دانلود پایان نامه نقش برجسته و سازماندهی

دانلود پایان نامه
  • 7. تشکیل غشاء پایه در اطراف مویرگ جدید از طریق به کارگیری پریسایتها و سلولهای عضلانی صاف
    8. آمیزش رگهای خونی جدید با رگهای قبلی و جریان یافتن خون در آنها.
    شکل 2-1. مراحل آنژیوژنز به روش جوانه زدن
    2-2-2. آنژیوژنز به روش دو نیمشدن (intussusceptive angiogenesis )
    دو نیمشدن رگ تکامل یافته با شکافته شدن مویرگ به صورت تقسیم طولی و تبدیل یک مویرگ به دو مویرگ همراه است (38). این نوع آنژیوژنز نسبت به روش جوانهزدن کمتر شناخته شده است و کشف آن در دو دهه گذشته توسط بوری صورت گرفت (45). اگرچه دو نیم شدن ابتدا در ریه موش و انسان یافت شد اما در بافتهای انسانی مانند عضلات اسکلتی، مغز، قلب، چشم، کلیهها و تخمدانها نیز دیده شده است (40). آنژیوژنز به روش دو نیم شدن (شکل 2-2) نسبت به آنژیوژنز به روش جوانه زدن هم سریعتر و هم کارایی بیشتری دارد زیرا تنها به سازماندهی جدید سلولهای اندوتلیال نیاز است و نیازی به تکثیر و مهاجرت سلول نمیباشد (38, 46). پژوهشها نشان دادهاند که این روش نقش برجستهای در تولید عروق در دوران جنینی دارد زیرا در این دوران رشد سریعتر و زمان کوتاهتر میباشد (40).
    همانطور که در شکل 2-2 نشان داده شده است ابتدا سلولهای اندوتلیالی که قسمت داخلی عروق را میپوشانند تحریک میشوند و به شکل برآمدگی در میآیند سپس سلولهای اندوتلیال در محل این برآمدگیها به هم اتصال مییابند و این ارتباط بازسازی میشود، و در ادامه غشای پایه رگ از ناحیه اتصال دچار تخریب میشود و دو مویرگ از هم جدا میشوند در نهایت پریسایتها و فیبروبلاستها به این ناحیه مهاجرت کرده و با تولید فیبرهای کلاژن و سایر اجزای غشای پایه، باعث تثبیت عروق میگردند (38).
    شکل 2-2. نمای دو بعدی و سه بعدی آنژیوژنز به روش دو نیم شدن
    2-3. روشهای اصلی عروقی شدن بدن
    الف. واسکلوژنز: تشکیل رگهای خونی جدید از آنژیوبلاستهای تمایز یافته (سلولهای اندوتلیال دوران جنینی) در طول مدت رشد رویانی را واسکلوژنز میگویند. واسکلوژنز بالغین از طریق فراخوانی، تکثیر و لولهسازی سلولهای مشتق شده از مغز استخوان در جریان خون صورت میگیرد (47).
    ب. لنفوژنز: لنف یک شبکه عروقی است که مایع بافتی را از بافت برداشت و آن را به خون برمیگرداند. تشکیل عروق لنفی جدید از رگهای لنفی موجود را لنفوژنز میگویند (8).
    ج. آرتریوژنز: فرآیندی که طی آن سرخرگ جانبی و همچنین قطر، ضخامت آرتریتهای موجود افزایش مییابد. آتریوژنز در پاسخ به باریک و تنگ شدن یک شریان اصلی صورت میگیرد (48).
    د. آنژیوژنز: تشکیل مویرگهای خونی جدید از مویرگهای خونی موجود را آنژیوژنز میگویند که عمدتا به شکل جوانهزدن و تا حدودی از طریق انشعاب طولی رگ صورت میگیرد (10).
    2-4. محرکهای آنژیوژنز
    محرکهای آنژیوژنز مجموعهای از عوامل هستند که موجب تحریک شکلگیری عروق خون میگردند (شکل2-4) که مهمترین آنها عبارتند از:
    1. هایپوکسی: متابولیتهای زیادی نظیر اسیدهایچرب، اسیدهایآمینه، اکسیژن و گلوکز برای متابولیسم سلول نیاز هستند اما اکسیژن به دلیل محدودیت در ذخیره شدن و نقش ویژه آن در متابولیسم از اهمیت ویژهای برخوردار است (40, 49). کمبود اکسیژن اصلیترین محرک برای آنژیوژنز به شمار میرود و نقشی محوری در تنظیم بازخوردی رشد یا بازگشت عروق در فرآیند آنژیوژنز ایفا میکند. همان طور که در شکل 2-3 نشان داده شده است زمانی که دریافت اکسیژن بافت کافی نباشد (محیط هیپوکسیک) سیگنالهای هایپوکسیک باعث تحریک پروآنژیوژنیکها و مهار آنتیآنژیوژنیکها میگردند در نتیجه عروق خونی رشد میکنند. افزایش عروق خونی کمبود اکسیژن بافتی را از طریق افزایش در سطح عروق، افزایش در جریان خون و کاهش زمان انتقال اکسیژن جبران میکند، در نتیجه زمانی که بافتها اکسیژن کافی، حتی در اوج فعالیت متابولیکی دریافت میکنند فاکتورهای پروآنژیوژنیک و آنتی آنژیوژنیک به سطح نرمال برمیگردند و سیگنال منفی، رشد بیشتر عروق را متوقف میسازد (38, 40, 50, 51).
    شکل 2-3. نقش محوری اکسیژن در رشد یا بازگشت عروق.
    2. کشش عضلانی: کشش عضلانی موجب فعال شدن مسیرهای سیگنال رسانی مربوط به هدایت مکانیکی میگردد که این کار از طریق گیرندههای اینتگرینی صورت میگیرد. همچنین کشش عضلانی با معیوب کردن ماتریکس خارج سلولی منجر به رها سازی فاکتورهای رشدی میشود و رشد بیشتر رگهای محیط را تحت تاثیر قرار خواهد داد (40).
    3. تجمع متابولیتها: از جمله محرکهای آنژیوژنیکی در عضلات و بافتها، تجمع متابولیتهایی مانند آدنوزین و اسیدلاکتیک است. آدنوزین (که حاصل دفسفوریلاسیون ATP در سلول میباشد) در بافتهای هایپوکسیک، تامین اکسیژن را از طریق رگگشایی و افزایش جریان خون در عضلات اسکلتی، قلب، مغز و دیگر بافتها تامین میکند. به علاوه چندین مطالعه نشان دادهاند آدنوزین در محیط هیپوکسی تکثیر و مهاجرت سلولهای اندوتلیال را تحریک میکند و به نظر میرسد اعمال آنژیوژنیک آدنوزین به واسطه توانایی آدنوزین در افزایش بیان VEGF-A باشد (40).
    4. استرس برشی: استرس برشی، یک نیروی هیدرودینامیکی است که به دلیل اصطکاک جریان خون با دیوارههای عروق حاصل میشود و رابطهی مستقیمی با سرعت جریان خون دارد. فشار برشی عمدتا از طریق تنظیم افزایشیmRNA اینتگرینها در سطح داخلی عروق، فعالسازی اینتگرینها و متعاقبا اتصال آنها به لیگاندهای ویژهی خارج سلولی عمل میکند. فشار برشی از طریق دو نیم کردن عروق (انشعاب طولی)، منحر به رگزایی میشود (41).
    شکل 2-4. محرکهای آنژیوژنز و مسیرهای سیگنالی که منجر به آنژیوژنز میگردند.
    2-5. تنظیم آنژیوژنز
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.