دانلود پایان نامه با موضوع سازمان تجارت جهانی و جامعه بین‌الملل

موافقت نامه تریپس که در دسامبر 1994 به عنوان بخشی از دور مذاکرات اروگوئه زیر نظر گات سابق منعقد گردید ، به موجب ماده 31 صدور مجوزهای اجباری را تجویز می کند.
Widget not in any sidebars

به جرأت می توان گفت که موافقتنامه تریپس جامع ترین و مفصل ترین مقررات را در خصوص اعطای مجوزهای اجباری بهره برداری مقرر نموده است . به ویژه راجع به اعطای مجوزهای ساده در مورد اختراع به تفصیل و در خصوص موضوعات دیگر به اجمال بحث می کند . با اعلامیه هیأت وزیران دول عضو سازمان تجارت جهانی در دسامبر 2001 در دوحه قطر راجع به موافقت نامه تریپس و بهداشت عمومی مقرر می دارد هر عضو در موارد ضرورت های ملی از قبیل بحران بهداشت عمومی شامل بیماری های ایدز ، سل ، مالاریا و دیگر بیماری های همه گیر حق صدور مجوز اجباری بهره برداری را دارد و در تعیین شرایطی که منجر به صدور چنین مجوزهایی می شود مخیر است . در ادامه تصریح شده است که موافقت نامه باید در راستای حمایت از بهداشت عمومی و بالا بردن دسترسی به دارو ، تفسیر و اجرا شود .
پاراگراف 5 اعلامیه وزیران کشورهای عضو در دوحه WTO درباره موافقت نامه تریپس و بهداشت عمومی(اعلامیه دوحه) در بخش مربوطه آن مقرر می دارد :
« در حالی که تعهدات خودمان را در موافقت نامه تریپس حفظ می کنیم ، اذعان می نماییم که این انعطاف پذیری ها شامل موارد ذیل است :
هر عضوی حق دارد مجوز اجباری بهره برداری اعطا کند و در تعیین جهاتی که مجوز اجباری بر اساس آن اعطا می شود آزادی عمل دارد .
هر عضوی در تعیین آنچه که کشورها اضطرار ملی یا دیگر اوضاع و احوال فوریتی حاد می نامند مختار است . »
بند سوم – مجوز اجباری در کنوانسیون برن
در تاریخ 9 سپتامبر 1886 قرارداد بین المللی حمایت از آثار ادبی و هنری که به کنوانسیون برن معروف است تصویب شد. کنوانسیون برن که هم اکنون توسط سازمان جهانی مالکیت فکری «وایپو» اداره می شود هماهنگ با تحولات تکنولوژیکی و بر اساس نیازهای جدید در سال 1896 در پاریس ، 1908 در برلین ، 1914در برن، 1928 در رم، 1948 در بروکسل، 1967 در استکهلم، 1971 در پاریس بازنگری شده است.
تا پیش از بازنگری پاریس ، کنوانسیون برن حاوی مقرراتی در خصوص صدور مجوزهای اجباری بهره برداری نبود اما در سند پاریس این امر مورد توجه قرار گرفت . دلیل بازنگری پاریس در سال 1971 افزودن یک ضمیمه ای به کنوانسیون برن بود که امتیازات و تسهیلات را برای کشورهای در حال توسعه قایل شد که مورد قبول کلیه اعضا قرار گرفت . به موجب ماده 2 این ضمیمه ، کشورهایی که به عنوان کشورهای در حال توسعه شناخته می شوند ممکن است تحت شرایط معینی از حداقل ضوابط حمایت که در مورد حقوق تکثیر و ترجمه پیش بینی شده است، عدول نمایند .
ضمیمه میثاق برن ، امکان استفاده از مجوزهای اجباری بهره برداری در مورد 1- ترجمه برای امر تدریس ، تحصیل یا تحقیق و 2- تکثیر آثار حمایت شده درمیثاق هابه منظوراستفاده درفعالیت های تعلیماتی نظام مند را برای کشورهای در حال توسعه فراهم می سازد . اصطلاح فعالیت های تعلیماتی نظام مند شامل تعلیم و تربیت نظام مند خارج از مدرسه و غیر رسمی نیز می شود .
این مجوزهای ممکن است تحت شرایطی به هر یک از اتباع کشورهای در حال توسعه که از یک یا هر دو روش پیش بینی شده در ضمیمه مربوط به مجوزهای اجباری بهره برداری استفاده نموده است اعطا شود .
گفتار دوم – معاهدات بین‌المللی در زمینه حقوق مالکیت معنوی
بعد از تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی بر اساس کنوانسیون مؤسس سازمان جهانی در سال 1970، این سازمان به عنوان یک سازمان تخصصی در نظام بین‌المللی ، مجری و متولی امور اداری معاهده های بین‌المللی در حوزه مالکیت معنوی شده است . معاهدات بین‌المللی در زمینه حقوق مالکیت معنوی به سه گروه عمده تقسیم می‌شوند :
بند اول- معاهدات در زمینه حمایت از حقوق مالکیت معنوی : این گروه از معاهدات ، استانداردهای اولیه مورد موافقت جامعه بین‌المللی را در زمینه حمایت از حقوق مالکیت معنوی تعریف می‌کند . از جمله مهم‌ترین این معاهدات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد :
– معاهده حقوق اختراع (PLT) 2000
– کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری1886
– کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی1883
– کنوانسیون ژنو برای حمایت از تهیه کنندگان آثار صوتی در قالب تکثیر غیرمجاز1971
-معاهده حقوق علائم تجاری (TLT ) 1994
بند دوم – معاهدات جهانی در زمینه حمایت و حفاظت: بر اساس این گروه از معاهدات ، حق اختراع در سطح بین‌المللی به ثبت می‌رسد و برای هر اختراعی پرونده بین‌المللی تشکیل می‌شود . بر اساس این پرونده ، اثر ثبت شده در تمام دولت‌های عضو این معاهدات از ارزش حقوقی و قانونی برخوردار است . با به‌کارگیری این سیستم ، مخترع یا نمایندگان یک شرکت تولیدی برای جلوگیری از تقلب دیگران می‌توانند اختراع یا نام تجاری محصول خود را ثبت بین‌المللی کنند ، بدون آن که نیاز به ثبت آن در تک تک کشورهای عضو باشد . صاحب آن با ثبت بین‌المللی اثر می‌تواند در تمام کشورهای عضو معاهدات از حقوق قانونی خود استفاده نماید . از جمله این معاهدات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد :
– معاهده همکاری در زمینه اختراع (PCT ) 1987،1349