منابع تحقیق درمورد دانشگاه علوم پزشکی و ارتباط معنی دار

دانلود پایان نامه
  • 1-17-2- روش پرکولاسیون
    با این روش می توان عمل عصاره گیری را به طور کامل انجام داد. برای انجام این روش از دستگاه پرکولاتور که اغلب به صورت استوانه ای یا قیفی ساخته شده، استفاده می گردد. در انتهای این ظرف یک شیر مناسب تعبیه شده است که به وسیله آن می توان به خوبی سرعت خروج عصاره تهیه شده را تنظیم نمود. در کل نسبت ارتفاع پرکولاتور به میزان پودر گیاهی مورد عصاره گیری 5 به 1 می باشد.به طور کلی شکل استوانه ای ظرف باعث تسهیل در عمل تخلیه پرکولاتور می گردد. جهت انجام عصاره گیری داروهای گیاهی خرد شده را قبل از داخل کردن به پرکولاتور با 30 درصد از حلال مورد نظر مرطوب نموده و توده حاصل را دو ساعت تمام به حال خود باقی می گذارند. این عمل از خشک شدن و شکاف برداشتن محتویات گیاهی داخل پرکولاتور در مراحل بعد جلوگیری می نمایند. باید توجه داشت که به این ترتیب مقدار اضافه حجم در توده حاوی دارو ایجاد می شود که در غیر این صورت این عمل در داخل پرکولاتور باعث آسیب رساندن به ظرف می شود. داروی گیاهی مرطوب شده را سپس از طریق غربال های مخصوص به صورت یکنواخت داخل پرکولاتور می نمایند. بدین ترتیب در اثر خیساندن اولیه، دیواره های سلولی برای پذیرش حلال عصاره گیری آماده می شود. ضمن وارد کردن یکنواخت مواد گیاهی به داخل پرکولاتور فشار ملایمی هم بر روی توده گیاهی وارد می نمایند. روی سطح گیاهان مرطوب را با کاغذ صافی پوشانده و با چند استوانه شیشه ای از جا به جا شدن ذرات گیاهی بر روی آن جلوگیری می کنند. باید توجه داشت که قبل از وارد کردن محتویات گیاهی به پرکولاتور بر روی صفحه مشبک که در انتهای تحتانی پرکولاتور قرار دارد لایه ای از پنبه قرار داد. سپس بقیه حلال را بر روی توده گیاهی اضافه نموده و سعی می نمایند که حلال به طور یکنواخت در کل توده گیاهی نفوذ کند. در هنگام وارد کردن حلال بر روی توده گیاهی باید توجه داشت که شیر پرکولاتور باز باشد، تا هوای داخل پرکولاتور کاملا خًارج گردد. به محض اینکه اولین قطرات عصاره شروع به خارج شدن نماید شیر را بسته و برای مدت 24 تا 48 ساعت عمل پرکولاسیون را در حالی که حلال به طور کامل روی توده گیاهی را پوشانده باشد ادامه می دهند. در طول این مدت عمل تورم تکمیل شده و عمل ماسراسیون بینا بینی انجام می پذیرد. بعد از این مدت می گذارند ضمن ورود مرتب حلال از بالا عصاره قطره قطره از پرکولاتور خارج گردد. سپس سرعت خروج عصاره را بین 4 تا 6 قطره در هر دقیقه به نسبت هر 100 گرم از پودر گیاهی مورد عصاره گیری تنظیم می نمایند. باید در نظر داشت عصاره ای که در ابتدا از پرکولاتور خارج می شود حاوی مقادیر زیادی از مواد متشکله موجود در گیاه بوده و تدریجا عًصاره خارج شده رقیق تر می گردد(55).
    1-17-3- روش سوکسله
    این طریقه که توسط دانشمند معروف سوکسله 11 ابداع شده است که در حقیقت یک عمل پرکولاسیون مداوم میباشد. در این روش ماده گیاهی را در محفظه ای 12 که اکثرا اًز جنس کاغد تهیه می شود قرار داده و داخل دستگاه سوکسله وارد می نمایند. در این حال با تبخیر مرتب حلال از بالن تحتانی، به طور مداوم حلال خالص بر روی ماده گیاهی قرار گرفته و موجب خروج کامل مواد موثره از درون سلول های گیاهی می گردد. با این دستگاه فقط میتوان از حلال های خالص فرار و یا مخلوطی از حلال هایی که دارای نقطه جوش پایینی هستند استفاده نمود. از این روش به طور کلی برای تهیه عصاره ها در مقیاس آزمایشگاهی و به منظور اهداف کنترل استفاده میگردد(55).
    1-18- هدف بررسی
    با توجه به اینکه اثرات ترکیبات گیاهان مرزنگوش و اپیکارپ پسته بر روی بسیاری از باکتریهای های گرم مثبت و گرم منفی به اثبات رسیده است و این دو گیاه منبعی با غنای بالا از ترکیبات آنتی باکتریال نظیر تیمول، کاروکرولن، کاریو فیلن، پاراسیمن، بورنئول، لینالول، زرانیل استات …هستند و با توجه به مقاومت روز افزون هلیکوباکتر پیلوری به آنتی بیوتیک های سنتتیک موجود در رژیم درمانی و عوارض ناشی از این آنتی بیوتیکها، ما در این تحقیق با فرض بر اینکه عصاره دو گیاه مرزنگوش و اپیکارپ پسته دارای اثر ضد هلیکوباکتر پیلوری هستند، با روش های استاندارد به بررسی اثر آنتی باکتریال این دو گیاه روی هلیکوباکتر پیلوری و مقایسه آن با سه آنتی بیوتیک موجود در رژیم درمانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری یعنی مترونیدازول، کلاریترومایسین و آموکسی سیلین می پردازیم. در واقع هدف از این بررسی اثبات اثر آنتی باکتریال عصاره گیاهان مرزنگوش و اپیکارپ پسته و اثر توامان عصاره این دو گیاه بر روی عامل زخم معده به منظور معرفی ترکیب درمانگری جدید برای کمک به درمان عفونت های ناشی از هلیکوباکتر پیلوری میباشد.
    فصل دوم
    مروری بر تحقیقات انجام شده بر روی هلیکوباکتر پیلوری

      پایان نامه با موضوع شرکتهای پذیرفته شده و رگرسیون خطی چندگانه

    2-1. تحقیقات انجام شده درباره مقاومت و عوارض دارویی و شیوع هلیکوباکتر پیلوری
    در تحقیقات انجام شده در سال 89 توسط محمدرضا قدیر و همکاران مقایسه دو رژیم فورازولیدون،آموکسیسیلین،امپرازول همراه با بیسموت و بدون بیسموت در درمان ریشه کنی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماری زخم پپتیک مورد بررسی گرفت. در این مطالعه بیماران 18 سال و بالاتر که جهت آندوسکوپی و بررسی از نظر زخم های معده و دئودنوم به کلینیک گوارش در قم مراجعه کرده بودند در صورت داشتن رضایت وارد طرح شدند. در این مطالعه ثابت گردید که رژیم های حاوی نیتروفورانتوئین هنگامی که به عنوان درمان خط اول و به صورت درمان چهار داوریی شامل مهارکننده پمپ پروتون(PPI)، نمک های بیسموت، آموکسی سیلین و فورازولیدون یا نیتروفورانتوئین به کار برده می شوند میزان ریشه کنی قابل توجهی (بیش از 85 درصد) دارند. در مطالعه ای در هنگ کنگ، در بیمارانی که برای ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری به روش استاندارد درمان شده بودند، دوز پایین فورازولیدون( (mg100 دو بار در روز)، استفاده شد و میزان ریشه کنی نزدیک به 50 درصد به دست آمد(12).
    اگر چه این میزان ممکن است برای درمان تکمیلی مناسب به نظر برسد ولی برای درمان خط اول غیرقابل قبول است. متأسفانه در مطالعه حاضر تست حساسیت آنتی بیوتیکی انجام نشد، اما بر اساس مطالعات دیگری که در کشورمان انجام شده نشان داده شده که فورازولیدون با دوز پایین نمی تواند برای درمان ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری سودمند باشد.
    در مطالعات انجام شده توسط فرزاد خادمی و همکاران نمونه های بیوپسی از قسمت آنتروم معده 130 بیمار با علائم گاسترواینتستینال از جمله گاستریت، زخم معده، زخم دوازدهه و سرطان معده که به بخش آندوسکوپی بیمارستان های شهر اصفهان بین مهر 1390 تا اردیبهشت 1391 مراجعه کرده بودند به دست آمد. نمونه گیری شامل یک نمونه جهت انجام تست اوره آز سریع و در صورت مثبت بودن این تست٬ نمونه ی دیگر از همان بیمار جهت انتقال به آزمایشگاه میکروب شناسی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در محیط انتقالی BHI براث +2 % گلوکز صورت پذیرفت.
    تست حساسیت آنتی بیوتیکی برای 30 ایزوله هلیکوباکتر پیلوری نسبت به آنتی بیوتیک های مختلف توسط روش های دیسک دیفیوژن و E-testتعیین شد. تعداد سویه های هلیکوباکتر پیلوری مقاوم به سه آنتی بیوتیک مترونیدازول٬ کلاریترومایسین وآموکسی سیلین در هر دو روش MDDMو E-test مشابه بود و تفاوتی نداشت.
    ایزوله های هلیکوباکتر پیلوری مقاوم به کلاریترومایسین، دارای8 :MIC ، 4، 2، 2، 1.5و سویه های مقاوم به مترونیدازول، دارایMIC : 128، 64، 32، 24، 12، 8، 6و سویه های مقاوم به آموکسی سیلین، دارای MIC 4 و 2 میکروگرم / میلی لیتربودند.
    مطالعه انجام شده توسط دﻛﺘﺮﻫﺎﺷﻢ ﻓﺨﺮﻳﺎﺳﺮی در رابطه با ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﻴﻮع ﻫﻠﻴﻜﻮﺑﺎﻛﺘﺮ ﭘﻴﻠﻮری در ﮔﺎﺳﺘﺮﻳﺖ، ﺑﺎﻓﺖﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺘﺎﭘلاری رودها ی و راﺑﻄﻪآن ﺑﺎ ﺳﻦ و ﺟﻨﺲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ آﻣﺎری ۶٧۵ ﺑﻴﻤﺎرﻣﺒﺘلا ﺑﻪ دﻳﺲ ﭘﭙﺴﻲ ﺑﺪون زﺧﻢ در ﺑﺨﺶ آﻧﺪوﺳﻜﻮﭘﻲ ﻣﺮﻛﺰآﻣﻮزﺷﻲ درﻣﺎﻧﻲ ﻓﻴﺮوزﮔﺮ بود.
    در این مطالعه ملاحظــــه شد شیـــوع کلـی ابتـلا بـه عفونت هلیکوباکترپیلوری٧/۵٩% بود.شیوع ابتـلا در مـردان١٠% بیشـتراز زنـان بـود(۵۵% درمقـابل۴۵%). ١/۵۶% (٣٢٣مـورد) گاســـتریت مزمــــن فعـال،٢/٣۴% (١٩٨مـورد) گاستریـــت مزمـــن و٣/١١% (۶۵مـورد) متـاپـلازی روده ای داشتنــــد.درگروههای ســنی مختلـف شیـــوع گاستریـــت مزمـن فعال با میزان ابتلا به عفونــت هلیکوبـاکترپیلـوری مطـابقت داشت،درحالیکه شیوع گاستریـــت مزمن با میزان ابتـلابه عفونــــت هلیکوبـاکترپیلـوری مطابقـــت نداشـت . شیوع گاستریت مزمن ومتــاپـلازی روده ای بـاافزایـش سـن افزایـش مییـافت درحـالیکـــه ازشــیوع ابتــلا بــه هلیکوبــاکترپیلــوری وگاســتریت مزمــن فعــال کاســـته میشد.
    در گاستریت مزمن فعال، گاســتریت مزمـن ومتـاپـلازی روده ای بین جنس زن ومرداختــلاف قـابل توجـهی وجـودنداشت. تعـداد مـوارد منفـی هلیکوبـاکترپیلـوری درمتــاپــلازی روده ای بیشـترازمـوارد مثبـت آن بـوده اســـت (۵/۵٨% درمقابل۵/۴١%).
    مطالعه انجام شده توسط محمد کارگر و همکاران درباره ارزیابی نقش موتاسیون ژن rdxA در ایجاد مقاومت نسبت به مترونیدازول در سویههای هلیکوباکترپیلوری بود. این مطالعه مقطعی- توصیفی در تابستان ۱۳۸۶ بر رو بیمـاران مراجعه کننده به مرکز تحقیقات گوارش و کبد بیمارستان هـاجر شهرکرد انجام شد . بیماران به خاطر مشکلات گوارشی مانند درد شکم ، حالت ها تهوع و غیره به پزشک مراجعـه کـرده بودنـد(13).
    در این بررسی با استفاده از آزمون آنالیز واریانس مشخص شد که بین تعداد اعضای خانواده بیماران و عفونت هلیکوباکتر پیلوری ارتباط معنی داری وجود ندارد (5/0=P). از نظر تحصیلات، بیشترین فراوانی مربوط به قشر بی سواد جامعه بود. همچنین بین افراد بی سواد و عفونت هلیکوباکتر پیلوری ارتباط معنی داری وجود داشت) 02/0=P(. با استفاده از آزمون دقیق فیشر مشخص شد که بین مصرف دخانیات و الکل و عفونت هلیکوباکتر پیلوری ارتباط معنی داری وجود ندارد )05/0در بررسی انجام شده در سال 1387 توسط ﺍﻣﯿﻦ ﻃﺎﻟﺒﯽ ﺑﺰﻣﯿﻦﺁﺑﺎﺩی و همکاران مقاومت آنتی بیوتیکی هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران مراجعه کننده به مجتمع طوبی ساری مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه توصیفی- مقطعی، بیمارانیکه مشکوک به ناراحتی هـای گوارشـی بودنـد و از تـاریخ اردیبهـشت تا دی ماه همان سال به کلینیـک تخصـصی طـوبی مراجعه میکردند و برای تشخیص نیاز به بیوپـسی معـده داشتند ،مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گیری توسط پزشک مجرب و از ناحیه آنترال معده بیماران انجام شد(13). 2 نمونه بیوپسی از هـر فـرد گرفتـه شـد کـه نمونـه اول بلافاصـله جهت انجام تست اوره آز سریع(Rapid Urea Test) داخل شیشه حاوی محیط اوره براث انداخته شده ونمونه هـای دوم داخل ظروف محتوی تایوگلیکولات ، حداکثرسه ساعت بعد به آزمایـشگاه میکروبیولـوژ یوایمونولـوژی دانشگاه علوم پزشکی مازندران منتقل شد.

    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.