه حاصل شود، باعث ریزش جوانه‌های گل تشکیل شده بر روی شاخه‌های سال جاری می‌گردد. رشد و نمو جوانه‌های گل بعد از این که کاسبرگ‌ها و گل‌آذین خوشه‌ای تشکیل گردید، به مدت سه ماه متوقف می‌گردد. در این فاصله که دانه داخل میوه به سرعت رشد می‌نماید در اثر جذب مواد غذایی بیشتر، موجب ریزش جوانه‌های گل می‌گردد. پاشیدن اکسین بر روی شاخه‌های یک‌ساله و یا پوست‌برداری از پایین شاخه سال جاری که جوانه‌های گل بر روی آن تشکیل شده است، موجب کاهش ریزش جوانه‌های گل می‌گردد. در ضمن، نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که علاوه بر رقابت بین میوه در حال رشد و جوانه‌های گل در سال‌های پرمحصول، در ضمن سنتز آبسیسیک اسید نیز ریزش گل را تشدید می‌کند. مشکل دیگر درختان پسته، پوکی دانه است که به دلیل عدم تلقیح گل‌های ماده می‌باشد. در ضمن کمبود آب قبل از برداشت میوه نیز موجب پوکی و توقف رشد مغز میوه می‌گردد (56).
        پسته از درختان میوه مناطق معتدل گرم بوده و سرماهای شدید زمستان را تحمل نمی‌کند. این درخت در برابر سرمای ملایم زمستان و تابستان‌های گرم مقاوم است. در زمستان سرمای ۲۰- درجه سانتی‌گراد و در تابستان گرمای ۴۰ درجه سانتی‌گراد را تحمل می‌کند. مناسب‌ترین خاک برای پرورش پسته، خاک‌های لومی‌شنی می‌باشد و این گیاه دارای ریشه‌های عمیق بوده و برای پرورش مناسب آن خاک‌های عمیق و نفوذپذیر مناسب می‌باشد. درخت پسته در برابر کم‌آبی و شوری خاک مقاوم است. رطوبت زیاد هوا برای پسته مناسب نبوده و رطوبت زیاد خاک موجب پوسیدگی طوقه ناشی از قارچ فیتوفترا می‌شود. درخت پسته به شکل جامی و یا شلجمی تربیت و هدایت می‌شود. باروری پسته بعد از ۸-۵ سال آغاز می‌شود و گیاه در ۱۵ سالگی حداکثر محصول را تولید می‌کند و تا ۳۰۰ سال می‌تواند عمر کند. هر درخت بالغ پسته در حدود ۲۰۰-۷۰ کیلوگرم محصول را تولید می‌کند که معادل ۷۰-۲۵ کیلوگرم پسته خشک می باشد. فاصله کشت مناسب پسته ۸-۶ متر می‌باشد. هرس درختان پسته شامل حذف شاخه‌های خشک می‌باشد. ازدیاد پسته از طریق پیوند شکمی معکوس و یا پیوند لوله‌ای بر روی پایه‌های بذری انجام می‌گیرد. پایه‌های بذری پسته نسبت به میزان رشد آنها در ۱ الی ۳ سالگی پیوند زده می‌شوند. معمولاً از پسته بادامی به عنوان پایه استفاده می‌گردد و ارقام اوُحدی و فندقی روی آن پیوند زده می‌شوند. بذرهای پسته که به عنوان پایه از آنها استفاده می‌شود، در محل اصلی کشت می‌گردند و هنگامی که قطر نهال‌های بذری به اندازه کافی برسد، عمل پیوند در بهار انجام می‌گیرد. ریشه‌های نهال پسته قدرت کافی برای تولید ریشه‌های فرعی نداشته و در هنگام انتقال نهال به محل اصلی در صورت آسیب دیدن ریشه اصلی، نهال از بین می رود. میوه‌های پسته از لحاظ شکل به دو گروه عمده بادامی که شکل کشیده دارند و ارقام فندقی که گرد می‌باشند، تقسیم می‌شود. از ارقام معمول پسته که در ایران پرورش داده می‌شوند می‌توان به اوحدی، امیری، اکبری، حسنی، رفسنجانی، دشتی و کله‌قوچی اشاره کرد(56).
    1-16-1- خواص پوست سبز پسته  
    پوست سبز پسته تازه از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است و دارای خواص زیر می باشد:
    1- بهترین دارو رای رفع بوی بد دهان است.
    2- جویدن آن باعث التیام زخم های داخل دهان میشود.
    3- برای استحکام لثه آنرا روی لثه بمالید و یا بجوید.
    4- دم کرده پوست سبز پسته حالت دل بهم خوردگی واستفراغ را از بین می برد.
    5- برای رفع اسهال بسیار مفید است.
    6- برای رفع سکسکه پوست سبز پسته را دم کرده اپیکارپ پسته بسیار مفید میباشد(23).
    1-16-2-اثرات آنتی باکتریال پوست سبز پسته
    از ترکیبات گیاهی ضد میکروبی بومی ایران که امروزه کمتر مورد توجه قرار گرفته عصاره پوسته خارجی پسته است. بررسی های انجام شده در منابع کهن به خواص درمانی گیاه پسته اشاره کرده است.به عنوان مثال جویدن پوسته خارجی پسته رادر قدیم برای جلوگیری از پوسیدگی دندان ها ،رفع بوی بد دهان،استحکام دندان ها و لثه و از جوشانه پوسته خارجی این گیاه برای رفع اسهال واستفراغ استفاده میکردند . و تاکنون اثرات ضد میکروبی عصاره پوسته خارجی پسته بیشتر بر روی قارچها ثابت گردیده است و بررسی های جدید نشان دهنده اثرات ضد باکتریایی این ترکیب بر روی باکتری هایی همچون استافیلوکوکوس اورئوس،سودوموناس آئروجینوزا،انتروکوکوس فکالیس میباشد(35 و23). همچنین عصاره پوسته خارجی پسته دارای خواص ضد قارچی و آنتی اکسیدان میباشد. با توجه به اثرات ضد میکروبی پوسته خارجی پسته و نظر به اینکه سالانه مقادیر زیادی از پوسته خارجی به عنوان ضایعات دور ریخته میشود،بنابراین استفاده از عصاره پوسته خارجی پسته به عنوان یک ترکیب موثر بر روی هلیکوباکتر پیلوری میتواند به لحاظ اقتصادی بسیار به صرفه باشد. ترکیبات آنتی باکتریال و آنتی اکسیدان موثر در پوست سبز پسته شامل رزین، تانن، تیمول ها و فلاونوئیدها میباشند.
    1-17- روش های عصاره گیری از گیاهان دارویی
    1-17-1- روش ماسراسیون
    برای انجام این روش گیاه خرد شده را در ظرفی که از جنس مناسب باشد ( شیشه، استیل، چینی و غیره ) داخل نموده و مقدار ذکر شده از حلال را بر روی آن می ریزند. عمل عصاره گیری را ضمن تکان دادن و یا همزدن مکرر 5 روز تمام در حرارت اتاق ادامه داده و بعد از این زمان که تعادل غلظت مواد موجود در حلال و بافت گیاهی برقرار گردیده است، عمل عصاره گیری را خاتمه داده و سپس عصاره حاصل را صاف نموده و باقیمانده گیاهی را با دستگاه پرس تحت فشار قرار میدهند. در خاتمه عصاره ها را با هم مخلوط و جهت ته نشین شدن رسوبات و کدورت حاصل 5 روز تمام در حرارت کمتر از 15 درجه سانتی گراد نگهداری نموده و سپس با احتیاط از تبخیر شدن حلال آن را صاف و در صورت لزوم براساس میزان مواد موثره، عصاره را تنظیم می نمایند. از مزایای روش ماسراسیون این است که این روش بدون به کار بردن دستگاه ها و ابزار های پیچیده و در یک محیط کار محدود قابل انجام بوده و با به کار بردن حلال های یکنواخت می توان به کمک این روش عصاره هایی با میزان مواد موثره یکنواخت به دست آورد. از معایب این روش، زمان طولانی انجام عصاره گیری می باشد که می تواند موجب از بین رفتن مواد دارویی در باقیمانده گیاهی گردد. روش ماسراسیون را باید هنگامی به کار برد که گیاه مورد عصاره گیری دارای مقدار کم یا فاقد مواد غیر محلول سلولی باشد(55).
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.