تصمیم گیری مدیران و هزینه تمام شده

– عدم توجه مدیران دولتی به بحثهای مربوط به مدیریت و انتقال ریسک به علت اتکا به بودجه دولتی در کشور ما که بیش از 70% اقتصاد درمدیریت دولت است ، باعث می شود مدیران دولتی تمایل چندانی به پرداخت هزینه برای اخذ پوششهای بیمهای نداشته و آنرا هزینهای زائد تلقینمایند.
Widget not in any sidebars

در واقع دولتی بودن اقتصاد و تصمیم گیری مدیران دولتی بر نحوه گسترش بیمه در کشور تأثیر بسزائی گذاشته و از آنجا که نفت و درآمد نفتی به عنوان بیمه اقتصاد ایران عمل میکند ، بیمههای بازرگانی سهم اندکی را بدست میآورند.
و در واقع شرکتهای دولتی ایرانی هنوز نپذیرفتهاند که بیمه انتخاب طبیعی جهت تأمین امنیت آتی آنها تلقی میشود.
– ملزم بودن شرکتهای دولتی به برگزاری مناقصه جهت استفاده از خدمات بیمهای:
در مواردی هم که نیاز به خرید پوششهای بیمهای ضروری است شرکتهای دولتی بر حسب ضوابط و مقررات جهت پوشش بیمه ای ملزم به برگزاری مناقصه هستند که در این میان معمولاً نرخ پائینتر برنده و مبنای اعتبار بیمهگر است و معیار شفاف و شناخته شدهای برای ارزیابی بیمهگران نیست.
– معمولاً در بسیاری از بنگاههای اقتصادی مدیران ناگزیر هستند به دلیل عدم در اختیار داشتن منابع مالی کافی ، اولویت بیمهای را به درمان و حادثه کارکنان اختصاص دهند که پوششهای بیمهای جدید (خطرهای تجاری ناشناختهتر) در اولویت نیستند
– مسائل سیاسی و عدم ثبات سیاسی نیز همانطور که در سایر فعالیتهای بازرگانی تأثیر دارد در صنعت بیمه نیز موثر است به عنوان مثال به دلیل تحریمهای جامعه جهانی علیه ایران شرکتهای بیمه ایرانی از سوی سازمانهای معتبر جهانی رتبه بندی نمیشوند و در نتیجه مردم و فعالان حوزه کسب و کار دید روشنی از وضعیت بیمه کشور ندارند و بسیاری به آینده ایشان اطمینان نداشته و نمیتوانند از وضعیت آتی سرمایه خویش مطمئن باشند و از سوی دیگر نیز بیمهگر اتکائی خارجی تمایل به انعقاد قرارداد بلند مدت ندارد و اکثراً یک ساله با نرخ بسیار بالا که در نهایت هزینه تمام شده محصول را بالا میبرد.
تمامی موارد مذکور در فوق از جمله موانع و چالش های است که صنعت بیمه امروز ایران با آن مواجه بوده و عملاً شوق و اشتیاق بیمه گران دولتی و حتی غیر دولتی را جهت تعریف و پذیرش ریسک های جدید ویا حتی ارائه محصولات جدید بیمه ای از بین برده و یا کمرنگ می نماید و این بی میلی صنعت بیمه و یا به عبارت بهتر عدم توسعه مطلوب آن در نهایت یکی از دلایل عدم شکوفایی اقتصادی و به کم رونقی فضای کسب و کار منجر خواهد شد.
2-30. بیمه اتکائی و مدیریت ریسک:
بیمه اتکائی پوششی است که شرکت های بیمه می توانند با خرید و یا از طریق آن یکدیگر را در قبال خسارت های بزرگ حمایت کنند.بیمه اتکائی قراردادی است که بر اساس آن یک شرکت بیمه (واگذارنده) سهام یا بخشی از تعهدات خود در قبال پرداخت بخشی از حق بیمه دریافتی به بیمه گر اتکائی (پذیرنده)واگذار می کند. در واقع بیمه اتکائی به مفهوم توزیع جهانی ریسک است.
بیمه گر اتکائی بیمه گر واگذارنده را در مقابل زیان های سنگین مالی که ممکن است از وقوع خسارتهای بزرگ یا تعداد کثیری خسارت در ابعاد کوچک و متوسط که در یک زمان محدود وارد شوند را حمایت می کند.
2-31. اهمیت بیمه اتکائی:
1- انحرافات درآمار و احتمالات:
بنابه دلایل موثر و گوناگون امکان برآورد دقیق از شدت و تواتر خسارات خارج از توان شرکتهای بیمه است . و در واقع شرکتهای بیمه گر این دغدغه را دارند که آیا در پذیرش و ارائه نرخ های فنی برای ریسک های جدید و متنوع خود جانب احتیاط را رعایت کرده اند یا خیر؟
2- نوسانات در بازار سرمایه :
شرکتهای بیمه بخشی از هزینه های توسعه ای خود را از محل سود سرمایه گذاری تأمین می نمایند و با توجه به نوسانات مختلف در بازار سرمایه نگرانی تغییر و تحولات پیش بینی شده در وضعیت اقتصادی داخلی و بین المللی دائمی است.
در واقع شرکت های بیمه گر همانگونه که قبلاً نیز ذکر شد از طرق مختلف (تعدیل ،تقلیل،توسعه و تنوع ریسکهای جدید و قدیمی )سعی در مدیریت ریسک و ادامه فعالیت خویش را دارند. که یکی از مناسبترین راهکارها شراکت و در واقع بیمه های اتکائی است.
مزایای بیمه های اتکائی برای شرکت های بیمه:
1- اطمینان خاطر شرکتهای بیمه گر جهت پذیرش ریسک های بزرگ و جدید
2- انگیزه جهت نوآوری و خلاقیت برای ارائه طرحهای نوین و محصولات جدید
3- ایجاد حس اعتماد و اطمینان برای مشتریان و ذینفعان
4- امکان استفاده ازتجربیات فنی بیمه گران اتکائی
در بیمه های اتکائی در واقع ریسک بصورت توزیع شده و بخشی از ریسک به سایر نقاط دنیا منتقل می گردد.
قوانین اجرائی و حرفه ای بیمه معمولاً در همه جا یکسان است تا همه شرکتهای بیمه قادر باشند با هم زبان مشترک داشته و حمایت بیمه ای را همگون سازند.