دانلود مقاله با موضوع از لحاظ نوع و محل اقامت و کلانشهر تبریز


Widget not in any sidebars

توریسم دارای انواع مختلفی بوده که براساس عوامل متعدد می توان آن را تقسیم بندی نمود. مهم ترین عواملی که براساس آن انواع توریسم را می توان تقسیم بندی نمود عبارتند از:
ازنظر زمانی: فعالیت های گردشگر را به اشکال کوتاه مدت(کمتر از یک روز)، میان مدت (یک تا سه روز) و دراز مدت (بیش از سه روز) از یکدیگر تفکیک می کند.
از نظر مکانی: گردشگری را به صورت فعالیت های گردشگری در حوزه نزدیک، میانی و حوزه خارج یا دور تقسیم بندی می کند(جواهر زاده، 1390).
از نظر تابعیت: گردشگران به دوگروه گردشگران خارجی (بین المللی) و داخلی تقسیم بندی می شوند.
از نظر انگیزه سفر: براساس آن گردشگران با انگیزه های استراحت، تفریح، درمان، زیارت، ورزش و… ازیکدیگر تفکیک می شوند.
ازنظر فصل گردشگری: موسم گردشگری را براساس فصول مختلف سال طبقه بندی می کند. در گردشگری دو فصل تابستان و زمستان از اهمیت بالاتری نسبت یه فصول دیگر برخوردار است.
از نظر شکل و سازمان دهی سفر: این نوع از سفرها شامل مسافرت های انفرادی،گروهی و یا خانوادگی است.
از نظر وسیله نقلیه مورداستفاده: بر اساس نوع وسیله نقلیه مورد استفاده برای انجام سفر طبقه بندی می شود.
از لحاظ نوع و محل اقامت: گردشگران را بر اساس نوع و محل اقامت، از نظر کیفی و کمی طبقه بندی می کند. مانند: گردشگران مقیم در هتل ها، مهمانپذیرها، خانه های ویلایی یا پانسیون های خانگی و..(جواهر زاده، 1390).
2-2-4 انواع توریسم
بر اساس عوامل فوق الذکر انواع توریسم عبارتند از:
توریسم تندرستی(توریسم سلامت): مسافرت به دهکده های سلامت بدون دخالت پزشک. معمولا برای فرار از ازدحام شهرها یا از بین بردن تنشها و استرس و حتی برای استفاده بیشتر از نور خورشید(وفاق، 2007).
توریسم درمانی: استفاده از آبهای معدنی، نمک، لجن های طبیعی، مناطق آفتاب گیر تحت نظارت و مداخله پزشک.
توریسم پزشکی: مسافرت به منظور درمان بیماری و انجام جراحی زیر نظر پزشکان در مراکز درمانی که علاوه بر معالجه پیگیری بیمار را شامل می شود و در موارد زیر کاربرد دارد: اموری که در کشور فرد غیرقانونی است، مراقبت های ویژه که در کشور فرد امکان پذیر نیست، در مواردی که لیست انتظار برای معالجه فرد در کشورش طولانی مدت است، برای استفاده از خدمات بهداشتی ارزان یا رایگان(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).
توریسم ورزشی: گردشگری را که حداقل 24 ساعت در منطقه مورد بازدید بماند و هدف سفرش شرکت در فعالیت های مرتبط با ورزش باشد(وفاق، 2007).
توریسم ماجراجویی: شامل سفر به نواحی کوهستانی و ناهموار یا ورزش های ماجراجویانه مثل پانچو، کوهنوردی، صخره نوردی و پیاده سفر کردن از راههای ناهموار.
توریسم کشاورزی: شامل بازدید از مزارع و زمین های کشاورزی می باشد که به نوعی اقتصاد داخلی کشاورزی را حمایت می کند.
توریسم مجازی: سفر به طور فیزیکی انجام نمی شود بلکه کشف دنیا از طریق اینترنت، کتاب و تلویزیون صورت می گیرد.
توریستم زیست محیطی: توریسم دائمی که از محیط زیست تأثیر می پذیرد نظیر گردش در پارک های ملی.
توریسم فروشگاه کتاب: تلاش عامه مردم برای حمایت از فروشگاه های مستقل با تبلیغ آنها به عنوان مقصد سفر و جذب گردشگران می باشد(معاونت برنامه ریزی و توسعه شهرداری کلانشهر تبریز، 1391).
توریسم آموزشی: شامل سفر به یک کشور جهت عضویت در یک مؤسسه آموزشی یا شرکت در کلاسهای مورد علاقه شخصی می باشد. مثل کلاسهای آشپزی، با حضور سرآشپزهای نام آور یا کلاسهای صنعت گردشگری.
توریسم آثار باستانی: شامل بازدید از مکانهای تاریخی یا صنعتی که از قدمت باستانی برخوردارند از جمله کانالهای قدیمی، را ه آهن، میدان نبرد و… می باشد(جواهرزاده، 1390).
توریسم تفننی: توریست به صورت انفرادی یا گروهی در سرگرمی های مورد علاقه خود شرکت می کند و با افرادی که علایق مشابه یا تجربیاتی متناسب با آنها دارند همسفر می شوند که معمولا به صورت گردش در باغ و گشت و گذار در پارک ها می باشد.
توریسم فراگیر: توریسم فراگیر یا توریسم برای همه، برای کلیه افراد بویژه افرادی که محدودیت هایی دارند یا از ناتوانی های جسمی رنج می برند، می باشد که در بعضی مناطق با استفاده از طرحهای دانشگاهی یا اصول توسعه اهداف دانشگاهی مطرح می شود.
توریسم دائمی: شامل افراد معمولی می شود که همیشه در تعطیلات با اهداف مالیاتی یا اجتناب از مقیم شدن در یک کشور به آنجا سفر می کنند.