دانلود تحقیق با موضوع بیماری عروق کرونر قلب و تغییر در سبک زندگی

دانلود پایان نامه

می توان از ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی پیشگیری کرد و یا حداقل بروز آنها را به تأخیر انداخت .

  • رایج ترین نوع بیماری های قلبی، بیماری شریانهای قلب است که البته بیش از انواع دیگر قابل پیشگیری است. شریان ها بر اثر مسدود شدن یا تنگ شدن نمی توانند به خوبی خون را از خود عبور دهند. ایجاد پلاک( یا رسوب) سبب تنگ شدن یا مسدود شدن شریان قلب شده و هر قدر بزرگتر و وسیع تر شوند احتمال بروز حمله قلبی بیشتر خواهد شد. از انواع دیگر می توان به فشار خون بالا اشاره نمود که تأثیرات جدی بر عروق خونی، قلب و کلیه ها می گذارد. تغییر در ریتم ضربان قلب، افزایش تعداد ضربان های قلب و یا کاهش آن نیز از موارد دیگرند: گاهی اوقات وجود عارضه ای مادرزادی در دستگاه قلب وعروق به صورت نارسایی آشکار شده و منجر به ایجاد اختلال در جریان یافتن خون و خروج آن از قلب خواهد شد.
    عوامل خطر ابتلا به بیماری های قلبی در زنان با مردان تفاوتی ندارد و به دو دسته اصلی تقسیم می شود:ابتدا عوامل خطری که قابل اصلاح نیستند و عبارتند از: افزایش سن،( بیش از ۶۵ سالگی) ، دوران پس از یائسگی ، خارج کردن رحم( هیترکتومی)، وراثت ( سابقه ابتلا به بیماری های قلبی در افراد خانواده ) و دوم عواملی که قابل اصلاحند و عبارتند از : سیگار کشیدن ، فشار خون بالا، بالا بودن مقدار کلسترول خون، کاهش فعالیت بدنی، شیوه زندگی بی تحرک، چاقی و نوشیدن الکل.
    امکان ایجاد بیماریهای قلبی عروقی بعد از سن 40 سالگی در مردان 49% و در زنان 39% است . در ایران براساس مطالعات انجام شده در 4 استان برروی علل مرگ و میر در سال 1379 و 1380 نشان داده شده که بیماریهای قلبی عروقی مسئول 6/34% کل مرگ ها بوده اند .
    عوامل ایجاد کننده بیماریهای قلبی عروقی عمدتا قابل پیشگیری هستند و لازم است تغییراتی در شیوه زندگی فرد ایجاد شود. کلید پیشگیری بیماریهای قلبی عروقی کاهش کلسترول خون, کنترل فشار بالای خون، نگهداری وزن بدن در وضعیت سالم و طبیعی، ترک سیگار و تحرک جسمانی است. مطالعات نشان داده اند که فعالیت های ورزشی به عنوان یک روش مناسب برای کمک به برطرف شدن مشکلات همراه بیماری های قلبی عروقی است . لیکن در مورد نوع، مدت، شدت و تکرار فعالیت ورزشی هنوز ابهاماتی وجود دارد که باید توسط تحقیقات علمی مشخص شود. لذا تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر نوع فعالیت ورزشی بر برخی از عوامل خطر زای قلبی عروقی زنان غیر ورزشکار طراحی گردیده است.
    1-2-بیان مساله
    بیماریهای قلبی-عروقی یکی از دلایل اصلی مرگ و میر در جوامع امروزی است. موسسه قلب آمریکا در سال 2001 در یک سرشماری اعلام داشت که 60 میلیون آمریکایی (یک نفر از پنج نفر) مبتلا به یک یا چند بیماری قلبی می باشند که بیشترین عامل آن کاهش فعالیتهای فیزیکی روزانه می باشد. استفاده از داروهای پیش گیری (مانند آسپرین، استاتین) و شیوه زندگی (مثل فعالیت بدنی و ورزش ، تغذیه ، کاهش استرس) نشان دهنده تلاشهای صورت گرفته در تحقیقات و مراحل کلینیکی برای تعیین روشهای مناسب در مبارزه با بیماریهای قلبی – عروقی می باشند.
    در هر حال، در طول این تلاشها و اقدامات ، تاکید بیشتر بر جنس مذکر بوده است و این به دلیل باوری اشتباه است که پنداشته می شود بیماری قلبی در ابتدا پدیده ای مرتبط با مردان است. هر چند مرگ بر اثر بیماری های قلبی، بیشتر در مردان مشاهده می شود، اما همه زنان و مردان بزرگسال در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند. اغلب زنان تا پیش از رسیدن به مرحله یائسگی، ازابتلا به بیماری سرطان وحشت دارند و سعی می کنند نشانه های مربوط به آن را دنبال کنند ، در حالی که خطر ابتلا به بیماری قلبی در زنان نیز همانند مردان وجود دارد. عنوان می شود که بیشتر زنان از عوامل خطر و نشانه های بیماری های قلبی بی خبرند، بیشتر زنان فکر می کنند که بیماری قلبی ، فقط مردان را دچار می سازد. به همین دلیل کمتر از مردان احساس خطر کرده، آزمایش ها و درمان های توصیه شده توسط پزشک را دنبال نمی کنند.
    از فاکتورهای اصلی خطر برای ابتلا به بیماری قلبی علاوه بر سن، افزایش چربی های تری گلیسرید(TG) و کلسترول خون ، لیپوپروتیین کم چگال (LDL-C) ، فشار خون و کاهش لیپوپروتیین پرچگال (HDL-C) می باشد. (شونو، 2002) همچنین در سالیان اخیر محققان، به نقش شاخص های التهابی در پیش بینی بیماریهای قلبی عروقی توجه کرده اند و عواملی مانند پروتئین واکنشگر سی(CRP)، فیبرینوژنون و سایتوکین های التهابی مانند اینترلوکین شش(IL6) را به عنوان عوامل خطر زای قلبی عروقی در نظر می گیرند (فردسون وهمکاران، 2002). بنابراین تلاش محققان به سوی کاهش سطح شاخص های التهابی معطوف شده است و این اعتقاد وجود دارد که اگر سطح شاخص های التهابی کاهش یابد، می توان از عوارض آن مانند بیماری های قلبی عروقی نیز پیشگیری کرد.
    از عوامل دیگری که در این زمینه مطرح است می توان به سیستاتین C اشاره کرد. سیستاتینC پروتئین کوچکی با وزن مولکولی 3/3 KDA و از خانواده مهارکننده های پروتئاز سیستینی می باشد. ژن کد کننده این پروتئین روی بازوی کوتاه کروموزوم 20و درکنار سایر ژن های کد کننده سیستاتین تیپ 3 واقع شده است .این پروتئین غیر گلیکولیزی حاوی دو باند دی سولفید می باشد و به میزان ثابت توسط تمامی سلول های هسته دار تولید میشود.سیستاتین C تقریباً توسط تمام سلول های انسان تولید و به جریان خون رها می شود(راندرز،1999). این پروتئین به دلیل کوچک بودن  به طور کامل و آزادانه از گلومرول ها فیلتر می شود و سپس بدون آنکه از توبول ها ترشح شود ، تقریبا بطور کامل باز جذب شده و به وسیله توبول های کلیوی شکسته می شود . به همین دلیل بر خلاف کراتینین  ، این پروتئین در ادرار فرد سالم قابل اندازه گیری نمی باشد. این پروتئین در تمام سلولهای هسته دار بدن وجود دارد به طوری که میزان آن در بالغین وکودکان بالای یکسال (تقریبا 1000 نانوگرم در سی سی)است(سلیمانی و همکاران، 1387).
    در مطالعات انجام شده مشخص گردیده است که اندازه گیری مقادیر سیستاتین C برای شناسایی اختلال کار کلیه حداقل به اندازه تعیین مقدار کراتینین سرم ارزشمند است. حتی برخی تحقیقات نشان داده اند که سیستاتین C آزمون تشخیصی حساس تر و دقیق تری نسبت به کراتینین در ارزیابی کاهش عملکرد کلیه پیوندی در بیماران گیرنده کلیه در هفته اول پس از عمل جراحی کلیه می باشد(سلیمانی و همکاران، 1387). همچنین عنوان می گردد که سیستاتین C در کنار ارزیابی عملکرد کلیه ، می تواند به عنوان شاخصی برای تعیین احتمال خطر مرگ و میر ناشی از حوادث قلبی عروقی حاد وسکته مغزی در افراد مسن در نظر گرفته شود(چارهان،2005 ). بررسی ها در مورد بیماری های قلبی عروقی و مقادیر سیستاتین C نشان می دهد که افزایش مقادیر سیستاتین C سرم با افزایش خطر مرگ ومیر ناشی از علل مختلف، مرتبط است و مقادیر آن دارای ارزش پیش بینی کننده در مورد افزایش خطر مرگ ومیر در خصوص سندرم کرونری حاد می باشد.در مطالعه دیگر رابطه میان مقدار سیستاتین C پلاسما و خطر امراض قلبی عروقی متعاقب آن در میان بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب بررسی ومشخص گردیدکه مقدار زیاد سیستاتین C پلاسما بطور معنی داری با افزایش خطر همراه است (لبیب زاده، 1385 ).
    مطالعات نشان داده اند که بیماری های قلبی عروقی را می توان از طریق تغییر در سبک زندگی، رژیم غذایی، استفاده از داروهای مناسب و انجام فعالیت های ورزشی پیشگیری کرد یا بروز علایم آن را به تاخیر انداخت. اکثر تحقیقات اعلام کرده اند که افزایش فعالیت بدنی با سطوح کمتر چربی ها و لیپو پروتئین های سرم است .البته باید یادآور شد که بیشتر این تحقیقات بر روی تمرینات هوازی انجام شده است و نتایج به دست آمده نیز متناقض است .در مورد تاثیر ورزش بر سیستاتین c نیز تحقیقات اندک است و نتایج یکسان نیست. برای مثال پچتر و همکاران (2003) تاثیر 12 هفته ورزش هوازی در آب را در بیماران با نقص کلیوی متوسط و خفیف بررسی کردند و در انتها نتیجه گرفتند که فعالیت ورزشی باعث بهبود میزان سیستاتین c در آزمودنی ها می شود. حسینی کاخک و همکاران(1388) نیز اثر تمرینات مقاومتی بر مقادیر پروتئین c و سیستاتین c در دختران چاق را ارزیابی کردند که نتایج تغییر معنی دار در مقادیر این دو فاکتور را نشان نداد. در این بین آنچه که از تحقیقات مشخص می شود این است که فعالیت های ورزشی به ویژه از نوع هوازی می تواند تا حدودی در بهبود شاخص های التهابی مرتبط با بیمار قلبی عروقی و پروفایل چربی و سایر عوامل خطر مرتبط با این بیماری موثر باشد ، لیکن هنوز شدت، مدت، تکرار و نوع فعالیت ورزشی بهینه به طور کامل مشخص نشده است و نیاز به تحقیق بیشتر دارد. یکی از مواردی که ذهن محقق را در این زمینه اشغال کرده این است که آیا یک جلسه تمرین ورزشی در روز اگر با همان حجم ، مدت و شدت به دوجلسه در روز تقسیم شود نتایج بهتری برجای خواهد گذاشت؟ لذا تحقیق حاضر با هدف مقایسه تاثیر دوروش تمرین بر عوامل خطر زای قلبی عروقی در زنان غیر ورزشکار طراحی گردیده است.
    1-3-ضرورت و اهمیت تحقیق
    قلب، یکی از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین اعضای بدن انسان است؛ ولی متاسفانه افزایش بیماری‌های قلبی گریبان گیر بسیاری از کشورهای جهان شده است. این بیماری در راس بیماری‌های کشنده در سطح جهان قرار دارد. این روند فزاینده به گونه‌ای است که پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۰ میلادی میزان بروز بیماری‌های قلبی به مرز بحران خواهد رسید. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که بیش از 17 میلیون نفر از مردم جهان در اثر بیماریهای قلبی عروقی در سال 2008 جان خود را از دست داده اند. برآورد می شود که تا سال 2030 حدود 23 میلیون نفر در اثر بیماریهای قلبی عروقی جان خود را ازدست می دهند. در ایران نیز بیشترین میزان مرگ‌ومیر در گروه سنی بالغان کشور مربوط به بیماری‌های قلبی و عروقی است. این بیماری‌ها علاوه بر افزایش آمار مرگ‌ومیر، بار اقتصادی و اجتماعی سنگینی را نیز بر جوامع تحمیل می‌کند.
    نزدیک به ۴۰ درصد علت فوت جوانان در کشور به دلیل بیماری‌های قلبی و عروقی است و این آمار بسرعت در حال افزایش است. البته موضوع وقتی بیشتر نگران‌کننده می‌شود که بدانیم سن ابتلا به بیماری‌های قلب و عروق در ایران، ۷ تا ۱۰ سال جوان‌تر از دیگر کشورهای دنیاست. شیوع بیماری‌های قلب و عروق طی سال‌های گذشته در کشور ما، روند صعودی داشته است.
    آماری که بتازگی از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی انتشار یافته نشان می‌دهد بیشترین عامل عمده مرگ‌ومیر در کشور، بیمارهای قلبی و عروقی است و روزانه ۳۱۷ نفر به علت این بیماری، جان خود را از دست می‌دهند؛ البته این مشکل مختص ایران نیست. سالانه ۱۵ تا ۱۷ میلیون نفر به علت بیماری‌های قلبی و عروقی در جهان می‌میرند.
    بر اساس آمار، بیش از ۲ میلیون نفر از مردم کشورمان مبتلا به بیماری عروق کرونر هستند. سالانه به ازای هر ۳۰ نفر از این تعداد مبتلایان یک سکته قلبی اتفاق می‌افتد. میانگین سن بیماران که تحت عمل قلب باز یا بالن آنژیوگرافی قرار گرفته‌اند ۵۵ سال است، در حالی که این سن در دیگر کشور‌ها ۱۰ سال بالاتر است.در کشورهای پیشرفته، بیماری‌های قلبی و عروقی علت شایع مرگ‌ومیر هستند، اما به د‌لیل پیشگیری اولیه و ثانویه، سن ابتلا به آن بالاتر از کشور ماست. با توجه به آمار فوق و درصد ابتلا افراد به این بیماری یافتن راه های مناسب جهت کاهش عوامل خطرزای بیماری های قلبی و عوارض همراه آن ضروری به نظر می رسد که در این زمینه نقش فعالیت های مناسب ورزشی جهت پیشگیری و بهبود عوامل خطر نمود عینی پیدا می کند. در همین زمینه سازمان جهانی بهداشت برای پیشگیری از بیماریهای قلبی عروقی سه پیام کلیدی ارائه نموده است که طی آن بر ترک مصرف سیگار، رژیم غذایی ناسالم و عدم تحرک بدنی تاکید داشته است و اعلام شده این سه عامل، خطر حمله قلبی و سکته ها را افزایش می دهد. در مورد تاثیر فعالیت بدنی بر پروفایل چربی و پروتئین واکنشگر c نتایج تحقیقات با توجه به نوع و شدت و مدت تمرین متناقض بوده است. وایت هارست ( 1991 ) تاثیر یک برنامه پیاده روی را بر کلسترول تام ، تری گلیسیرید ، LDL و HDL زنان سالخورده بررسی کردند . گروه آزمایش در یک برنامه پیاده روی با شدت 80-70 درصد ضربان قلب بیشینه ، 2 روز در هفته و به مدت 8 هفته شرکت کردند و نتایج نشان داد که پیاده روی شدید می تواند به طور معنی داری لیپو پروتئین ها و چربی های خون را در زنان سالخورده بهبود بخشد. لیتوئیچین ونگ و همکاران نیز در تحقیق خود نشان دادند که فعالیت ورزشی منظم باعث کاهش LDL و افزایش نسبت LDL به HDL شود و در نتیجه از بیماری های قلبی در زنان سالم جلوگیری می شود . همچنین وایلوند و همکاران بیان کردند که تمرین هوازی با افزایش مشخصه های جذب کلسترول می تواند به کاهش LDL و در نتیجه جلوگیری از بیماری قلبی منجر شود . از سوی دیگر بویوکیاز و همکاران پس از هشت هفته تمرین ، پنج جلسه در هفته با شدت 55 تا 65 درصد ضربان قلب ذخیره و به مدت 30 دقیقه عنوان کردند که برای اثرگذاری بر مقادیر لیپیدهای سرم خون زنان یائسه شدتی بالاتر از 62 درصد ضربان قلب ذخیره نیاز است . کیساپیس (2005) نیز نشان داد که در تحقیقات انجام شده در مورد اشکال مختلف ورزشی بر روی CRP سرم ، همگی میانگین سطح CRP در گروهی که فعالیت ورزشی شدید انجام می دانند پایین تر ازکسانی بود که فعالیت ورزشی سبک تر انجام می دادند. با توجه به موارد فوق به نظر می رسد تحقیق در مورد عوامل خطر زای قلبی عروقی و نقش فعالیت های ورزشی بر آن هنوز نیاز به مطالعه دارد و پزشکان متخصص قلب و عروق ، فیزیولوژیست های ورزشی ، محققان پزشکی ورزشی و بیماران قلبی از نتایج این تحقیق استفاده خواهند کرد.
    1-4- اهداف تحقیق
    1-4-1-هدف کلی
    مقایسه تاثیردوروش تمرین(گسسته و پیوسته) برعوامل خطرزای قلبی عروقی زنان میانسال غیرورزشکار.
    1-4-2- اهداف اختصاصی
    1-مقایسه تاثیر دوروش تمرین(گسسته و پیوسته) برمیزان لیپوپروتئین کم چگال(LDL-C) زنان میانسال غیرورزشکار.
    2- مقایسه تاثیر دوروش تمرین (گسسته و پیوسته) برمیزان لیپوپروتئین پرچگال(HDL) زنان میانسال غیرورزشکار.
    3- مقایسه تاثیر دوروش تمرین(گسسته و پیوسته) برمیزان تری گلیسیرید (TG) زنان میانسال غیرورزشکار.
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.