مقاله درمورد اندازه گیری و مواد غذایی

دانلود پایان نامه

برای تهیه مایه تلقیح در آزمایشات گلخانهای، یک سوم از ارلنهای نیم لیتری از بذر جو پر شده و به آن آب مقطر اضافه گردید تا سطح بذرها را بپوشاند، سپس درب آن بسته شده و دوبار و به فاصله 24 ساعت، استریل گردید. سپس بهمراه یک پلاک از قارچ مذبور در درون انکوباتور با دمای 25درجه سانتیگراد و یا در محیط آزمایشگاه قرار داده شد، تا قارچ روی آن رشد کند. معمولاً پس از گذشت 15روز، سطح بذرها با ریسه های قارچ پوشیده میشوند(شکل3-2).

عکس3-2 b: بذر جو بعد از تلقیح – a: بذر جو قبل از تلقیح


  • 3-10- روش بررسی قوه نامیه (percent viability) بذور (viability test)
    برای استاندارد کردن روش کار، لازم بود که درصد قوه نامیه بذرها مشخص شود تا در آزمایشات مختلف، پارازیتاسیون همگن و یکسان داشته باشیم، چرا که پارازیتاسیونهای متفاوت در نتایج آزمایش تغییر ایجاد خواهد کرد ونتایج حاصل ازکنترل بیولوژیکی را بشدت تحت تأثیر قرار خواهد داد. بدین منظور با استفاده از روش ارائه شده توسط (Linke & Sexena, 1991) قوه نامیه بذرهای مورد استفاده بطریق زیربدست آمد:
    در حدود 5 میلی گرم بذر گل جالیز در یک ارلن به حجم 30 میلی لیتر ریخته و 3 میلی لیتر از محلول 1٪ تترازولیوم با اسم مخفف TTC (2,3,5-triphenyl tetrazolium chloride) روی آن ریخته شد. ارلن در تاریکی و دمای 35 درجه سانتیگراد به مدت 72 ساعت نگهداری شد. بعد از اینکوبیشن (incubation) ، محلول TTC بوسیله یک پیپت موئین (یا سرنگ معمولی) برداشته شده و پوستههای بذر بوسیله محلول 6٪ هیپوکلریت سدیم NaclO به مدت 10-7 دقیقه (براساس شدت رنگ پوسته) شسته شد. از هر نمونه 400 بذر بوسیله استریومیکروسکوپ (stereomicroscope) شمرده شد. در این تست درصد بذرهای رنگ شده (به رنگ قرمز) به عنوان درصد قوه نامیه یا زنده بودن بذور محاسبه شد.
    تترازولیوم پودر سفید رنگی است که در آب حل شده و محلول بی رنگ و شفافی بدست میدهد. این ماده در هنگام ترکیب با آنزیمها ، در سلول های زنده هیدورژن را احیا کرده و تشکیل ماده ثابتی به نام تری فنیل فرمازان میدهد که با چشم قرمز جگری است. در این تست درجه حرارت و غلظت محلول مهم است ، به طوری که زمان برای رنگ آمیزی در 26 درجه سانتیگراد نصف زمان لازم برای رنگ آمیزی در 20درجه سانتیگراد و زمان لازم برای رنگ آمیزی در 32 درجه سانتیگراد نصف زمان لازم در 26 درجه سانتیگراد میباشد. در بذور مرده واکنش احیا هیدروژن صورت نمیگیرد و در نتیجه رنگ قرمز جگری بوجود نمیآید.
    3-11- روش انجام آزمون بیماریزایی در تستهای گلخانهای
    3-11-1- روش تهیه خاک برای آزمایشات گلخانهای
    آزمایشات متعدد نشان داد که خاک مصرفی، تا آنجایی که به گیاه میزبان صدمه وارد نکند، باید فقیر باشد، تا شرایط برای پارازیته کردن، بیشتر و بهتر فراهم شود. این موضوع توسط محققین مختلف مورد تأیید قرار گرفته است (Foy et al., 1989; Jain & Foy, 1989) .
    براساس آزمایشات مقدماتی مشخص گردید که مناسب ترین نسبت خاک مصرفی میتواند مخلوطی از پرلیت، ماسه، خاک رسی یا لوم رسی به نسبت حجمی 3:1:2 باشد. با این ترکیب، ph خاک مصرفی بین 5/8 -9/7 اندازه گیری شد که ph مناسبی برای ظهور گل جالیز است. در آزمایشات گلخانهای نباید از خاکی سله بسته و بسیار محکم استفاده شود؛ با توجه به اینکه گل جالیز در خاک تکیهگاه محکمی ندارد، لذا نمیتواند بسادگی از خاک بیرون بیاید و در بسیاری از موارد در زیرخاک از بین میرود. نکته قابل ذکر دیگر، این که آبیاری گلدان هایی که از چنین خاکی پر شده است از قسمت زیرین گلدان مشکل است چرا که بسادگی آب جذب نشده و به سمت بالا حرکت نمیکند و بنابراین مجبور به آبیاری از بالا خواهیم شد که این خود مشکلات بعدی را ببار خواهد آورد .
    خاک مورد استفاده در این آزمایشات با داشتن منافذ کاپیلاریته فراوان، آب را به سمت بالا جذب کرده و مشکل آبیاری از بالا را حل نمود. همچنین بدلیل وجود پرلیت در این خاک، حالت چسبندگی و سلهای پیش نمیآمد و در صورت پارازیته شدن ریشهها ، گل جالیز به راحتی از خاک بیرون میآمد. مزیت دیگر خاک مورد استفاده این بود که در انتهای آزمایش، بررسی پارازیتاسیون آنها و جداسازی ریشه ها و گل جالیز از خاک براحتی امکان پذیر بود، چرا که خاک حالت چسبندگی نداشته و در یک تشت آب براحتی ریشه ها و گل جالیز متصل به آن از خاک جدا می گردید.
    3-11-2- نحوه انجام آزمون
    جهت انجام آزمون از گلدان های پلاستیکی استفاده گردید. این گلدان ها تا حدود 4/3 حجم با خاک استریل ذکر شده در بند قبل پرشده و در تیمارهای گل جالیز، 20 – 17 میلی گرم بذر گل جالیز با قوه نامیه 20٪ در وسط گلدان اضافه گردید. بذور گل جالیز با حدود 10 سانتی متر ارتفاع خاک روئی گلدان به خوبی مخلوط گردید. در هنگام مخلوط کردن به این نکته توجه شد که توزیع (distribution) یکسانی بذر در تیمارها مراعات شود و بنابراین مخلوط کردن در تمامی گلدان ها به وسیله یک میله آهنی و به یک صورت انجام گردید. برای تیمار های قارچی ، براساس توصیه (Timchenko & Dogval, 1972) بر هر گلدان 20 گرم مایه تلقیح (شامل بذور آلوده با ریسه ها و اسپورهای قارچی) که به وسیله روش 1-7-3 تهیه شده بود، اضافه گردید. برای شاهد بدون قارچ نیز 20 گرم بذر جوی استریل به ازای هر گلدان اضافه گردید سپس در مرکز هر گلدان ، 3 عدد بذر خیار رقم ویرمولین که 48 ساعت قبل از کشت زیر پارچه مرطوب خیس خورده بود و شروع به جوانه زدن کرده بود اضافه شد و روی آن به ارتفاع یک سانتی متر با ماسه نرم پوشانده شد. سپس در محل بذرها مقدار کمی آب اضافه و بلافاصله تمامی گلدانها از پایین آبیاری شدند. بیست دقیقه از اولین آبیاری ، آب به سمت بالا جذب شد. 10 روز بعد در هر گلدان تنها دو عدد از گیاهچه ها را باقی گذاشته و در صورت جوانه زدن هر سه بذر یکی از آنها ، با اسکالپل از محل طوقه قطع گردید.
    جدایه های مورد استفاده شامل که شامل :
    F. chlamydosporum ، solani. F ، F .semitectum ، F. oxysporum، F. reticulatum ، F. pallidoroseum، F. diversisporum، F. virguliform بود. آزمایشات در قالب یک طرح کاملاً تصادفی (complementary random design) و در 3 تکرار انجام گرفت.
    3-11-3-شرایط نگهداری (incubation condition) گلدانها
    گلدانها در زیر گلدانی های آب قرار داده شده و در گلخانهای با دمای 27-25 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 60-50٪ و با فتوپریود 14ساعت روشنایی و 10 ساعت تاریکی قرار گرفت. هر چند روز یکبار برحسب نیاز ، آبیاری از ته گلدان (بوسیله زیرگلدانی) انجام گرفت. در طول آزمایش و در اواخر آن یعنی روز بیست و پنجم و سیام ، کود مایع قطره طلا به نسبت 5 در هزار از زیربه گیاهچهها داده شد.(شکل3-3)

      دانلود پایان نامه با موضوع انرژی تجدیدپذیر و قابلیت اطمینان

    تصویر3-3- نمایی از نگهداری گلدان ها در شرایط گلخانه ای
    3-11-4- آبیاری (Irrigation)
    بدلایل خاصی که قبلا بیان شد و براساس تجربیاتی که در گلخانه بدست آمد مشاهده گردید شد که آبیاری از طریق زیر گلدانی انجام گیرد بهتر است. آبیاری معمولاً بر حسب نیاز انجام می گرفت. بدلیل فقیر بودن خاک و عدم مصرف هر گونه کود اعم از شیمیایی یا دامی در شروع آزمایش ، سعی گردید در حدود نیمه آزمایش هفته ای یکبار بوسیله کود مایع (با نام تجارتی قطره طلا) به نسبت 5 در هزار آبیاری صورت گیرد تا گیاه از لحاظ مواد غذایی دچار کمبود و استرس نگردد.
    فصل چهارم
    نتایج و بحث
    4-1- نتایج و بحث حاصل از شناسایی گونه های قارچی
    تشخیص بر اساس خصوصیات مورفولوژیکی از قبیل میزان رشد پرگنه ، ماکرو و میکروکنیدیوم، مونو و پلی فیالید، کلامیدوسپور قارچ ها با استفاده از کلید های معتبر Booth, 1971; Gerlach & Nirenberg, 1982;) Nelson et al., 1983; Burgess et al., 1994; Leslie & Summerell, 2006) انجام گرفت. از بین 100 جدایه بدست آمده از بخش های آلوده قسمت های مختلف گیاه انگل گل جالیز 8 گونه قارچی مربوط به جنس فوزاریوم شناسایی شد که نام آنها با ذکر فراوانی آنها در جدول 4-1 عنوان شده است. در این میان F.solani با فراونی5/25% بیشترین فراوانی و F.chlamydosporum ، F.pollyderoseum و با فراوانی 3/5% کمترین فراوانی را به خود اختصاص دادند.

    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.