مقاله با موضوع طرح آزمایش و بهترین روش

3-3- خصوصیات شیمیایی و فیزیکی خاک محل آزمایش
Widget not in any sidebars

به منظور تعیین خصوصیات شیمیایی و فیزیکی خاک محل آزمایش قبل از اجرای طرح، 7 نمونه مرکب از خاک از عمق صفر تا 30 سانتی متر تهیه و جهت تجزیه خاک شناسی به آزمایشگاه ارسال گردید . نتایج حاصل از تجزیه نمونه های مرکب در جدول 3 -2 و میزان مواد تشکیل دهنده بافت خاک در جدول 3-3 ، نشان داده شده است.
جدول 3-2- خواص شیمیایی و فیزیکی خاک محل آزمایش
عمق نمونه‌برداری (cm) درصد اشباع (S.P) شوری خاک (ds/m) pH کربن آلی (O.C%) نیتروژن (%) فسفر قابل جذب (ppm) پتاسیم قابل جذب ppmk))
30 – 0 32 05/3 62/7 61/0 07/0 4/7 173

جدول 3-3- میزان مواد تشکیل دهنده بافت خاک
رس سیلت شن بافت خاک
4/19 % 60 % 3/19 % لوم سیلتی
3-4- طرح آزمایش
این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در 3 تکرار با دو تیمار کود و رقم انجام شد. تیمار سیستم‌های کودی شامل (کود نیتروژن، کود بیولوژیک نیتروکسین، 50 درصد کود نیتروژن + 50 درصد کود نیتروکسین و شاهد بدون مصرف کود)، بود که کود بیولوژیک نیتروکسین به میزان 4 لیتر در هکتار به صورت مایع قابل حل در آب در کرت‌ها به صورت تلقیح با بذر در زمان کاشت مصرف گردید و مصرف کود اوره قبل از کاشت به میزان توصیه شده در سطح هر کرت پخش گردید (کود نیتروژن طبق عرف منطقه مورد نظر در حدود 20 تا 40 کیلوگرم در هکتار مصرف شد.) ارقام نخود زراعی مورد استفاده نیز شامل (رقم آرمان و آزاد)، بود. تراکم بوته نخود به صورت 50 بوته در متر مربع کاشته در نظر گرفته شد. هر کرت شامل 5 خط کاشت به طول 4 متر در 5/1 متر عرض با فاصله خطوط 30 سانتی‌متر در نظر گرفته شد. با توجه به تراکم مورد نظر مقدار بذر در هر کرت و نهایتا در هر خط کشت به روش وزنی محاسبه و در پاکت‌های جداگانه قرار داده شد و در هنگام کاشت محتویات هر پاکت در طول خط کاشت، توزیع گردید. فاصله بین هر یک از کرت‌ها 1 متر و فاصله بین هر یک از تکرارها 2 متر در نظر گرفته شد. میزان بهینه کودهای مصرفی فسفر و پتاسیم نیز مبتنی بر آزمون خاک مصرف شد.
3-5- کود زیستی نیتروکسین
کود زیستی نیتروکسین به صورت مایع قابل پخش در آب (Liquid dispersal) با تعداد سلول زنده در هر میلی لیتر (CUF) 8 10 و دارای باکتریهای سودوموناس، ازوتوباکتر و آزوسپریلوم است. در این تیمار کود بیولوژیک نیتروکسین به میزان 4 لیتر در هکتار به صورت مایع قابل حل در آب به کار برده شد.
3-6- نیتروژن
کود شیمیایی نیتروژن به صورت اوره ، به صورت 25 درصد هنگام کاشت، 50 درصد در هنگام قبل از ساقه رفتن و 25 درصد در هنگام گلدهی مصرف شد.
3-7- تهیه بستر و کاشت
آماده سازی زمین شامل شخم نیمه عمیق با گاوآهن برگردان‌دار و بعد از آن 2 دیسک عمود بر هم و ماله بود. سپس ابعاد مورد نظر توسط گچ مترکشی و خط کشی شده و کل نقشه زمین با گچ بر روی زمین پیاده شد و مرزبندی و نهرکشی صورت گرفت. داخل هر کرت توسط کارگر و بیل دستی به منظور نرم کردن زمین استفاده و سطح هر کرت دوباره تسطیح شد. پس از آماده سازی زمین بذرها به صورت بسته‌بندی برای هر خط کشت توزیع شده و ابتدا و انتهای هر تکرار با نخ به هم متصل گردید تا فاصله طول هر خط دقیق تنظیم شود و کشت به صورت خشکه‌کاری با دست انجام گرفت. روی خطوط کشت به ضخامت حدود 3 تا 5 سانتی‌متر با خاک پوشیده شد. طبق بررسی‌های انجام شده روی بذرهای ارقام نخود مورد نظر، وزن صد دانه آنها در حدود 25 تا 30 گرم و درجه خلوص بذر، 96 درصد و قوه نامیه 97 درصد تعیین گردید. با توجه به تراکم مورد نظر مقدار بذر در هر کرت و نهایتا در هر خط کشت به روش وزنی محاسبه و در پاکت‌های جداگانه قرار داده شد و در هنگام کاشت محتویات هر پاکت در طول خط کاشت، توزیع گردید.
3-8- عملیات برداشت
با زرد شدن برگ‌های پائینی نخود معمولاً آبیاری را قطع می‌کنند. علت قطع آبیاری در این مرحله جلوگیری از رشد زایشی گیاه است زیرا نخود دارای رشد نامحدود بوده و ادامه گل‌دهی، یکنواختی تولید و برداشت را از بین می‌برد. از نظر تجربی بهترین زمان برداشت نخود هنگامی است که در صورت فشرده شدن در زیر دندان بشکند و له نشود. کیفیت نخود به هنگام رسیدن در مقایسه با حبوبات دیگر سریع‌تر تغییر می‌کند. با وجود آنکه در این دوره مقدار قند کاهش می‌یابد نشاسته افزایش می‌یابد. اصولاًَ هرچه نخود بزرگ‌تر می‌شود سخت‌تر می‌شود. بهترین روش برای خشک کردن نخود جریان طبیعی هوا است. با توجه به مراحل رشد گیاه و زمان رسیدن آن، پس از حذف حاشیه از خطوط کاشت عملکرد از هر کرت در سطح یک متر مربع با داس و به صورت دستی انجام شد.
3-9- نمونه برداری‌ها
3-9-1- شاخص سطح برگ
اندازه‌گیری شاخص سطح برگ با استفاده از وزن خشک صورت گرفت. ابتدا از هر کرت به طور تصادفی تعدادی برگ در مرحله گلدهی انتخاب شده و مجموع سطح برگ‌ها به وسیله کاغذ شطرنجی اندازه‌گیری و سپس در آون قرار گذاشته شده و توزین شد. سپس برگ‌های بوته‌های یک متر مربع از هر کرت نیز در آون قرار گرفت و وزن شد. و با در اختیار داشتن سطح نمونه، وزن خشک نمونه و وزن خشک برگ‌های بوته‌های یک متر مربع از هر کرت به صورت تناسب و با تقسیم بر مساحت سطح زمین اشغال شده، شاخص سطح برگ به دست آمد.
3-9-2- ارتفاع گیاه
برای محاسبه ارتفاع گیاه، ارتفاع 20 بوته به طور تصادفی از هر کرت از سطح خاک تا نوک گیاه در زمان برداشت اندازه‌گیری شده و میانگین ارتفاع گیاه به دست آمد.
3-10- نمونه برداری صفات عملکرد نهایی
3-10-1- تعداد دانه در شاخه فرعی