دانلود پایان نامه درباره گیاه شناسی و استان فارس

1-1- جو
جو یکی از غلات مهم در جهان است که به عنوان غذا مورد استفاده بشر و حیوانات قرار می گیرد. این گیاه علفی متعلق به خانواده گرامینه (گندمیان) می باشد و دارای انواع زراعی و وحشی می باشد. نسبت به گندم سازگارتر بوده و در همه نواحی معتدل و در بسیاری از نقاط سردسیر هم به عمل می آید. در دیم زارهایی که رطوبت خاک و بارندگی برای رشد گندم ناکافی باشد، جو می تواند جایگزین آن شود. خاستگاه جو همانند گندم، منطقه حلال حاصلخیز می باشد. جو زراعی شاید از گونه جو وحشی دو ردیفه که دارای محور سنبله شکننده ای است و به راحتی تلاقی با جو زراعی است، منشأ گرفته باشد (امام، 1382). در مناطق خشک، چون جو نسبت به شرایط نامساعد محیطی متحمل تر است و از طرفی، زودتر از گندم می رسد، برای پرهیز از خطر خشکی در آخر فصل، کشت آن بر گندم ترجیح داده می شود (امام، 1382). کارآرایی استفاده از آب در جو در شرایط تنش خشکی زیادتر از گندم است. علاوه بر این، کارایی استفاده از آب در ارقام ریشک دار زیادتر از ارقام بدون ریشک است. جو نسبت به شرایط غرقاب حساس است (زارع، 1385).
Widget not in any sidebars

1-2- ویژگی های گیاه شناسی جو
شباهت های ظاهری زیاد بین گندم و جو وجود دارد. تفاوت برگ جو با گندم در گوشوارک هاست که در جو بزرگ و بدون کرک، ولی در گندم کوچک و کرکدار می باشند. افزون بر این، نوک برگ اول جو قدری پهن است. ولی نوک برگ اول گندم تیز است. گرچه رنگ سبز برگ های جو به تیرگی برگ های گندم نیست، ولی چون رنگ برگ تحت تأثیر برخی عامل های زراعی از جمله میزان کود نیتروژن تغییر می کند. معیار مطمئنی برای تشخیص گندم از جو نمی باشد. ساقه های جو مانند ساقه ی گندم بند بند و توخالی است و در محل گره ها توپر می باشد معمولا هر ساقه ی جو از 5 تا 7 میانگره تشکیل شده است که میانگره های پایینی کوتاه تر از بالایی می باشند. به آخرین میانگره های ساقه که زیر سنبله قرار دارد. دم گل آذین گفته می شود شمار ساقه در هر بوته ی جو تحت تأثیر عامل های مؤثر بر پنجه زنی معمولا بین یک تا شش ساقه متغییر است به گونه ی معمول، جوهای دو ردیفه شمار برگ و پنجه ی بیشتری در هر بوته تولید می کنند (امام، 1384).
جو مانند گندم داری گل آذین سنبله ای مرکب است، ولی در هر سنبلک جو بر خلاف گندم فقط یک گلچه وجود دارد. در جو به هر پلکان محور سنبله سه سنبلک چسبیده است، حال آنکه در گندم به هر پلکان محور سنبله تنها یک سنبلک چسبیده است. از سنبلکی که به هر پلکان محور سنبله چسببیده اند، در جوهای دو ردیفه تنها یک سنبلک (سنبلک وسطی) و در جوهای شش ردیفه هر سه سنبلک بارور هستند که معمولا اندازه ی سنبلک وسطی بزرگ تر از دو سنبلک کناری است (زارع، 1385).
1-3- ساختمان سنبله جو
گل آذین گیاه جو سنبله است که در نوک ساقه قرار گرفته است محور سنبله معمولا از دو طرف قرینه است. گره تحتانی محور سنبله را یقه می نامند. در هر گره محور سنبله سه سنبلک ایجاد می شود به طور معمول هر سنبلک از یک گلچه و دو گلوم باریک تشکیل شده است چون در اغلب ارقام لما و پالئا بعد از کوبیدن محصول متصل به دانه باقی می مانند. جو به عنوان غله دانه ریز تلقی می گردد. سنبلک مرکزی در هر گره بزرگ ترین سنبلک است و سنبلک های جانبی طیفی از کاملا بارور در جوهای شش ردیفه تا کاملا عقیم در جوهای دو ردیفه را تشکیل می دهند (استوک، 1985).
1-4- سطح زیر کشت جو
بنابر آمار سازمان خواربار جهانی (FAO) تولید جو در سال 2010 معادل 155 میلیون تن بوده که از مساحتی معادل 57 میلیون هکتار به دست آمده است. سطح زیر کشت و میزان تولید جو در استان فارس در سال زراعی 1387-1388 در جدول 1-1 آورده شده است.
جدول 1-1- میزان و سطح زیر کشت جو در استان فارس (زارع، 1385)
منبع استان فارس
میزان تولید آبی (تن) 109841
میزان تولید دیم (تن) 52383
جمع (تن) 162224
سطح زیر کشت جو آبی (هکتار) 34716
سطح زیر کشت جو دیم (هکتار) 52436
عملکرد جو آبی (کیلوگرم در هکتار) 3164
عملکرد جو دیم (کیلوگرم در هکتار) 999
1-5- مراحل رشد گیاه جو
مراحل گوناگون زندگی جو همانندی زیادی به گندم دارد و همان سیستم کدبندی زیداکس که در مورد گندم شرح داده شد، در مورد جو هم درست است. مراحل اصلی زندگی جو در جدول 1-2 آورده شده است.
جدول 1-2- مراحل اصلی زندگی جو (زارع، 1385)
مرحله کد زیداکس معادل انگلیسی
جوانه زنی 0 Germination