محدودیت‌ها و مشکلات و رویکرد ترکیبی

دانلود پایان نامه
  • در این مسأله هدف تعیین مجموعه روزهایی است که باید به هر مشتری اختصاص یابد و مسیرهای وسایل نقلیه که باید برای هر روز از دوره – در زمان موازی- طراحی شود بطوریکه هزینه کل توزیع کمینه شود.
    در VRP کلاسیک، دوره برنامه ریزی تنها یک روز است، اما مسأله PVRP تعمیم مهمی از مسأله کلاسیک است که درآن افق برنامه ریزی از یک روز واحد به یک دوره T روزه افزایش یافته است. در طول این دوره برنامه ریزی، مشتریان باید حداقل یک بار ملاقات شوند . سوال جدیدی که در یک مسأله مسیریابی دوره ای وسایل نقلیه مطرح می شود این است که در پریود زمانی موردنظر، هرمشتری در چه زمانی ملاقات خواهد شد ، بطوریکه سطوح خدمات لازم، بطور مثال تعداد ملاقات ها مشخص شود.
    2-2-6. مشکل ایجاد زیر تور (عدم همبندی)
    یکی از مشکلاتی که مدل سازی و حل مسائل مسیریابی وسایل حمل و نقل با آن مواجه اند، موضوع عدم همبندی یا ایجاد زیر تورهایی که شامل گره مبدأ نمیباشند، است. تشکیل این زیرتورها موجب نقض فرض اصلی مسائل مسیریابی وسایل حمل و نقل می شود که میگوید سرویس دهی باید از مبدأ آغاز شده و در همانجا خاتمه یابد. برای حل این مشکل ابتدا مدلها بدون در نظر گرفتن محدودیت خاصی برای جلوگیری از ایجاد زیرتور حل میشوند، در صورتی که زیر توری پدیدار شد، با افزودن محدودیتهای لازم مجدداً مدل حل می شود و این عمل تا رسیدن به جو ابی بدون زیر تور تکرار میشود. تا کنون رویکردهای اندکی برای حل مشکل ایجاد زیرتور ارایه شده که به عنوان نمونه می توان به مقالهی آچوتن ، کاستا وهیل [16] در زمینه محدودیتی جدید برای حذف زیر تور در سال 1996 اشاره کرد. مقدار تراکم نقاط تقاضا نقش مهمی در ایجاد زیرتورها ایفا می کنند. در شکل (2-5) موضوع ایجاد زیرتور نمایش داده شده است.
    شکل 2-5. مشکل عدم همبندی (زیرتور)
    2-2-7. برخی مشکلات مدل سازی VRP در شرایط واقعی
    مسأله مسیریابی وسیله نقلیه وقتی در قیاس با دنیای واقعی قرار می‌گیرد با پیچیدگی‌ها و محدودیت‌هایی مواجه می‌شود که مدل سازی آن را بسیار متفاوت از مسأله ارایه شده خواهد نمود در ادامه به نمونه‌ای از این محدودیت‌ها و مشکلات اشاره خواهد شد.
    هزینه سفر بین نقاط در مسیر های رفت و برگشت می تواند غیر یکسان باشد.
    وسیله های نقلیه در ناوگان حمل و نقل می تواند نا همگن و با ظرفیت های متفاوت باشند.
    کل مسیر طی شده و یا زمان کل سرویس دهی ممکن است محدود باشد.
    زمان سرویس دهی و طی مسیر ها در ساعات مختلف شبانه روز(مثلاً پیک های ترافیک) با یکدیگر متفاوت است.
    سرویس دهی و توزیع برخی کالا ها مانند محصولات فاسد شدنی شرایط خاصی را طلب می کند که باید در دوره های زمانی خاص صورت گیرد.
    برخی سرویس ها باید در ساعات معینی و یا در یک بازه زمانی انجام شوند، مانند سرویس دهی سرویس های مدارس.
    ممکن است مکان های بارگیری متعددی داشته باشیم.
    زمان ارایه سرویس ها، حضور مشتریان و میزان تقاضای آنها می تواند احتمالی باشد.
    اولویت های موجود در تقدم و تأخر بارگیری و تخلیه کالا و محصولات.
    10- تعداد وسایل نقلیه در ناوگان حمل و نقل می تواند متغیر باشد و یا کل ناوگان اجاره ای باشد.
    2-3. مرور ادبیات مسائل CMVRP
    دسته مسائل ترکیبی نیروی انسانی- مسیریابی وسایل حمل و نقل CMVRP شاخهایی از مسأله مسیریابی وسایل حمل و نقل VRP سنتی است اما به دلیل متفاوت بودن خدمت دهندهها و وسایل حمل و نقل از یکدیگر، دارای پیچیدگی ساختاری بیشتری میباشد. در سال 2004 لیم و همکاران [18]، یک مسأله ترکیبی مسیریابی وسایل حمل و نقل و برنامه ریزی تعمیرکاران را در نظر گرفتند به طوری که در آن هر مشتری باید توسط چند تعمیرکار خدمت دهی شود و هدف کمینه سازی تعداد تعمیرکاران ،زمان معطلی و کل مسافت طی شده میباشد. آنها از یک رویکرد ترکیبی لیست ممنوعه-شبیه سازی تبرید، برای حل استفاده نمودند. در ادامه کار آنها لی و همکاران [19] محدودیت تیم های کاری را معرفی کردند. در مدل آنها، برای انجام دسته ایی از کارها در مکان هر مشتری به کارکنانی از انواع متفاوت نیاز است. هر تیم مخصوص از کارکنان باید با هم ترکیب شوند و به مکان مشتری منتقل شوند.هدف آنها نیز کمینه کردن تعداد کارگران و همین طور زمان طی کردن مسیرها می باشد. آنها از روش شبیه سازی تبرید برای حل مسأله استفاده کردند.
    بهریس و توماس [20]، هچنین یک رویه ابتکاری برای مسأله مسیریابی و تدارکات نیروی انسانی ارائه کردند ، به طوری که در آن باید پولها از دستگاه های فروش یک منطقه جمع آوری شوند. در سال 2009 ، دهن و همکاران [21] مسأله برنامه ریزی کارهای حمل بار در بعضی فرودگاه های اروپایی را مورد مطالعه قرار دادند. مسأله آنها نیازمند تخصیص نیروهای انسانی با در نظر گرفتن محدودیت های تیم های کاری و پنجره های زمانی، میباشد. آنها یک رویه شاخه و هزینه برای حل مسأله اشان ارائه کردند.
    برداستورم و روکویست [22]، محدودیتهای پیش نیازی موقتی و تطابقی را به مسأله ترکیبی مسیریابی و برنامهریزی اشان اضافه کردند. محدودیت پیش نیازی یک وسیله را بر آن میدارد تا یک مشتری را پس از وسیله دیگری خدمت دهی کند. در حالی که محدودیت تطابقی موجب می شود که دو وسیله یک مشتری را در یک زمان ملاقات نمایند. آنها یک رویکرد ابتکاری بهینه سازی برای حل مدلشان پیشنهاد کردند.
    از مسائل دیگر ترکیب برنامه ریزی وسایل حمل و نقل و نیروی انسانی، می توان به کار کیم و همکاران [23]، در سال 2010 اشاره کرد.آنها در تحقیق اشان یک مسأله ترکیبی مسیریابی وسایل حمل و نقل و برنامه ریزی تیم های کاری را مورد بررسی قرار دادند، به طوری که تعدادی کار باید به ترتیب ثابت در مکان هر مشتری انجام شود. برای انجام هر مرحله از این کارها، تیم های متفاوتی در دسترس هستند و هر تیم برای انجام یک مرحله معین از کار مناسب است و جابه جایی تیم ها از طریق دسته ایی از وسایل حمل و نقل انجام می شود. رویه حل پیشنهاد شده بسیار ساده و جالب توجه است به گونه ایی که اطلاعات زمانی و مکانی هر مشتری در لیست هایی ذخیره می شود. در هر تکرار سه گانه (وسیله، تیم، مشتری) مورد نظر با در نظر گرفتن بهترین شرایط انتخاب می شود و لیست ها پس از انتقال تیم توسط وسیله به مشتری مورد نظر، به هنگام میشوند.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.