تحقیق رایگان درمورد سبک های مقابله ای و سبک های مقابله

با دوز بالا
ICS
Widget not in any sidebars

با دوزبالا
ICS
با دوز پایین
ICS
با دوز پایین
آگونیست کوتاه اثر در مواقعی که برای رفع نشانه لازم است.
خیلی شدید پایدار شدید پایدار متوسط پایدار خفیف پایدار خفیف متناوب
شکل 1 . رویکرد قدم به قدم درمان آسم. برحسب شدت آسم و توانایی کنترل علائم، ICS، کورتیکواستروئید استنشاقی؛ LABA، – آگونیست طولانی اثر؛ OCS کورتیکواستروئید خوراکی.
2-4-16درمان گام به گام
برای بیماران مبتلا به آسم خفیف یا ادواری، تنها داروی مورد نیاز یک – آگونیست کوتاه اثر است (شکل1). در هر حال، استفاده از یک درمان مسکن بیش از سه بار در هفته بیانگر نیاز به استفاده منظم از درمان کنترلی است. درمان انتخابی برای تمام بیماران استفاده از ICS، دو بار در روز می باشد. به طور معمول درمان با دوز متوسط [به طور مثالgµ 200 دو بار در روز بکلومتازون دی پروپیونات (BDP) یا مشابه آن] آغاز شده و در صورت کنترل شدن علایم، بعد از سه ماه دوز دارو کاهش داده می شود. اگر علایم کنترل نشده باشند، یک LABA هم باید به درمان افزوده شود. به طور معمول درمان به سوی استفاده از یک ترکیب استنشاقی تغییر جهت می دهد. دوز داروی کنترلی باید برحسب میزان نیاز به داروی استنشاقی نجات بخش تعیین شود. دوزهای پایین تئوفیلین یا آنتی لکوترین باید به عنوان یک درمان افزوده در نظر گرفته شود، ولی این داروها اثربخشی کمتری نسبت به LABA دارند. در بیماران مبتلا به آسم شدید، دوز پایین تئوفیلین خوراکی سودمند می باشد و هنگامی که تنگی غیرقابل بازگشت در مجاری هوایی وجود داشته باشد استفاده از یک آنتی کولینرژیک طولانی اثر نظیر تیوتروپیوم بروماید می تواند امتحان شود. اگر آسم با وجود حداکثر دوز توصیه شده درمان استنشاقی، کنترل نشد، بررسی کردن ظرفیت و نحوه درمان استنشاقی اهمیت می یابد. در این بیماران، حفظ درمان با یک کورتیکواستروئید خوراکی ممکن است مورد نیاز باشد، و باید از کمترین دوزی که باعث حفظ کنترل می شود، استفاده نمود. بعضی اوقات می توان از امالیزوماب در بیماران مبتلا به آسمی که وابسته به استروئید هستند و به خوبی کنترل نشده اند، استفاده کرد. هنگامی که آسم کنترل شده است، کم کردن آهسته دوز دارو جهت دستیابی به دوز اپتیمال برای کنترل علایم ضرورت دارد.
2-4-17 آموزش
بیماران مبتلا به آسم باید طریقه استفاده از داروهایشان و تفاوت بین داروهای مسکن و کنترل کننده را متوجه شوند. آموزش ممکن است ظرفیت پذیرش را به ویژه برای ICSها بالا ببرد. تمام بیماران باید برای استفاده صحیح از اسپری آموزش ببینند. به ویژه، بیماران باید سیر بدتر شدن بیماری و چگونگی درمان قدم به قدم را درک نمایند.
نوشتن برنامه عملکرد روزانه، تعداد موارد پذیرش بیمارستانی و مرگ و میر را در بالغین و کودکان کاهش داده است و به ویژه در بیماران مبتلا به بیماری ناپایدار که دوره هایی از تشدید دارند، توصیه می شود.
2-5 مرور مقالات مهم
مطالعات انجام شده در رابطه با شیوهای مقابله و به صورت خاص در بیماران آسمی را می توان در چند گروه بررسی کرد:
2-5-1 در گروه اول :بررسی های انجام شده در رابطه با شیو های مقابله در بیماران آسمی :
مطالعات متعددی وجود دارد که به بررسی سبک های مقابله ای در بیماران آسمی و ارتباط آن با پارامترهای متفاوت از جمله کیفیت زندگی ،شدت بیماری و سایر متغیرها در این بیماران پرداخته است. که از جمله این موارد می توان به مطالعه ی