مقاله کشاورزی و بارندگی

4-2-1-5- رودخانه کلارود
Widget not in any sidebars

این رودخانه یکی از شاخههای مهم رودخانه بابل بوده که از دامنههای شمال شرقی کوه بندرسکون واقع در 37 کیلومتری جنوب غربی بابل سرچشمه میگیرد. طول این رودخانه 50 کیلومتر بوده و وسعت حوزه آبریز آن حدود 180 کیلومتر مربع میباشد. بیش از نصف این حوزه در مناطق کوهستانی کم ارتفاع و پوشیده از درخت قرار دارد و دارای آبدهی دائم میباشد.
4-2-1-6- رودخانه تاره (تررود)
از شاخههای شرقی کلارود در ابتدای شروع سرشاخهها بوده که از دامنههای کوه 1508 متری سپاه پل واقع در 39 کیلومتری جنوب غربی بابل سرچشمه گرفته و از میان درههای عمیق در جهت شمال جریان یافته و در نهایت به ساحل راست رودخانه کلارود اتصال مییابد. طول این شاخه کوچک 15 کیلومتر بوده و حوزه آبریز کم وسعت آن، کوهستانی و جنگلی میباشد. این رودخانه دارای آب دائم بوده ولی دبی آن کم میباشد.
4-2-1-7- رودخانه تالون (متالون رود)
تالون یا متالون رود یکی از شاخههای شرقی کلارود بوده و از تپههای شرقی واقع در 27 کیلومتری جنوب غربی بابل سرچشمه گرفته و در جهت شمال جریان یافته و به ساحل راست کلارود وارد میگردد. طول آن 16 کیلومتر و حوزه آبریز آن بیشتر در مناطق پست و هموار قرار دارد.
4-2-1-8- رودخانه کاری (کاری رود)
این رودخانه در سربند رودخانه هراز، از هراز جدا شده و تقسیم آب بین آنها به نسبت 7 به 5 (7 سهم هراز و 5 سهم کاری) انجام میگیرد. در ابتدای شروع مسیر جریان به سمت شمال، در ایستگاه هیدرومتری کمکلا (در مسیر کاری رود) تغییر جهت داده و از غرب به شرق ادامه میدهد.
4-2-1-9- رودخانه خوش (خوش رود)
رودخانه خوش از حوالی بندپی واقع در 29 کیلومتری جنوب غربی بابل سرچشمه گرفته و در مسیر به ساحل سمت چپ رودخانه کاری ملحق میشود. طول شاخه مزبور حدود 18 کیلومتر بوده و قسمتی از حوزه آبریز آن پوشیده از جنگل میباشد.
4-2-2- آبدهی محدوده مطالعاتی بابل – بابلسر
جریانهای سطحی در یک محدوده مطالعاتی شامل آب تولید شده در ارتفاعات و دشتها میباشد که بخشی از این جریانها پس از مصرف در بخشهای مختلف (بویژه کشاورزی) و تبخیر و تعرق و نفوذ از محدوده‌ی مطالعاتی خارج میشود.
بر اساس آمار ایستگاههای هیدرومتری حجم جریانهای سطحی خروجی از محدوده مطالعاتی 34/1034 میلیونمترمکعب برآورد گردیده است، همچنین حجم جریان سطحی خروجی از ارتفاعات محدوده بابل- بابلسر (ورودی به دشت) 1291 میلیونمترمکعب در سال میباشد (آب منطقهای مازندران، 1392).
برای برآورد آبدهی سالانه رودخانهها از روابط بین بارندگی، مساحت و رواناب سالانهی اندازهگیری شده در ایستگاههای هیدرومتری استفاده میشود. با توجه به بررسیهای انجام شده رابطهی زیر نتیجهی این بررسی میباشد (آب منطقهای مازندران، 1392):
Q = 0/00002 A 0/670 P 1/321 رابطه (4-5)
که در آن Q دبی متوسط سالانه برحسب مترمکعب در ثانیه، A مساحت حوزه برحسب کیلومتر مربع وP بارندگی سالانه برحسب میلیمتر می‌باشد. همچنین در جریانهای سطحی خروجی از محدوده و ارتفاعات آن از آمار آبدهی ایستگاههای واقع در خروجی محدوده و دشت استفاده گردیده است. مقادیر آبدهی متوسط و ضریب جریان در محل ایستگاههای هیدرومتری جدول (4-14) ارائه شده است.
جدول (4-14): مقادیر آبدهی متوسط و ضریب جریان در ایستگاه های هیدرومتری محدوده‌ی مطالعاتی بابل- بابلسر
رودخانه
ایستگاه
مساحت حوزه(k.m2)
ماکزیمم دبی
m3/s
مینیمم دبی
m3/s