رضایت مشتریان و عدم اطمینان

دانلود پایان نامه

2-2-5-2. مسیریابی وسایل نقلیه با حمل بار در بازگشت
دراین نوع مسأله مشتریان (نقاط سرویس) به دو زیرمجموعه تقسیم میشوند:

  • – زیرمجموعه اول که به نام L خوانده می شود به زیرمجموعه مشتریان با الویت رفت وسایل نقلیه معروف است. مشتریان واقع شده در این گروه نیازمند مقداری مشخص از محصول یا خدمات هستند که باید به آنها تحویل گردد.
    – زیرمجموعه دوم که به نام مجموعه B خوانده می شود و به زیرمجموعه مشتریان با الویت برگشتی وسایل نقلیه معروف است شامل مشتریانی می شود که باید مقدار مشخصی ازتقاضا از آنها گرفته شود که دقیقاً عکس میزان تقاضای مجموعه قبلی است.
    محدودیت مهم دیگری که دراین مسأله حاکم است، اینست که ابتدا باید کلیه سرویس ها به مجموعه مشتریان L صورت بگیرد و وسیله نقلیه درصورتی می تواند سرویس مجموعه مشتریان B راشروع کند که درحال برگشت به مبدأ باشد. در واقع میتوان گفت درصورتیکه اولین سرویس به یکی از اعضای مجموعه B صورت گیرد،کلیه سرویس های بعدی نیز باید از زیرمجموعه B باشد. در صورتی که هزینه هر دو نوع سرویس به زیرمجموعه های L و B یکسان باشد مسأله به مدل مسأله مسیریابی وسایل نقلیه با حمل در بازگشت باهزینه های یکسان (AVRPB) تبدیل خواهد شد.
    2-2-5-3. مسیریابی وسیله نقلیه با در نظر گرفتن پنجره زمانی
    دراین مسأله سرویس به هر مشتری باید در یک بازه زمانی خاص صورت گیرد. و در آن، هدف، سرویس دهی به مشتریان در یک بازه زمانی است که معمو لاٌ توسط مشتریان تعیین میشود و حضور به موقع وسایل نقلیه در ایستگاه های تعیین شده موجب افزایش سطح رضایت مشتریان خواهد شد. پنجره زمانی بصورت ( زودترین و دیرترین زمان شروع سرویس ) تعریف می شود که زمان شروع سرویس () باید در این بازه باشد. مسأله VRPTW باتوجه به نحوهی اعمال این پنجره زمانی می تواند به دو بخش عمده تقسیم شود:
    مسیریابی وسایل نقلیه با پنجره زمانی سخت (HVRPTW) که دراین نوع، زمان شروع سرویس حتما باید در بازه زمانی هرگره باشد و نباید قبل از یا بعد از باشد و در غیر این صورت اجازه سرویس دهی از سوی مشتری داده نمی شود و سرویس برگشت داده می شود.
    مسیریابی وسایل نقلیه باپنجره زمانی نرم یا ملایم (SVRPTW) که فرق آن با نوع قبلی در این است که علاوه بر محدوده اولیه برای زمان سرویس دهی محدوده دیگری نیز تعریف می شود که محدوده قبلی را در بر می گیرد و سرویس هایی که قبل از و یا بعد از انجام می گیرند با اعمال جریمه هایی قابل قبول میباشند.
    در واقع دو پنجره زمانی برای هرگره به صورت زیر تعریف می شود که بازه سخت در داخل بازه نرم قرار می گیرد و این نکته قابل توجه است که سرویس دهی حتماٌ باید درون بازه ی نرم انجام گیرد.
    2-2-5-4. مسیریابی وسیله نقلیه با تجدیدوتحویل
    دراین نوع مسأله وسایل نقلیه در هر گره باید مقداری از کالا یا خدمات را تحویل دهند و مقداری را که ممکن است کالاها و خدمات مرجوعی باشند بارگیری کند. در این مسأ له هر مشتری یا گره دارای یک زوج مرتب گره ای است که به صورت تعریف میشود که مقدار سرویس به صورت برداشت بوده و مقدار سرویس به صورت گذاشت است.
    ظرفیت وسایل نقلیه در هر گره نباید از مجموع سرویس های منهای مجموع سرویس های تا آن گره کمتر باشد
    2-2-5-5. مسیریابی وسیله نقلیه با چهار چوب اتفاقی
    در برخی از سیستمهای جدید دیگر به سختی می توان گفت که پارامترهای VRP قطعی هستند به این دلیل که عدم اطمینان بیشتری در داده هایی همچون تقاضای مشتریان، زمان سفر و تعداد مشتریانی که ملاقات می شوند وجود دارد که به اینگونه مسائل جدید VRP های غیر قطعی می گوییم، با وجود این ویژگی VRP ها مسائلی چون SVRP و FVRP پدیدار میشوند.
    مسأله مسیریابی وسیله نقلیه با چارچوب اتفاقی به کلاس های مختلفی تقسیم می شود:
    مسأله کلاسیک VRP با تقاضای اتفاقی مشتریان (VRPSD) که در آن مشتریان تقاضاهایی با احتمال (P) دارند.
    مسأله VRP با مشتریان احتمالی (VRPSC) که در این دسته هر مشتری یک تقاضای قطعی دارد اما احتمال حضورش در مسیر به عنوان مشتری عدد احتمالی برابرP دارد.
    دسته سوم مسائلی هستند که دو دسته قبلی را با هم ادغام می کنند، یعنی مسأله مسیریاب وسیله نقلیه با مشتریان و تقاضاهای اتفاقی (SVRP).
    همچنین به دلیل عواملی همچون تغییرات آب و هوا و ترافیک ممکن است زمان سرویس بین دو راس غیر قطعی شود، و نیز زمان سرویس ممکن است توسط عواملی چون تکنولوژی توزیع، مهارت راننده شرایط مکان پارک و یا تخلیه کامیون تحت تاثیر قرار گیرد. از اینرو گونه ای دیگر از VRP با زمان سفر و سرویس اتفاقی (SVRPTW) مورد مطالعه قرار گرفته که تلفیقی از مسأله مسیریابی با چهارچوب اتفاقی و مسأله مسیریابی با در نظر گرفتن پنجره زمانی می باشد.
    2-2-5-6. مسیر یابی وسیله نقلیه چند دوره ای
    مسأله مسیریابی دوره ای وسایل نقلیه (PVRP) یک مسأله چندسطحی است که از مونتاژ دو مسأله کلاسیک تخصیص و مسیریابی وسایل نقلیه VRP حاصل می شود. PVRP کلاسیک شامل یک ناوگان همگن از وسایل نقلیه با ظرفیت یکسان است که از انبار مرکزی حرکت نموده، دسته ای از مشتریان را ملاقات کرده و مجددا به انبار باز می گردند. هر خودرو دارای یک ظرفیت ثابت است که قابل افزایش نیست، هر مشتری دارای تقاضای مشخص روزانه است که باید در یک یا چند ملاقات کاملاٌ ارضا شود.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.