جذب انرژی سطوح:-پایان نامه مجتمع زیستی

میزان جذب انرژی سطوح

4-2-1-سطوح قائم

دیوارهای جنوبی: بیشترین مقدار پرتو آفتاب را در آذر ماه و کمترین میزان آن را در خرداد ماه جذب می کنند. این دیوارها از شهریور تا اسفند پرتو آفتاب را از طلوع تا غروب دریافت می کنند. دیوارهای جنوبی در اواسط تابستان از ساعت 9 صبح تا 3 بعدظهر مورد تابش قرار می گیرند. هنگام ظهر حداکثر پرتو آفتاب بر روی این دیوارها می تابد.

دیوارهای جنوب شرقی و جنوب غربی

این دیوار ها در زمستان بیشتر از تابستان در معرض تابش آفتاب قرار دارند. در تابستان حداکثر پرتو آفتاب به دیوارهای جنوب شرقی بین ساعات 8تا 9 صبح است و به دیوارهای جنوب غربی بین ساعات 3 تا 4 بعد ظهر می تابد. در زمستان این ساعات به ترتیب از 9 تا 10 صبح و 2تا 3 بعدظهر است.

4-2-2-سطوح افقی

شامل بامهای مسطح در تابستان بیشترین و در زمستان کمترین مقدار پرتو مسقیم آفتاب را دریافت می کنند. این مقدار در زمستان حتی کمتر از مقدار تابشی است که دیوارهای جنوب شرقی و جنوب غربی در این فصل دریافت می کنند.

 

 

4-2-3-سطوح شیبدار

سطوحی که دارای جهت شرقی – غربی هستند در تابستان مقدار پرتو بیشتری دریافت می کنند تا در زمستان. سطوحی که شیب آنها به طرف جنوب است در زمستان بیشترین مقدار پرتو آفتاب را نسبت به سطوح دیگر دریافت می کنند. در بهار و پائیز سطوح شیب دار جنوبی 20 درصد بیشتر از سطوح شیب دار شرقی و غربی در معرض تابش آفتاب قرار می گیرند. به طور کلی سطوح شیب داری که شیب آنها به طرف شمال است در تمام فصل های سال کمترین مقدار پرتو آفتاب را دریافت می کنند.

4-3-نقش فرم در ساخت مجتمع زیستی

فرم به مفهوم مطلق کلمه عبارت است از ترکیب،سازمان و یا شکل هرچیز. در واقع می توان فرم را با فکر و محتوای طرح هماهنگ دانست و شکل را ناشی از نحوه پردازش آن به شمار آورد. بدیهی است انتخاب فرم بر اساس دلایلی صورت می پذیرد و این دلایل منطبق بر خصوصیت، مشخصات و عملکرد بنا می باشند. در حقیقت فرم ساختمان ها ارتباط مستقیمی با فرهنگ،اقلیم،مسائل اجتماعی،روانی و حتی شرایط اقتصادی ملت ها دارد و نشان دهنده و بیانگر محتوای فرهنگی،اقلیمی،اقتصادی و اجتماعی هر جامعه ای است.

4-3-1-شناخت عوامل موثر در تعیین فرم بلوک ها

فرم از عناصر اصلی تشکیل دهنده معماری بنا و در غایت محصول نهایی طراحی می باشد. در فرآیند طراحی نیز انتخاب فرم از محصول اولیه می باشد، همچنان که عناصر و مصالح مورد استفاده در بنا نیز نهایتاً با فرم توضیح داده می شوند. در میان عوامل موثر بر تعیین فرم مانند هندسه، عملکرد، زیبایی، پایداری و مسائل ایمنی یک یا چند عامل می تواند بر حسب شرایط و موقعیت،اهمیت بیشتری پیدا کند. از جمله عوامل ضروری برای درک فرم، شناخت مسائل روانشناختی فرم می باشد. روانشناختی دریافت های حسی و بیان بصری در ارتباط با بنای بلند از اهمیت خاصی برخوردار است و در تأثیر فرم بر فرد بیننده نقش مهمی ایفا می کند.[1]

4-3-2-فرم های متداول

طبق تقسیم بندی فرانسیس چینگ اصولاً فرم های ساختمانی از نوع فرم های مادی،هندسی و سه بعدی به حساب می آیند و به طور کلی به دو دسته اصلی منظم و نامنظم تقسیم می شوند.

4-3-3-فرم های منظم

فرم هایی هستند که تابع قوانین هندسی مشخص بوده و تشکیل یافته از ساختاری می باشند که اجزای آن به صورت هماهنگ و منظم به هم مربوط شده باشند. که اجزای آن به صورت فرم های ساده تر و منظم تر و دقیق تر درک می شوند.

4-3-4-فرم های نامنظم

از ساختار هندسی برخوردار نمی باشند و اجزای آنها از نظر کیفیت غیر مشابه بوده و با یکدیگر به صورت هماهنگ مرتبط نمی باشند.

از سوی دیگر فرم های منظم مورد استفاده در بناهای بلند را می توان از نظر نحوه ارتباط فضاها و عملکرد به دو دسته تقسیم نمود:

1-فرم های متمرکز         2-فرم های نواری

4-3-5-هندسه زبان فرم

هندسه وسیله ای است که می توان با بهره گیری از آن به اهداف طراحی در ایجاد فرمی هماهنگ،متناسب و پایدار دست یافت. هندسه بیانگر زبان طراحی و محتوای مفاهیم طراحی معماری یک بنا می باشد و نقشی اساسی در ایجاد فرم مورد نظر ایفا می نماید. فرم مناسب در بنا با استفاده از یک هندسه معقول می تواند مزایای بسیاری در سایر زمینه ها ایجاد نماید که از آن جمله باید به رفتار مناسب ساختمانها در برابر نیروهای قائم و افزایش استحکام و پایداری بنا در برابر نیروهای جانبی مانند باد یا زلزله اشاره نمود.

[1] گلابچی،محمود(1376)”معیارهایی برای طراحی و ساخت ساختمانهای بلند”نشریه هنرهای زیبا،شماره 9،دانشگاه تهران

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسی قابلیت های مجتمع زیستی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *