مقاله رایگان درباره شاخص پایداری و انحراف معیار

جهت تعیین اجزای عملکرد از کل بوتههای برداشت شده 10 بوته به تصادف انتخاب شد. سپس به ترتیب ارتفاع بوته، تعداد شاخه جانبی، قطر ساقه، تعداد خورجین در بوته و طول خورجین اندازهگیری شد. برای تعیین وزن هزار دانه دو نمونه 500 تایی از بذور هر یک از کرتها شمارش و وزن گردید و بر اساس آن وزن هزار دانه محاسبه شد و پس از اطمینان از کمتر بودن انحراف معیار از 4 درصد صحت آن تایید شد. بهمنظور تعیین تعداد دانه در خورجین وزن بذور خورجینهای 10 بوته بهدست آمد و با توجه به وزن هزار دانه و تعداد کل خورجین 10 بوته و بستن تناسب بین آنها تعداد دانه در خورجین محاسبه گردید.
Widget not in any sidebars

3-6-2 صفات فیزیولوژیک
3-6-2-1 شاخص سطح برگ در مرحلهی 50 درصد گلدهی
برای تعیین شاخص سطح برگ از خطوط نمونه، از میان برگهای 5 بوته، بعد از جدا نمودن برگها به طور تصادفی از طریق روش دیسکبرداری و استفاده از نسبت سطح به وزن سطح آنها محاسبه گردید.
3-6-2-2 پایداری غشاء سلول
اندازهگیری پایداری غشاء سلول (میزان نشت الکترولیتها) در 50 درصد گلدهی به روش لوتسو همکاران (1996) و با استفاده از دستگاه اندازهگیری هدایت الکتریکی تعیین شد. بدینترتیب که نمونههای تهیه شده از جوانترین برگ توسعه یافته به آزمایشگاه انتقال و از هر کدام به وسیله پانچ دیسکهای دایرهای و با قطر نیم سانتیمتر تهیه شد. قطعات حاصل پس از آنکه سه مرتبه با آب مقطر شسته شدند به لولههای آزمایشی حاوی 10 میلیلیتر آب مقطر انتقال یافتند. این نمونهها در دمای آزمایشگاه (25درجه سانتیگراد) بر روی شیکر با 100 دور در دقیقه برای مدت 24 ساعت قرار داده شدند وEC1 با استفاده از دستگاه هدایت الکتریکی تعیین گردید (شکل 3-6). سپس نمونهها در اتوکلاو و با دمای 120 درجه سانتیگراد به مدت 20 دقیقه قرار گرفتند و EC2اندازهگیری و میزان نشت الکترولیتها با استفاده از رابطه EC1/ EC2تعیین شد. شاخص پایداری غشاء از رابطه 3-1 محاسبه میگردد.
رابطه 3-1: 100 (EC1/ EC2) = شاخص پایداری غشاء
شکل 3-6 دستگاه ECسنج
3-6-2-3 محتوای رطوبت نسبی (RWC)
از روش بار و ویترلی (1962) استفاده شد. 4 برگ از هر کرت در 50 درصد گلدهی انتخاب و بلافاصله به آزمایشگاه منتقل شدند. به قطعات 2 سانتیمتری تقسیم و با دقت 001/0 گرم توزین گردیدند (FW). سپس این قطعات بهمنظور تعیین وزن تورژسانس به مدت 24 ساعت در شدت نور کم در 100 میلیلیتر آب مقطر قرار داده شدند و وزن اشباع آنها اندازهگیری شد (SW)، (شکل 3-7). در نهایت این برگها به مدت 48 ساعت در دمای 75 درجه سانتیگراد در آون نگهداری و سپس وزن خشک آنها تعیین گردید (DW). درصد رطوبت نسبی برگ با استفاده از رابطه3-2 محاسبه شد.
رابطه 3-2:%RWC=(FW-DW/SW-DW)100
شکل 3-7 اندازهگیری محتوای رطوبت نسبی برگ (RWC)
3-6-2-4 سنجش کلروفیل
مقدار کلروفیل براساس روش معرفی شده توسط آرنون (1949) با استون 80 درصد استخراج شد. میزان جذب نور توسط عصاره استخراج شده با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر در طول موج 663 و 645 نانومتر تعیین گردید (شکل 3-8). بدین صورت که از برگهای هر تیمار 1/0 گرم جدا و درون فالکونهایی حاوی 10 میلیلیتر استون 80 درصد به مدت 48 ساعت غوطهور شدند. در این مدت فالکونها در مکانی بدون نور نگهداری شدند. سپس نمونه گیاهی از محلول استون جدا و محلول باقیمانده قرائت شد. غلظت کلروفیل از طریق روابط 3 تا 5 بهدست آمد. در این روابط V حجم نمونه استخراج شده و W وزن تر نمونه است (اشرف و همکاران، 1994).
رابطه 3-3: (w 1000)/v[(جذب درnm645) 69/2- (جذب در nm663) 7/12[=کلروفیل a
رابطه 3-4: (w 1000)/v[(جذب درnm663) 69/4- (جذب در nm645) 9/22[=کلروفیل b
رابطه 3-5: (w 1000)/v[(جذب درnm663) 02/8+ (جذب در nm645) 2/20[=کلروفیل کل
شکل 3-8 دستگاه اسپکتروفتومتر برای سنجش کلروفیل
3-6-2-5 دمای سایه انداز
بهمنظور اندازهگیری دمای سایهانداز جامعه گیاهی، از دستگاه دماسنج (ترمومتر) مادون قرمز استفاده شد. دمای سایهانداز در مرحلهی گلدهی، در بین ساعتهای 11تا 13 روزهای آفتابی و بدون وزش باد و سه تا چهار روز پس از آبیاری مرزعه اندازهگیری شد (آینه و همکاران، 2002). در هنگام اندازهگیری دمای سایهانداز، دماسنج با زاویه 30 درجه نسبت به سطح افق در فاصله حدود نیم متر از سطح گیاه برای اندازهگیری دمای بالای سایهانداز و نیم متر فاصله از کف سایهانداز برای اندازهگیری دمای پایین سایهانداز قرار گرفت.
3-6-2-6 عدد کلروفیل متر (SPAD)
جهت محاسبه عدد کلروفیل متر از دستگاه کلروفیل متر استفاده گردید. از هر کرت، از خطوط میانی، 3 بوته و از هر بوته جوانترین برگ گسترش یافته انتخاب و از هر برگ 3 نقطه سبزینهای قرائت گردید (شکل 3-9). محل قرار گرفتن دستگاه تقریبا در فاصله دو سوم و یک سوم به ترتیب از نوک برگ و پایهی برگ در نظر گرفته شد. از اندازهگیری در نور مستقیم اجتناب و تمام اندازهگیریها در ساعت 12 تا 14 بعد از ظهر صورت گرفت (عباسی و همکاران، 1388).
شکل 3-9 دستگاه کلروفیلمتر (SPAD) برای قرائت عدد کلروفیل
3-6-2-7 آنزیم پراکسیداز