سایبر اِسپیس-پایان نامه جرم در فضای مجازی

تاریخچه جرایم در فضای مجازی (سایبر اِسپیس)

گروهی معتقدند که ایجاد فضای سایبر در زمان اختراع تلفن توسط الکساندر گراهام بل در 1876 پا به عرصه گیتی نهاد، چرا که پیش از این رویدادهای بشر محدود به روابط و تماس­های فیزیکی بود و بشر تصور نمی­کرد هیچ­گاه بتواند فراتر از دنیای فیزیکی خود با دیگران ارتباط برقرار نماید، اگر چنین قدمتی را برای ایجاد فضای مجازی در نظر بگیریم می­توان گفت با ورود این تکنولوژی به داخل هر کشور تاریخچه ورود فضای مجازی به داخل آن کشور دانست و در واقع اولین اقدامات خلاف قانون اعم از فعل یا ترک فعلی که جرم انگاری شده باشد در حیطه این تکنولوژی را می­توان اولین جرایم ایجاد شده در فضای مربوطه را اولین جرایم آن در کشورها دانست ولی عموم مردم فضای مجازی را با اختراع کامپیوتر (رایانه) همسان می­دانند و معتقدند که ایجاد چنین فضای همزمان با ایجاد پیدایش رایانه­ها بوده، لذا باید اشاره­ای به پیدایش رایانه نمود.

اینترنت در سال 1964 توسط محقق بنام پائل باران () در شرکت  (راند) ابداع شد، وی به دنبال روش برای مطمئن سازی ارتباط پنتاگون (وزارت دفاع ایلات متحده آمریکا) با اعضای ارتش در هنگام حمله واقعی اتمی بود و یک شبکه ارتباطات رایانه­های غیر متمرکز را پیشنهاد کرده که در آن رایانه مرکزی وجود نداشت.1

چون آنها می­دانستند که سیستمی که تنها دارای یک رایانه مرکزی باشد در مقابل صدمات وارده آسیب پذیر خواهد بود، لذا تصمیم گرفتند به جای آن که اطلاعات را در یک رایانه جمع­آوری، ذخیره و پردازش نمایند، آن را در تعدادی رایانه که در جاهای مختلف و دور از همدیگر هستند قرار داده و از طریق خطوط تلفنی بین آنها ارتباط برقرار کنند. و صدمه به قسمت­های مهم و حیاتی سیستم­های ارتباطی و عدم توانایی یک مسیر برای ارسال اطلاعات، سایر سیستم­های مربوط به تأسیسات نظامی در اطراف کشور از طریق مسیرهای دیگر با هم به تبادل اطلاعات می­پردازند.2

بر این اساس آژانس پروژه تحقیقاتی پیشرفته(آرپا)3 که بخشی از وزارت دفاع محسوب می­شود پیش نمونه اینترنت را در سال 1969 با عنوان آرپانتبا همکاری چندین دانشگاه ایجاد کرد. علاوه بر وزارت دفاع آمریکا دانشگاه­های کالیفرنیا در لس آنجلس و سانتا باربارا،  یوتا و مؤسسه تحقیقاتی استفرد، در همان  ابتدا به آپارانت  متصل  شدند  در سال 1971 آرپانت گسترش  یافت  و  دانشگاه ­ها و آژانس ­های  دولتی

بیشتری را در بر گرفت که دانشگاه هاروارد و مؤسسه صنعتی ماساچوست و سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا را شامل می­شد.1

در سال 1986 بنیاد ملی علوم آمریکا (NSF) یک سیستم ارتباط بین شبکه­ای با مسیر طولانی را به وجود آورد و نام آن را «ان. اس. اف. نت» () گذاشت این شبکه قادر به برقراری ارتباط با آرپانت نیز بود(ان. اس. اف. نت) شبکه­های دیگری نیز ایجاد کرد که همگی از پروتکل­های (تی. سی. پی. آی. پی) استفاده می­کردند. در همین زمان شبکه­های رایانه­ای زیادی به این دو شبکه متصل شدند. بدین ترتیب شبکه­های رایانه­ای (ان. اس. اف. نت) با کمک آرپانت تبدیل به ستون فقرات اینترنت شد. در سال 1989 آرپا مدیریت آرپانت را متوقف کرد، چرا که آرپانت بر اثر مجمتع شدن با شبکه­ای دیگر تبدیل به اینترنت شده بود و عموم مردم می­توانستند از خدمات ان استفاده کنند.2

لذا با این اوصاف تاریخچه مشخص از پیدایش جرایم اینترنتی وجود ندارد ولی به هر حال این دسته از جرایم را باید زائیده و نتیجه تکنولوژی ارتباطی و اطلاعاتی دانست و بر اساس مطالعات صورت گرفته منشاء پیدایش جرایم اینترنتی به قضیه رویس برمی­گردد: او که بعد از بی مهری مسئولان یک شرکت فروش عمده میوه و سبری به عنوان حسابدار آنها انتخاب می­شود از طریق کامپیوتر اقدام به حسابرسی کرده و با تغییر قیمت­ها و تنظیم درآمد جنس، مبلغی از مراجع آن کاهش و به جای خاص واریز می­کند.

رویس با ظرافت خاص قیمت­ها را تغییر می­داد، بعد از آن با نام 17 شرکت محل و طرف قرار داد چک­های جعلی صادر و از آن حساب برداشت می­کرده به طوری که در کمتر از 6 سال بیش از یک میلیون دلار به دست آوردهاست، اما به علت نداشتن مکانیزم برای توقف این روند، رویس خودش را با محاکم قضایی معرفی می­کند و به 10 سال حبس محکوم می­شود. بدین ترتیب زمینه جرم رایانه­ای شکل می­گیرد و دادگاه را به تدوین قوانین مدون وا می­دارد.3

لذا به طور کلی تحول تاریخی جرایم رایانه­ای را از مان پیدایش رایانه تا اوایل هزاره سوم می­توان به سه نسل طبقه­بندی نمود. نسل اول این گونه جرایم که تا اواخر دهه 80 مصداق داشت تحت عنوان جرایم رایانه­ای بیان گردید که بیشتر شامل سرقت و کپی برداری از برنامه­ها و جرایم علیه حریم خصوصی در رایانه بود که با گسترش تکنولوژی تبادل اطلاعات و ارتباطات بین المللی در دهه 90 جرایم نسل دوم تحت عنوان جرایم علیه داده­ها نمود بیشتری پیدا نمود، به طور که در این دهه تمامی جرایم

علیه تکنولوژی اطلاعاتی، ارتباطی، رایانه­ای، ماهواره­ای و شبکه­های بین المللی تحت عنوان جرایم علیه داده­ها اطلاق می­شود.

در اوسط دهه 90 با گسترش شبکه­های بین المللی و ارتباطات ماهواره­ای نسل سوم جرایم رایانه­ای، تحت عنوان جرایم مجازی(سایبر) یا جرایم در محیط سایبر شکل گرفته است که با توجه به ماهیت خاص خود بیش از هر زمانی نظامات حقوقی را به خصوص در حقوق جزای ماهوی و حقوق جزایی بین الملل و آئین دادرسی دچار چالش­های جدی نموده است. پیشینه تاریخی جرایم ناظر به توسعه و تحول جهانی «تکنولوژی اطلاعاتی» به دهه 1960 بر می­گردد، زمانی که اولین مواردی که بدان «جرم رایانه­ای» نام نهادند، به مطبوعات عمومی و مجلات علمی آن زمان منعکس شد، این موارد در برگیرنده ظهور اولیه و ساده به کارگیری رایانه شامل جاسوسی رایانه­ای، خرابکاری رایانه­ای و سوء استفاده غیر قانونی از سیستم­های رایانه­ای بود.

از اواسط دهه 1970 مطالعات تجربی در مورد جرایم رایانه­ای آغاز شد. این مطالعات تعداد محدودی از جرایم رایانه­ای را مطرح نمود اما در همان زمان تعداد بسیاری جرایم رایانه­ای صورت گرفته بود که یا گزینش نشده بود یا اصولاً شناخته شده نبود، از نمونه این جرایم می­توان به قضیه «امریکن اکویتی فوندینگ» در آمریکا(کلاهبرداری از طریق سوء استفاده از 56 هزار مورد بیمه به ارزش حداقل 30 میلیون دلار) و قضیه «هراشتات» در آلمان ( مربوط به معاملات ارزی خارجی به ارزش چند میلیون دلار که منجر به ورشکستگی بانک هراشتات در سال 1974 و ورود ضرر بالغ بر 2/1 میلیون مارک آلمان به مشتریان گردید) اشاره نمود.

1-www.hamshahrine.ir/details/2412

2- عبدالصمد خرم آبادی، جرایم فنآوری اطلاعات، پایان­نامه دوره دکتری، دانشگاه تهران، 1384، ص37.

3- Advanced Research project Agency (ARPA)

1 – جینادی آنجلیز، جرایم سایبر، ترجمه عبدالصمد خرم آبادی و سعید حافظی، انتشارات شورای عالی اطلاع رسانی، تهران، 1383، ص9.

2 – خرم آبادی، احمد، حقوق کیفری فناوری اطلاعات مسئولیت کیفری ارایه دهندگان خدمات اینترنتی، نشر دادیار، 1391.

3- WWW.hamshahrionline.ir /details/10675

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی تحلیل تکوین جرم در فضای مجازی با تأکید بر قوانین کیفری ایران

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *