دانلود مقاله اقلام تعهدی غیرمنتظره و میزان سرمایه در گردش


Widget not in any sidebars

2. 2. مدل اصلاح‌شده جونز؛
2. 3. مدل تعدیل‌شده جونز؛
2. 4. مدل (KS) کانگ- سیوارامکریشنن.
تحقیقات صورت گرفته در خصوص مدل‌های اقلام تعهدی از طریق چندین مسیر صورت گرفته است. به عنوان مثال به نظریات یاری و رونن (2005)، می‌توان مراجعه نمود. 1) قیمت بازار در اقلام تعهدی غیرمنتظره، موضوعی جالبی در مطالعات اخیر می‌باشد. 2) اقلام تعهدی غیرمنتظره، اغلب به صورت بررسی کیفیت حسابداری در راستای ارزیابی مدیریت شرکت، استفاده می‌شوند. 3) مدل‌های اقلام تعهدی، به طور گسترده‌ای برای بررسی و آزمون مدیریت سود، مورد استفاده قرار می‌گیرد. اقلام تعهدی اختیاری به صورت مدرکی از گرایش شرکت‌ها و مؤسسات در ایجاد تدابیر مربوط به درآمد، که به دلیل نسبت رقابت می‌باشد بر تصمیمات قانونمند دولت نفوذ و تأثیرگذار می‌باشد. محققان، دریافتند که مدیران به دستکاری و تدبیر در درآمد در دوران رکود و تورم پرداخته تا با استفاده از آن قیمت سهام را تحت تأثیر قرار دهند. اقلام تعهدی غیرمنتظره در روش تقسیم‌بندی کشف و بازیابی تقلب در حسابداری، مورد استفاده قرار می‌گیرد. 4) اقلام تعهدی که نشانگر ساختار اولین سیستم حسابداری می‌باشد، تأمین‌کننده اطلاعات مفیدی برای پیش‌بینی درآمد می‌باشند. جداسازی اقلام تعهدی به اجزاء مورد انتظار و غیرمنتظره در بهبود و گسترش صحت پیش‌بینی درآمد، مؤثر می‌باشد. مدل‌های اولیه و ماهیت تعهدی، از خواص اقلام تعهدی در سری‌های زمانی، بهره می‌جوید. مبنای اصلی مدل جونز در راستای مشارکت در وابستگی اقلام تعهدی در زمینه درآمد فروش هم زمان، سرمایه‌ها و دارایی‌های ثابت شرکت می‌باشد. شماری از محققان ویژگی‌های مختلف مدل جونز را اصلاح نموده و آن را با مدل جونز مطابقت داده‌اند. سویینی دچووسولان (1995)، مدل اصلاحی جونز را پیشنهاد داده و از آن برای بررسی و تحقیق در تقلب‌های حسابداری استفاده نمودند. تسوی، بارتو، لایز (2001) به ارزیابی مقطعی کوتاه‌مدت و سری‌های زمانی مدل جونز، براساس نظریات مربوط به تداوم فعالیت و بقای حسابرسان شرکت، پرداخته‌اند.
واتز، گوی و کوتاری (1996)، به مقایسه و تطبیق مدل‌های تعهدی، براساس قیمت بازار در اقلام تعهدی غیرمنتظره پرداختند. ویسلی، لئون، کوتاری (2005)، به توسعه و بهبود مدل جونز، از طریق روش تعدیل‌شده با استفاده از تأخیر یا سوددهی همزمان شرکت، پرداختند. با استفاده از اطلاعات موجود در زمینه جریان‌های نقدی، دیچو، دچو (2002)، به بررسی، انتشار خطای برآورد اقلام تعهدی پرداختند. کانگ- سیوارامکریشنن (1995)، نوعی ارزیابی مختلف، تراز اقلام تعهدی را ایجاد نموده و مدلی را برای این ارزیابی پیشنهاد نمودند. اقلام تعهدی کلی (TA i,t) برای شرکت (i) در یک دوره (t)، به صورت اختلاف بین درآمد خالص (NI i,t) و جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی (CFO i,t)، تعریف می‌گردد.
(2-1)
TA i, t = ( NI i, t -CFO i,t ) A i, t-1
A i, t-1، بیانگر جمع دارایی ابتدای دوره می‌باشد. این روش از اطلاعات صورت جریان نقدی، استفاده می‌نماید و متناوبا برخی از محققان، از روش ترازنامه، استفاده می‌نمایند و اقلام تعهدی کلی، به صورت تغییر دارایی‌های جاری غیرنقدی، منهای تغییرات در بدهی‌های عملیاتی به استثنای بخش بدهی‌های بلندمدت، منهای استهلاک دارایی‌های مشهود و استهلاک دارایی‌های نامشهود تعریف می‌گردد. این دو روش توسط کولاینز و هریبار (2002)، مقایسه گردیده است. روش یادشده دارای قابلیت دستیابی سریعتر و بهتر نسبت به روش ترازنامه‌ای می‌باشد.
2-6-2-1 مدل‌های سری زمانی:
سطحی از اقلام تعهدی برای شرکت‌های متفاوت، بر طبق ماهیت عملیات آن‌ها، فعالیت‌های تجاری و روش‌های حسابداری، مختلف می‌باشد. این اختلاف، اغلب در طی زمان، کمی متغیر و مقاوم می‌باشد.
برای محاسبه تأثیرات روند زمانی، یک روش عادی برای تخمین اقلام تعهدی آتی، استفاده از میانگین تاریخی اقلام تعهدی همراه با سنجش بیشتر در مشاهدات جدید، می‌باشد.
(2-2)
، تغییر قدرمطلق ، باعث ایجاد دو مدل تعهدی که در عمل مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌شود (مدل گردش تصادفی و مدل میانگین بازگشت زمانی). ارزش‌های دیگر ، ممکن می‌باشند. این مدل می‌تواند به طور جداگانه‌ای برای اقلام تعهدی جاری و غیرجاری، تعیین گردد.
2-6-2-2 مدل جونز و گستره آن:
نقش اساسی مدل جونز، شناسایی آن مواردی است که در آن اقلام تعهدی، منطبق بر فعالیت‌های تجاری یک شرکت می‌باشد. تشخیص اقلام تعهدی، حساب‌های دریافتی و پرداختی، همگن با فعالیت‌های فروش در این مدل، مرتبط می‌باشند و این امر زمانی است که هزینه استهلاک، متکی بر دارایی‌های ثابت باشد. اگر تغییر در دارایی‌های جاری و بدهی‌ها، متناسب با تغییر در درآمد فروش باشد و اگر هزینه استهلاک، متناسب با دارایی‌های ثابت شرکت باشد (PP&E)، مدل جونز، حاصل می‌گردد.
(2-3)
، تغییر در درآمد بوده و ، بیانگر دارایی خالص، زمین و تأسیسات و ماشین‌آلات و تجهیزات، بوده و هر دو با دارایی کلی ابتدای دوره، تعدیل می‌گردند. تخمین مدل جونز، اغلب بدون جداگانه انجام می‌گیرد. به هر حال، با پیگیری نظریات کوتاری (2005)، جیانپینگ یک بخش جدا شده را بیان می‌نماید. این مورد، به طور اساسی به بهبود عملکرد مدل، کمک می‌نماید. مدل جونز از تغییرات هم زمان در درآمد، به منظور تخمین اقلام تعهدی (معوقه)، استفاده می‌نماید. دچو (1995)، بیان می‌دارد که رشد هم زمان درآمد، موضوعی برای مدیریت دارایی و درآمد می‌باشد. برای دستیابی به ارزیابی بهتر از اقلام تعهدی اختیاری، آن‌ها جایگزینی تغییر در درآمد را با رشد درآمد نقدی، در مرحله پیش‌بینی را پیشنهاد می‌نمایند. این امر برای مدل اصلاحی جونز، پیشنهاد می‌شود. فیلدس (2001) مدل جونز را بررسی نموده و عملکرد ضعیف این مدل را ارائه نموده است. برای بهبود و پیشرفت این مدل، کوتاری (2005)، مدل تعدیل‌شده را معرفی می‌نماید. آن‌ها بیان می‌دارند که ارزیابی عملکرد و اجرا، مهم می‌باشد که این امر به دلیل میزان حرکت بالقوه در فعالیت‌های اقتصادی و کسب درآمد و دارایی شرکت‌ها می‌باشد. نسخه خطی مدل آن‌ها، به برخی از ارزیابی‌های اجرا و عملکرد معوق، افزوده شده است. مانند بازده دارایی‌ها (ROA) در مدل جونز.
(2-4)
برای محاسبه غیرخطی بازده دارایی‌ها، آن‌ها روش تطبیق اجرا و عملکرد و تفریق اقلام تعهدی غیرمنتظره از شرکت را پیشنهاد نمودند. جیانمینگ اظهار می‌نماید که به طور تجربی دریافته است که این غیرخطی بودن از طریق بازده دارایی‌ها در محدوده‌های نرمال، غلبه می‌یابد. اجرای این تعدیل باعث بهبود عملکرد مدل جونز گردیده است. به هر حال، این مورد هنوز هم محاسبه‌ای برای ویژگی‌های مهم اقلام تعهدی نمی‌باشد. یک ویژگی حذف شده، برگشت اقلام تعهدی می‌باشد. مدل‌های جونز با سری‌های زمانی، نسبت و میزان سرمایه در گردش میزان استهلاک را برای هر شرکت در طی زمان ثابت، فرض می‌نماید. محققان تجربی اغلب به تخمین ضریب‌های مدل، با استفاده از داده‌های مقطع کوتاه‌مدت متمرکز در هر صنعت، پرداخته‌اند. این امر نشان می‌دهد که نسبت سرمایه در گردش و عمر مفید دارایی، در تمام شرکت‌ها و در تمامی زمان‌ها، ثابت می‌باشد. چنین فرضیه‌هایی، اساساً نامعلوم می‌باشند. دیچو و دچو (2002)، به بررسی خطای تخمین در اقلام تعهدی، پرداخته و بیان نمودند که اقلام تعهدی که از طریق جریان‌های نقدی پیش‌بینی نمی‌شوند. مسبب ایجاد خطای تخمین می‌گردند. براساس جریان نقدی همزمان و جاری و گذشته، آن‌ها به تخمین اقلام تعهدی، براساس این رابطه پرداختند.
(2-5)
، و ، بیانگر جریان نقدی گذشته، جاری و یک سال آینده می‌باشد. تمام آن‌ها از طریق جمع دارایی‌ها، تعدیل شده و شامل جریان نقدی جاری بوده و سبب R2 برای معادله (3) بوده و قابل مقایسه با انتخاب‌های موجود دیگر می‌باشد. ترکیب متغیرها در مدل جونز، با متغیرهای جریان نقدی به صورت زیر می‌باشد.
(2-6)