مقاله رایگان با موضوع سیستم ها و محدودیت

دانلود پایان نامه

مجموعه های پایۀ مینیمال از اوربیتالهای اتمی با اندازه ثابت استفاده می کنند. مجموعۀ پایه STO–3G یک مجموعه پایۀ مینیمال است. این مجموعۀ پایه از سه تابع گوسی اولیه استفاده می کند که 3G در آن به همین مطلب اشاره می کند و STO مخفف اوربیتال های نوع اسلیتر است.

  • 1-29-2- مجموعه ی پایه با لایه ی والانس شکافته
    اولین راه برای بزرگ کردن یک مجموعه پایه، افزایش تعداد تابع های پایه برای هر اتم است. تابع های پایه با شکافتگی ظرفیت، مانند 6–31G ,3–21G، برای هر اوربیتال در لایه ظرفیت دو(یا بیشتر) تابع پایه در نظر می گیرد. برای مثال هیدروژن و کربن به دو صورت زیر نمایش داده می شوند.
    H:1s , 1s’
    C:1s, 2s, 2s’, 2px, 2py, 2pz, 2p’x, 2p’y, 2p’z
    به طوری که اوربیتال های پرایم و بدون پرایم از نظر اندازه با یکدیگر متفاوت اند. به طور مشابه مجموعه های پایه با سه شکافتگی ظرفیت، مانند 6–311G، از سه اندازه متفاوت برای هر نوع اوربیتال استفاده می کنند.
    هر اوربیتال اتمی والانس در این مجموعه پایه، دارای توابع پایه ی چندگانه هستند. ساختار کلی این مجموعه X–YZG(دوگانه زتا) X–YZWG(سه گانه زتا) و X–YZWVG(چهارگانه– زتا) می باشد، مانند ….6–311G ,6–31G ,4–31G ,3–21G
    1-29-3- مجموعه های پایه قطبیده
    مجموعه های پایه ظرفیتی مجزا امکان تغییر در اندازۀ اوربیتال ها را می دهند اما تغییر در شکل آنها امکان پذیر نیست. مجموعه های پایه قطبیده با استفاده از افزایش اوربیتال هایی با اندازه حرکت زاویه ای آن سوی اندازه حرکت مورد نیاز برای توصیف حالت پایه هر اتم، این محدودیت را از بین می برد. برای مثال مجموعه های پایه قطبیده، توابع d را به اتم های کربن، توابع f را به فلزات واسطه و توابع p را به اتم های هیدروژن اضافه می کنند. یکی از مجموعه های پایه قطبیده 6–31G(d) است. نام آن نشان می دهد که در مجموعۀ پایه 6–31G توابع d به اتم های سنگین آن اضافه شده اند. این مجموعۀ پایه یک مجموعۀ پایه عمومی است و در محاسباتی که مستلزم سیستم هایی به اندازه متوسط هستند، استفاده می شود. این مجموعۀ پایه را به صورت 6–31G* نیز نشان می دهند.
    6–31G(d,p) یا 6-31G**تابع قطبیده دیگری است که در آن علاوه بر اضافه کردن توابع d به اتم های سنگین، توابع p را به اتم های هیدروژن اضافه می کند.
    1-29-4-توابع پخشی
    استفاده از این توابع، برای سیستم هایی که در فواصل دور از هسته دارای دانسیته ی الکترونی قابل توجهی هستند، مانند آنیون ها، سیستم های در حالت برانگیخته، ترکیباتی با زوج الکترون تنها، دیمرهای دارای پیوند هیدروژنی، سیستم هایی با پتانسیل یونش پایین و برهم کنش های ضعیف واندروالسی مناسب است. بر نمایش توابع پخشی از علامت + یا ++ قبل از نماد Gاستفاده می شود.
    به عنوان مثال 6–311+G(d,p)
    6–311++G(d,p)
    1-29-5- مجموعه ی توابع پیشرفته
    در این دسته، از ترکیب مجموعه ی توابع پیچیده تری برای نمایش هر اوربیتال اتمی استفاده می شود و هر دو گروه اوربیتال های لایه های داخلی و والانس بیرونی را بهبود می بخشد تا هم بستگی های الکترونی نیز در محاسبات لحاظ گردند. یکی از مهمترین اعضای خانواده ی این گروه، توابع هم بستگی-سازگار هستند که برای عناصر ردیف اول و دوم به صورت CC–pVXZ نشان داده می شود. به عنوان مثال می توان به موارد زیر اشاره کرد:
    CC–pVDZ–Double–zeta
    CC–pVTZ–Triple–zeta
    CC–pVQZ–Quadruple–zeta
    CC–pV5Z–Quintuple–zeta, ete
    aug–cc–pVDZ, ete
    خانواده ی این توابع، همیشه از پنج تابع d، هفت تابع f و غیره به عنوان توابع قطبیده استفاده می کنند افزودن توابع پخشی به این مجموعه ی توابع با نماد augمشخص می شود.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.