دانلود مقاله با موضوع استقرار نظم و امنیت و ترمینولوژی حقوق


Widget not in any sidebars

1-سلاح گرم(سلاح آتشین): سلاحی است که به کمک نیروی حاصله از احتراق باروت،گلوله را به طرف هدف پرتاب می کند.مثل سلاحهایی که نیروهای مسلح در اختیار دارند.سلاح گرم به انواع زیر قابل تقسیم بندی می باشد:
الف- سلاح سبک:سلاحی که کالیبر(قطر دهانه لوله)آن 20 میلی متر یا کمتر باشد.اسلحه سازمانی ناجا از قبیل کلت زیگزائور p و p و رولورها از مصادیق بارز سلاحهای سبک می باشد.
ب-سلاح نیمه سنگین:سلاحهایی هستند که کالیبر آنها بین 20 تا 30 میلی متر باشد.
ج-سلاح سنگین:سلاحهایی هستند که از لحاظ فیزیکی کاملاً متمایز از سلاحهای سبک و نیمه سنگین می باشند و از خصوصیات ویژه ای برخوردارند به نحوی که ساختار اینگونه سلاحها در هنگام جابجایی نیازمند وسایل و تجهیزات خاصی است.
2- سلاح سرد(سلاح غیر آتشین):سلاحی که از لحاظ فیزیکی دارای ساختار فیزیکی خاص بوده و معمولاً اینگونه سلاح ها برنده یا سوراخ کننده و یا له کننده می باشد.
سلاح بالطبع و سلاح بالقصد:
الف-سلاح بالطبع:مانند تفنگ،شمشیر و غیره که هدف اولیه از ساختن آن این است که در نظر عرف بعنوان اسلحه بکار میرود.سلاحهایی که در اختیار پلیس می باشد بدلیل اینکه هدف اولیه از ساختن آنها تامین نظم و امنیت می باشد جزء این نوع سلاحها محسوب می شوند.
ب- سلاح بالقصد:مانند تیغ ژیلت و چکش یا تکه آهنی که انسان آنرا در مواردی به طور استثناء به جای سلاح معمولی و متعارف به کار می برد.
البته این تعاریف تکلیف ابزار جدیدی چون افشانه های دفاع شخصی و شوکرهای برقی را مشخص نمی نماید و در خصوص تعلق آنها به هرکدام از این تقسیم بندی ها ابهام وجود دارد، اما این ابزارها را به لحاظ این که اثرات آنها بر انسانها همانند سلاح گرم که غالبا موجب مرگ افراد می گردد نیست می توان در ردیف سلاح های سرد تقسیم بندی نمود. وزارت دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح نیز افشانه های اشک آور گازی و شوکرهای الکتریکی را از مصادیق سلاح سرد جنگی برشمرده است. در ترمینولوژی حقوق آمده است: سلاح سرد سلاحی است که آتش نشود مانند چاقو، کارد، قمه و سلاح گرم سلاحی آتشین است مانند تفنگ .
مبحث دوم : ماموران مسلح موضوع قانون :
مستنبط از مجموع قوانین حاکم ماموران مسلح مشمول قانون بکارگیری سلاح عبارتند از :
1)کارکنان نیروهای مسلح اعم از نیروی انتظامی، سپاه و ارتش که بمنظور استقرار نظم و امنیت و جلوگیری از فرار متهم یا مجرم و یا در مقام ضابط قوه قضائیه به تفتیش، تحقیق، کشف جرایم و اجرای احکام قضایی و سایر ماموریت های محوله مجاز به حمل و بکارگیری سلاح می باشند (ماده یک قانون بکارگیری سلاح)
2)ماموران مسلح وزارت اطلاعات در اجرای وظایف محوله قانونی (تبصره ماده یک قانون بکارگیری سلاح)
مامورین مسلح نظامی:
الف- وظایف و ماموریت های ارتش جمهوری اسلامی: به موجب بند الف ماده 7 قانون آجا مصوب 1366 ماموریتهای نظامی این نیرو،آمادگی و مقابله در برابر هرگونه تجاوز نظامی علیه استقلال،تمامیت ارضی نظام ج.ا.ا و منافع کشور می باشد.و به موجب بند ب قانون مذکور ماموریت های انتظامی این نیرو،عبارت است از همکاری با نیروی انتظامی و سپاه پاسداران در مقابله با اشرار ،یاغیان،قاچاقچیان،تجزیه طلبان و جریانات براندازی در مواقع ضروری بنا به دستور.بنابراین نیرو در استفاده از سلاح در راستای انجام وظایف و ماموریتهای انتظامی تابع مقررات و تشریفات مذکور در قانون به کارگیری سلاح می باشد.
ب – سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: به موجب ماده 3 قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مصوب1370،سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به مجموعه:
ستاد کل سپاه،حوزه نمایندگی ولی فقیه در سپاه
سازمان حفاظت اطلاعات سپاه
نیروی زمینی،هوایی و دریایی
نیروی مقاومت بسیج و قدس و سازمانهای وابسته به آنها اطلاق می گردد.
طبق اساسنامه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مصوب 1361 ماموریت های مسلحانه نظامی و انتظامی سپاه شامل:
همکاری با نیروی انتظامی در مواقع لزوم،در جهت برقرای نظم و امنیت و حاکمیت قانون در کشور(به عنوان ضابط قوه قضائیه).