دانلود مقاله با موضوع رطوبت نسبی و جوجه گوشتی

3-6-2 -کنترل رطوبت:
Widget not in any sidebars

اگر حرارت و تهویه در وضع مناسب باشد رطوبت نسبی 70-50 درصد برای جوجه‌های گوشتی کافی است چون اگر رطوبت نسبی به 40 درصد یا کمتر برسد سبب بوجود آوردن گرد و خاک در لانه شده و زمینه را برای ایجاد بیماریهای تنفسی مساعد می‌کند، اگر رطوبت بیشتر از 80 درصد شود سبب مرطوب شدن بستر می‌گردد و بوی آمونیاک به مشام می‌رسد. بستر مرطوب یکی از گرفتاری های پرورش جوجه گوشتی روی بستر می‌باشد، از این رو برای جلوگیری از زیاد شدن رطوبت بستر قسمت های مرطوب بستر هر چه زودتر جمع آوری و به جای آن بستر خشک قرار داده می شد. در سالن مرغداری رطوبت توسط دستگاه رطوبت سنج کنترل می‌گردید و برای تامین رطوبت لازم به طور مرتب کف سالن توسط آب پاش مرطوب می‌گردید.
3-6-3 -کنترل تهویه:
میزان جابجایی هوا در سیستم تهویه مصنوعی و در سالن مرغداری توسط دستگاه تهویه کنترل گردید تا گازهای مضر متصاعد شده از فضولات پرندگان خارج و اکسیژن و هوای تازه وارد سالن گردد. سیستم تهویه سالن از یک هفتگی روشن و تا پایان دوره پرورش هوای تمیز و سالم وارد سالن گردید بدون اینکه تولید کوران کند و بوی آمونیاک به مشام برسد.
3-6-4 -کنترل سیستم روشنایی:
برنامه نور جوجه‌ها طبق جدول کتاب راهنمای مدیریت مرغ گوشتی راس 308 تنظیم گردید. بدین ترتیب که 3-2 روز اول 24 ساعت روشنایی وسپس 23 ساعت روشنایی و یک ساعت تاریکی برای جوجه‌ها در نظر گرفته شد.
3-6-5 -کنترل سیستم آبخوریها:
از یک هفتگی به بعد دانخوری ها و آبخوری های موقت و دستی جمع آوری و به جای آن آبخوری ها و دانخوری های اتوماتیک استفاده گردید. در سالن آزمایش آب تمیز و مطمئن از سیستم آب لوله کشی و به طور مرتب و دائمی در اختیار جوجه‌ها قرار‌گرفت. آبخوری ها هر روز مرتب شستشو و تمیز ‌شدند. در طی دوره پرورش، با کنترل مداوم آبخوریها از ریزش آب جلوگیری گردید، بستر مرطوب جمع آوری و به جای آن بستر خشک جایگزین می‌گردید تا از اشاعه بیماری های قارچی و کوکسیدیوز و انگلهای روده‌ای جلوگیری شود. ارتفاع آبخوری و دانخوری ها بسته به سن و رشد جوجه‌ها و همراه با رشد آنها افزایش می‌یافت، به طوری که همیشه ارتفاع لبه دانخوری و آبخوری ها معادل پشت جوجه‌ها بود و جوجه‌ها به آسانی به آب و غذای تمیز دسترسی داشتند. در عملیات روزمره جوجه‌ها ضعیف و تلفات روزانه وزن شده و از سالن خارج و معدوم می‌شدند.
3-6-6- کنترل مصرف آب و دان:
میزان مصرف آب و دان از شاخصه‌های مهم سلامت گله می‌باشد. لذا اندازه‌گیری و ثبت مصرف دان از ابتدا تا انتهای دوره پرورش به دقت انجام شد.
3-6-7- برنامه واکسیناسیون:
با استفاده صحیح واکسیناسیون جوجه‌ها بر علیه بیماری های نیوکاسل و گامبورو واکسینه گردیدند. جوجه‌ها واکسن نیوکاسل را در 8 و 19 روزگی از طریق آب آشامیدنی دریافت کردند و در 16، 22 و 29 روزگی در 3 مرحله واکسن گامبورو را با توجه به آلودگی کم محیط از طریق آب آشامیدنی و با توصیه دامپزشک دریافت کردند. البته هنگام واکسیناسیون دقت شد که طیور سالم بوده و هیچگونه عارضه بیماری نداشته باشند و قبل از واکسیناسیون یک تا دو ساعت آب از دسترس جوجه ها خارج شد تا تشنه باشند. قبل و بعد از هر دور واکسیناسیون به مدت 24 ساعت، مولتی ویتامین به آب آشامیدنی اضافه گردید تا تنش و ناراحتی گله به حداقل کاهش یابد.
3-6-8- تهیه مواد اولیه خوراک پایه:
تهیه مواد اولیه خوراک پایه طبق جدول 3-2- انجام گرفت،که این مواد از بهترین نمونه‌های موجود در بازار و بدون هر گونه آلودگی قارچی تهیه گردید.
3-7- تهیه پودر گیاه دارویی رزماری و ویتامین :E
گیاه رزماری در اسفند 1388 و فروردین 1389 از دانشگاه شهید باهنر کرمان جمع آوری گردید. از آنجا که هر گیاهی در طبیعت دارای روند رشد ویژه بوده و خواص گیاهان در فصول مختلف و شب و روز متفاوت می‌باشد، (بعضی به هنگام صبح و بعضی به موقع عصر و شب معطر می‌شوند) بنابراین از نظر خواص دارویی، زمان برداشت محصول دارای اهمیت خاصی است و قمست های مختلف گیاه نیز دارای اثرات متفاوت می‌باشند. برای گیاه رزماری که جمع آوری برگ آن مد نظر بود، از آن جهت که در تیره نعناعیان اسانس در کرک های غده‌ای اپیدرم برگ وجود دارد بعد از ظهر و قبل از غروب یا هنگام صبح جمع آوری انجام شد. همچنین گیاهان را نباید در روزهای ابری و بارانی و هنگامی که هنوز از شبنم پوشیده شده‌اند و یا باد می‌وزد جمع آوری نمود.
پیش از خشک کردن گیاه اندام های زاید که جریان خشک کردن را کند می‌کردند جدا گردید و فقط از برگ آن استفاده شد. خشک کردن در سایه و مکانی که جریان هوا بسیار خوب بود به مدت 4 تا 5 روز انجام شد زیرا هنگامی که در برابر آفتاب خشک می‌شوند تا 30 درصد روغن های فرار و مواد موثر خود را از دست می‌دهند.
برگ گیاه در لایه‌های نازک پهن شدند بدون اینکه قسمت های مختلف آن ها روی هم انباشته شوند. البته خشک کردن هر چه زودتر پس از گردآوری انجام گرفت. برگ خشک شده گیاه توسط آسیاب به صورت پودر درآورده شد و در ظروف شیشه‌ای دهان گشاد نگهداری گردید، زیرا پلاستیک اسانس های گیاهی را جذب می‌کند و پس از آن از سطح خارجی ظرف تبخیر می‌شود.
پودر برگ خشک شده رزماری به مقدار 07/0، 05/0 و03/0 درصد خوراک و ویتامین E به مقدار 04/0 درصد خوراک به صورت روزانه و از دو هفتگی (14 روزگی) در اختیار جوجه‌ها قرار گرفت. در تمام طول دوره آزمایش، جوجه‌ها به آب و خوراک دسترسی آزاد داشتند.
3-8 – تعیین مواد متشکله پودر رزماری در آزمایشگاه:
با استفاده از روش تقطیر با بخار آب مقدار روغن فرار تعیین شد. جهت این کار 100 گرم از پودر گیاه رزماری به یک بالن 1000 میلی لیتری منتقل شد و شدت جریان حجمی بخار 4 لیتر بر دقیقه بود و به مدت 100 دقیقه عمل تهیه روغن فرار به طول انجامید. جهت تعیین حجم روغن فرار از نیم میلی لیتر گزیلن به عنوان حلال تعیین کننده حجم استفاده شد. با روش تین لایرکروماتوگرافی ترکیب یا ترکیبات اصلی روغن های فرار مشخص گردید. مواد ثانویه آن نیز تعیین گردید محلول های 5 تا 10 درصد آن به جای غلظت یک درصد مورد آزمایش قرار گرفت که از این مقدار 10 میلی میکرون آن به صورت خطی روی پلیت لایرکوماتوگرافی کاشته شد. البته به جای حلال آب از دی کلرومتان نیز می‌توان استفاده کرد که آب مقرون به صرفه تر است(صمصام شریعت، 1382).
3-8 -1- برآورد بازده استخراج:
بازده استخراج روغن فرار رزماری به روش تقطیر با بخار آب 2/1 درصد است،که توسط ملکی و همکاران (1386) انجام شد و طبق رابطه مقابل مشخص می‌شود: Yoil = (moil/ms) 100
moil(gr): جرم روغن استخراج شده در هر بازه زمانی(گرم)

Share this post

Post navigation

You might be interested in...