دانلود تحقیق در مورد کودکان و نوجوانان و کودکان و نوجوان

دانلود پایان نامه

مطابق با “مدل روانشناختی مشارکت ورزشی” شرکت در فعالیت‌های بدنی سبب افزایش توانایی بدنی شده که دارای منافع روانی از جمله افزایش عزت نفس می‌شود. بدین صورت که عزت نفس تحت تاثیر تمرین و افزایش آمادگی، به میانجی گری ” بر آورد بدنی” (خود پنداره بدنی) قرار می‌گیرد. بنابراین افزایش آمادگی منجر به افزایش لیاقت بدنی ادراک شده و در نهایت افزایش خودپنداره به ویژه خودپنداره بدنی مرتبط با توانایی بدنی می‌شود (49).
بر اساس تحقیق عبدالملکی (1389) که با استفاده از پرسشنامه خود توصیفی بدنی (PSDQ) مارش (1994) در جامعه دختران نوجوان ایرانی انجام شده است، فعالیت بدنی با خودپنداره بدنی مرتبط با ظاهر ارتباط دارد، اما رابطه فعالیت بدنی با خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی بیشتر می‌باشد(17)، و این بدان معناست که احتمالا شرکت در فعالیت‌های بدنی، بخصوص منظم بر خودپنداره بدنی مرتبط با ظاهر تاثیر خواهد داشت، ولی این اثر بر خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی بیشتر خواهد بود (شکل1).

  • شکل1-1: رابطه خود پنداره بدنی با فعالیت بدنی
    با توجه به مبانی ذکر شده در مورد رابطه بین فعالیت بدنی و خودپنداره بدنی، نوع فعالیت بدنی در بین محققین مورد توجه بوده است و از آنجاییکه فعالیت بدنی یکی از راه‌های پیشبرد جنبه‌های سلامت جسمانی و روانی است، تحقیقات آزمایشی سعی بر یافتن بهترین روش جهت رسیدن به فواید تمرین منظم بر سلامت روانی را دارند (21).
    هودی و همکارانش (1990) در بررسی تصویر بدنی دانشجویان دختر و پسر از یک برنامه 14 هفته ای تمرینات با وزنه استفاده نمودند یافته های تحقیق اثرات مثبت فعالیت بدنی بر خودپنداره را تایید نمودند (34). در صورتی که مارش و همکارانش (1986) در تحقیقی به بررسی اثرات یک تمرین مقاومتی 26 روزه بر خودپنداره پرداختند و به این نتیجه رسیدند که تمرینات مقاومتی حتی در دوره های کوتاه مدت بر روی خودپنداره بدنی اثر مثبت دارد (47).
    جیسی و همکارانش (1987) در تحقیقی به بررسی تاثیر فعالیت های بدنی بر خودپنداره بدنی پرداختند نتایج به وضوح نشان دهنده ی ارجحیت و تاثیر فعالیتهای هوازی بر رشد و تکامل خودپنداره در مقایسه با سایر برنامه های درسی تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی می باشد (35).
    همچنین بر اساس پیشنهادات برخاسته از مطالعات مرتبط با سلامت و آمادگی جسمانی نوجوانان، تمرینات هوازی باید با تمرینات مقاومتی جفت شوند تا به هدف سلامتی عمومی‌(روانی، جسمانی) دست یابند (19). بنابراین ترکیبی از تمرینات مقاومتی و هوازی، جهت افزایش خودپنداره بدنی در پسران نوجوان قابل بررسی است که کمتر تحقیقی به مطالعه در این زمینه پرداخته است.
    هدف اصلی تحقیق حاضر آزمایش اثر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی است که در تحقیق عبدالملکی(1389)، بصورت رابطه تائید شده است. همچنین کمتر تحقیقی به مقایسه روش‌های مختلف تمرینی پرداخته است، تا مشخص شود که کدام روش اثر بیشتری نسبت به دیگری دارد. کالوگیانیس (2006) در بررسی نقش ورزش و تربیت بدنی در توسعه خود پنداره به این نتایج دست یافت که تدریس مناسب خود پنداره می تواند به کودکان و نوجوانان در شکل دادن یک تصویر عینی از خود جسمانی شان و به دست آوردن عزت نفس بدنی مثبت کمک کند(39).
    بنابراین هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان غیر فعال، از طریق تمرینات مقاومتی، هوازی و ترکیبی است.
    1-3 اهمیت و ضرورت تحقیق
    اغلب صاحبنظران عقیده دارند که خودپنداره بهترین شاخص برای قضاوتهای کلی عاطفی است. در طول سالهای طولانی محققان ثابت کرده اند که احساس بی ارزشی با بیماری های روانی همراه است، به همین علت اهداف اولیه اغلب مراکز مشاوره درمانی بهبود خودپنداره می باشد (15).
    گرچه مطالعات زیادی تاثیر فعالبت بدنی بر خودپنداره بدنی را نشان داده اند اما میزان این تاثیر متفاوت و گاهاً متناقض گزارش شده است (3،10 و 18).
    تحقیقات بیشتری در زمینه اثر تمرین بر خودپنداره بدنی نوجوانان غیر فعال که بطور قابل ملاحظه ای در معرض خطرات از جمله اضافه وزن و چاقی قرار دارند لازم است انجام شود.
    تعیین تاثیر تمرین بر خودپنداره بدنی زمانی موثر است که تمرین به تنهایی بکار رود، وقتی روش های دیگری مانند اثر تغذیه در کنار تمرین قرار گیرد، اثر تمرین بر خودپنداره بدنی ناشناخته خواهد بود(3 و 10).
    همچنین نتایج تحقیقات در زمینه تاثیر نوع تمرین بر خودپنداره بدنی متفاوت است (18). بر اساس مدل عبدالملکی (1389) که نشان دهنده ارتباط بین فعالیت بدنی و خودپنداره بدنی در بین دختران نوجوان ایرانی می باشد تاکنون در ایران اثر فعالیت بدنی بر این متغیر و دامنه سنی بررسی نشده است. بنابراین ضرورت دارد تا بر اساس رابطه موجود در مدل، به دلیل فواید ذکر شده در رابطه با بهبود خودپنداره بدنی، اثر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان، بصورت آزمایشی مورد بررسی قرار بگیرد.
    همچنین بر اساس مطالعات در زمینه سلامت عمومی‌نوجوانان، اجرای برنامه‌های مقاومتی و هوازی بصورت ترکیبی، جهت توسعه سلامت نوجوانان، پیشنهاد گردیده است (19). تحقیقاتی که از طرح تجربی استفاده کرده اند، روی اثرات کوتاه مدت تمرین تمرکز کرده اند و به مطالعه ی اثر یک روش تمرینی پرداخته اند(3، 10 و 18). لذا تحقیق حاضر ضمن تقویت برخی از ضعفهای تحقیقات قبلی و با تاکید بر شناخت روشهای تمرینی مناسب جهت توسعه ی ابعاد خودپنداره بدنی، به بررسی اثر روشهای تمرینی مقاومتی، هوازی و ترکیبی بر مولفه های خودپنداره بدنی پسران نوجوان می پردازد.
    1-4 اهداف تحقیق
    1-4-1 هدف کلی :
    بررسی اثر نوع فعالیت جسمانی بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان غیر فعال.
    1-4-2 اهداف اختصاصی :
    1. بررسی تاثیر یک دوره تمرینات هوازی بر خودپنداره بدنی مرتبط با ظاهر بدنی و توانایی بدنی پسران نوجوان غیر فعال.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال و , , , , , , , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.