مقاله رایگان درباره پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان کارشناسی ارشد

دانلود پایان نامه

روش های آموزشی
مواد درسی به روش های گوناگونی آموزش داده می شوند. از مهمترین روش های آموزشی، روش سخنرانی، مباحثه، آموزش انفرادی، ورزیدگی آموزشی و روش آزاد انسانی می باشند. هر کدام از این روش ها برای هدفها، مواد درسی و شاگردان خاص خود به کار می روند و در امر آموزش مثمر ثمر می باشند.

  • 4-3-2- فرایند یادگیری و امتحان
    انسان در مراحل مختلف زندگی، خواسته یا ناخواسته آزمون های پی در پی را پشت سر می گذارد. به عبارتی حیات انسان سراسر تلاش است و امتحان. اما در روان شناسی تربیتی، امتحان یا ارزش‌سنجی پیشرفت مطلوب رفتاری و تحصیلی دانش آموزان از مهمترین مسائل است. آنچه که بیش از هر چیز دیگری در ارتباط با پدیده امتحان یا ارزشیابی اهمیت می یابد، توجه به ویژگی ها، استعدادها، قابلیت ها و تفاوت های درون فردی و برون فردی در آزمودنی هاست. چرا که هدف اصلی ارزش سنجی و امتحان، اصلاح کاستی ها، از بین بردن ضعف ها و تغییر و تکمیل روش های تدریس و روش های کنترل و اصلاح رفتار است (افروز، 1373). امتحان می تواند به عنوان منشاء باشد برای بالا بردن اعتماد به نفس و احساس خودپنداره قوی تر در دانش آموزان. چرا که آن شاخصی برای موفقیت و پیشرفت می باشد. اما اصولا هر امتحان و آزمونی، هیجان و اضطراب خاص خود را دارد. لذا فرایند ارزیابی به هر صورتی که باشد،‌چندان خوشایند ایشان نیست ولو اینکه نتیجه آزمون، احساسی خوشایندتر به همراه داشته باشد. به همین دلیل هر زمان که در موقعیت امتحان قرار بگیرند ممکن است دچار اضطراب شوند (افروز، 1373). زمانی که دانش آموز به طور چشمگیری دچار اضطراب می شود، چنین اضطرابی می تواند آثار زیانباری را به همراه داشته باشد. اضطراب شدید بر غدد درون ریز و برون ریز اثر گذاشته و با متاثر کردن ذهن انسان، زمینه فراموشی های زودگذر و خطای ادراکی را فراهم می آورد (افروز، 1373).
    4-2- مروری بر تحقیقات
    1-4-2- تحقیقات داخلی
    کمایی و همکارانش (1376) در تحقیق خود به این نتیجه رسیدند که دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان از مراحل 2 و 3 قضاوت اخلاقی، بالاترین نمره‌ها و از اخلاق اصولی پایین‌ترین نمره‌ها را گرفتند. برعکس، دانشجویان تربیت معلم از مراحل 2 و 3 قضاوت اخلاقی پایین‌ترین نمره‌ها و از اخلاق اصولی بالاترین نمره‌ها را کسب کردند. دو گروه دیگر از آزمودنی‌ها وضعیت متوسطی داشتند. در حقیقت، چون دانش‌آموزان پایه‌های سوم راهنمایی و سوم دبیرستان از لحاظ سنی بین دو گروه آزمودنی دیگر قرار دارند، از حیث کسب نمره نیز در حد میانه قرار گرفتند.
    طبق پژوهش نعمتی و همکاران (1388) با عنوان «تاثیر آموزش شادکامی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستان های دخترانه شهر ساری» آموزش شادکامی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت دارد.
    این درحالی است که تمنایی فر و همکاران (1390) در پژوهش خود با عنوان «رابطه سلامت روان و شادکامی با موفقیت تحصیلی دانشجویان» که در بین دانشجویان کارشناسی ارشد دانشکده علوم انسانی دانشگاه کاشان اجرا شد، گزارش کردند که بین شادکامی و موفقیت تحصیلی رابطه ای وجود ندارد.
    همچنین براساس نتایج تحقیق کیامرثی و مومنی (1392) با عنوان بررسی ارتباط سرمایه اجتماعی و شادکامی با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر دبیرستانی، بین شادکامی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت وجود دارد.
    2-4-2- تحقیقات خارجی
    تاکنون تحقیقات اندکی در زمینه رابطه رشد اخلاقی و پیشرفت تحصیلی انجام شده که برخی از آنها به شرح زیر می‌باشد:
    هافمن (1977) از مطالعه بر روی دانش‌آموزان دبیرستانی به این نتیجه رسیده بود که تحصیلات رسمی بهترین متغیر پیش‌بین قضاوت اخلاقی است. این یافته با نتایج تحقیقات رست و توما (1985) که دوره‌های تحصیلات دانشگاهی و فعالیت‌های فوق برنامه را مناسب‌ترین بستر برای تقویت و تحکیم مبانی و ارزش‌های اخلاقی می‌دانند، همسویی دارد. گفلینر (1986) در مطالعه‌ای در زمینه بررسی رابطه بین رشد خود و قضاوت اخلاقی چند گروه از نوجوانان 12 تا 21 ساله، به ارتباط بین قضاوت اخلاقی و سطوح مختلف تحصیلی نیز توجه کرده است. وی در این پژوهش دریافت که بین این دو متغیر رابطه معنادار وجود دارد. به عبارت دیگر، این مطالعه نشان داد که بین آزمودنی‌های وی که در رده‌های سنی متفاوتی قرار داشتند، از لحاظ مراحل قضاوت اخلاقی تفاوت وجود دارد. شیور (1987) 2700 دانشجو را در دو مقطع زمان هنگام ورود به دانشگاه و در زمان فراغت از تحصیل از نظر رشد قضاوت اخلاقی مورد مطالعه قرار داد. یکی از نتایج تحقیق این پژوهشگر از وجود تفاوت معنادار بین نمره‌های بار اول و دوم دانشجویان در قضاوت اخلاقی حکایت می‌کند. گزارش شیور نشان می‌دهد که نمره‌های دانشجویان در قضاوت اخلاقی در زمان فراغت از تحصیل افزایش چشمگیری داشته است. فینگر (1991) از مطالعه قضاوت اخلاقی 159 دانشجو به این نتیجه رسید که تحصیلات دانشگاهی بهترین متغیر پیش‌بینی رشد اخلاقی است. رست (1991) و کلوس (1991) نیز با مطالعه گسترده خود بر وجود رابطه بین قضاوت اخلاقی و سطوح مختلف تحصیلات رسمی، صحه گذاشتند. همچنین وایت (1988) نیز از مطالعه بر روی 159 بزرگسال دریافت که بین قضاوت اخلاقی و سطوح تحصیلات و آموزش بزرگسالان رابطه وجود دارد. طبق تحقیقات انجام شده توسط ولکینس و همکاران (2004) بین کاهش در مسئولیت شخصی و اصول اخلاقی سنتی و اختلال بیش‌فعالی/ کمبود توجه رابطه وجود دارد. درباره شادکامی، هوبنر (1991)، هوبنر و آلدرمن (1993) در مطالعاتی مقطعی رابطه مهمی بین شادکامی و عملکرد تحصیلی یافتند. اما مطالعات بعدی، موفقیت تحصیلی را بر شادکامی موثر می دانست. دزوریلا و چانگ (1995) دریافتند که افراد غیرشادکام و افسرده از نقص در مهارت های ارتباطی رنج می برند و نسبت به افراد شادکام و غیرافسرده، مهارت های ارتباطی ناکارآمد داشته و در حل مسایل و مشکلات خود عاجزند.
    جان و جوزف (2000) در تحقیقی تحت عنوان ابعاد شخصیت، ابعاد امید و آرزو و سطح شادکامی افراد به این نتیجه رسیدند که اولا برون گرایی با شادکامی، خودشکوفایی و عزت نفس همبستگی مثبت دارد. ثانیا احتمال پذیرش خویشتن داری با خودشکوفایی همبستگی مثبت دارد و ثالثا احساس جامعه پذیری و روابط اجتماعی با شادکامی همبستگی مثبت و نوروز گرایی با شادکامی همبستگی منفی دارد.
    از آنجایی که عزت نفس یکی از مولفه های مهم در میزان شادکامی به شمار می آید، می توان نتیجه گرفت که از طریق آموزش ابراز وجود، درواقع ما قادر به بالا بردن سطح شادکامی آنها شده ایم.
    2-4-2- تحقیقات داخلی
    کمایی و همکارانش (1376) در تحقیق خود به این نتیجه رسیدند که دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان از مراحل 2 و 3 قضاوت اخلاقی، بالاترین نمره‌ها و از اخلاق اصولی پایین‌ترین نمره‌ها را گرفتند. برعکس، دانشجویان تربیت معلم از مراحل 2 و 3 قضاوت اخلاقی پایین‌ترین نمره‌ها و از اخلاق اصولی بالاترین نمره‌ها را کسب کردند. دو گروه دیگر از آزمودنی‌ها وضعیت متوسطی داشتند. در حقیقت، چون دانش‌آموزان پایه‌های سوم راهنمایی و سوم دبیرستان از لحاظ سنی بین دو گروه آزمودنی دیگر قرار دارند، از حیث کسب نمره نیز در حد میانه قرار گرفتند.
    طبق پژوهش نعمتی و همکاران (1388) با عنوان «تاثیر آموزش شادکامی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دبیرستان های دخترانه شهر ساری» آموزش شادکامی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت دارد.
    این درحالی است که تمنایی فر و همکاران (1390) در پژوهش خود با عنوان «رابطه سلامت روان و شادکامی با موفقیت تحصیلی دانشجویان» که در بین دانشجویان کارشناسی ارشد دانشکده علوم انسانی دانشگاه کاشان اجرا شد، گزارش کردند که بین شادکامی و موفقیت تحصیلی رابطه ای وجود ندارد.
    همچنین براساس نتایج تحقیق کیامرثی و مومنی (1392) با عنوان بررسی ارتباط سرمایه اجتماعی و شادکامی با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دختر دبیرستانی، بین شادکامی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت وجود دارد.
    فصل سوم
    روش شناسی تحقیق
    1-3- مقدمه
    روش تحقیق در هر علمی، روش شناخت آن است و اعتبار و ارزش قوانین هر علمی، شناختی مبتنی بر روش علمی است. در این فصل به روش شناسی تحقیق پرداخته می شود که در آن نوع تحقیق، جامعه آماری پژوهش (شامل حجم و روش نمونه گیری)، متغیرهای پژوهش (شامل طبقه بندی آنها)، ابزار اندازه گیری (شامل روایی و پایایی آنها)، روش جمع آوری اطلاعات و روش های تجزیه و تحلیل داده ها مورد بررسی قرار می گیرد.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.