دانلود مقاله با موضوع بررسی موسیقی سنتی و بومی ایران و دسته بندی موسیقی های بومی

موسیقی بـخـتـیاری، لرستان و فارس
موسیقی گـیلان و تالش
Widget not in any sidebars

موسیقی کردستان
موسیقی سواحل جنوب ایران
موسیقی سیستان و بلوچستان
موسیقی خراسان
موسیقی ترکمن
موسیقی آذربایجان (تاریخچه موسیقی، 1389).
2-3-5 فواید موسیقی
موسیقی فواید زیادی را داراست. در جامعه شناسی خیلی بدان توجه شده است. اجرای موسیقی سالم(سنتی و یا کلاسیک) در زندان ها، می تواند مجرمین را از حالت های جرم و جنایت خارج سازد. موسیقی توأم با اشعار عرفانی همچون اشعار حافظ، مولانا و…. می تواند کارکردهای اخلاقی مناسبی را تولید نماید که برای آرامش ذهن و تفکر بسیار حائز اهمیت است. بدن شک آموزش خواندن و نوشتن، قرآن، مذهب و الهیات و موسیقی می تواند در کاهش جرائم نقش بسیار محوری داشته باشد(کیانی، 1382).
اصولا یکی از کارکردهای هنر اصیل کاهش بزهکاری، افزایش روحیه غیرت و شجاعت و نیز القای هنجارهای اخلاقی و دینی است. در حقیقت، هنر نقش بسیار مهمی در سازندگی و اعتلای روح انسان دارد و در آن بایستی از عناصر سازنده و مفید به حال شادابی، سرزندگی و اعتلای جامعه استفاده نمود(دهقانی زاده و همکاران، 1382).
2-3-6 بررسی موسیقی سنتی و بومی ایران
موسیقی سنتی و ملی ایران یکی از بی آلایش ترین و ساده ترین انواع موسیقی از حیث زیبائی است و دارای دستگاه ها و ردیف های روائی مختلفی است. این موسیقی حسی از سرزندگی و احساس شجاعت و غرور را به همراه می آورد که بسیار دلنشین و توأم با لحنی آرام است. موسیقی ایرانی در افزایش حس غرور و همبستگی ملی تأثیر بسزائی می تواند داشته باشد. به سادگی از طریق اینکه فرد چه نوع موسیقی را گوش می نماید می توان به شخصیت، اخلاقیات و هنجارهای موردپذیرش فرد پی برد. معمولا افرادی که در موسیقی ایرانی فعالیت می کنند شخصیتی آرام و معتدل دارند(دهقانی زاده و همکاران، 1382).
موسیقی بومی ایران
موسیقی بومی یا موسیقی فولکلور یا موسیقی مردمی به نوعی از موسیقی سنتی و یا به طور کلی تر موسیقی روستائی گفته می شود که در اصل توسط خانواده ها یا دیگر گروه های کوچک اجتماعی به نسل های بعدی منتقل می شود(تاریخچه موسیقی، 1389). نکته بسیار مهمی که وجود دارد اینست که بسیاری از گوشه ها و نغمات موسیقی سنتی ایران از موسیقی بومی بدانجا راه یافته اند.
موسیقی محلی در قلمرو شاخه یا گونه ای از فرهنگ و هنر قرار می گیرد که آن را فرهنگ عامه می گویند. از ویژگی های موسیقی بومی سادگی و بی پیرایگی آن است. در موسیقی بومی یا محلی ایران از یک سو نقش هنرهای اولیه، باورها، احساسات و به طورکلی زندگی گذشتگان را می توان بازیافت و از سوی دیگر جلوه های طبیعت را. جزء اصلی موسیقی محلی ایران را ترانه ها تشکیل می دهند. در بسیاری از این ترانه ها یادی از افسانه ها و داستان های آشنای محلی شده است. سازهای بومی و محلی به دلیل باقی ماندن ساختار اولیه و اصیل آن ها و یا لااقل مقدار زیادی از آن ویژگی ها در حد خود به شناخت سازی و در نتیجه تاریخ موسیقی ایران کمک می کنند(فرهادی، 1388).
این نوع از موسیقی همانند ادبیات عامه یا فولکلور، بیشتر به جای نواختن از روی نت های نوشته شده، سینه به سینه و با گوش سپردن منتقل می شود و بیشتر محبوب روستائیان فرهنگ ای گوناگون بوده و قالب استانداردی ندارد(تاریخچه موسیقی، 1389).
مولانا در مورد موسیقی میگوید(به نقل از لاهوتی، 1390):
این علم موسیقی بر من چون شهادت است چون مومنم، شهادت و ایمانم آرزوست
بارتوک یکی از پیشقراولان انتوموزیکولوژی و استفاده کنندگان موسیقی محلی در ساخته های خود است. وی می گوید : برای من نزدیک شدن به موسیقی محلی به مراتب دشوارتر و پر مسئولیت تر از آن است که خود نغمه ای بسازم(درویشی، 1380).
تأثیر موسیقی محلی برانواع مختلف موسیقی در دیروز و امروز جهان به قدری است که می توان به جرأت گفت ریشه و اساس همه نوع موسیقی از غرب تا شرق،از موسیقی به اصطلاح کلاسیک غربی گرفته تا انواع موسیقی های سنتی را باید در کیفیات موسیقی محلی جست و جو کرد. اما به هر تقدیر موسیقی بومی ایران در مناطق مختلف برای درمان بیماری ها، شاهنامه خوانی، جشن های نوروزی، ذکر مصیبت واقعه عاشورا و….به کار رفته است. در آئین موسیقی بوشهر که به همراهی سنج و دمام انجام می پذیرد، موسیقی به نام زار وجود دارد که برای درمان بیماری ها به کار می رود(درویشی،1380).
2-3-7 دسته بندی موسیقی های بومی
موسیقی جنوب
موسیقی جنوب ایران یکی از زیباترین و دلنشین ترین موسیقی های نواحی ایران است و به هیچ روی سنخیتی با ریتم ها تند عربی و موسیقی بندری که در ذهن عامه است ندارد.البته وجود مهاجران مختلف هندی و افریقائی قطعا در موسیقی این مناطق تأثیرگذار بوده است. امروزه موسیقی جنوب به دو دسته بندری و آئین سوگواری دسته بندی می شود.
الف) موسیقی بوشهر: در مراسم عزاداری بوشهر ساز دمام نقش محوری را بازی می کند و معمولا پس از اجرای موسیقی تعزیه اجرا می گردد. دمام مجموعه طبل هائی است که در مراسم عزاداری به منظور اعلام شروع مراسم اجرا می گردد. امروزه پس از اجرای دمام برخلاف گذشته،تعزیه به معرض نمایش گذارده نمی شود، بلکه دمام تنها شروع مراسم سینه زنی را اعلام می دارد.یکی از موسیقی های مهم که در بوشهر رواج دارد موسیقی شبالو است که تحت تأثیر موسیقی بومیان افریقائی بوده است و به نام شبالو معروف است. این موسیقی بوسیله دایره اجرا می شود و در آن خوانندگان بصورت دایره وار
کنار یکدیگر می نشینند و شانه های خود را به صورت منظم به چپ و راست تکان می دهند. یکی دیگر از فرم های رایج “یزله” نام داشته که به وسیله خوانندگان غیر حرفه ای اجرا می شود و تنها با دست زدن همراهی می شود. دراین اجرا ملودی بیشتر از شعر اهمیت دارد. “شروه” نیز موسیقی است که برای خواندن آن از ترانه های فائز و گاه دوبیتی های هم وزن استفاده می شود و متعلق به منطقه دشتستان است. به نوعی آوازهای دشتی در دستگاه شور نیز مربوط به همین موسیقی است(درویشی،1380).