تحقیق درباره موقعیت جغرافیایی و استان اصفهان


Widget not in any sidebars
فرهادی و اکبری (1380) تحقیقی با عنوان اثرات مالچ‌های پلی اتیلن و روش‌های آبیاری بر عملکرد و زودرسی گرمک اصفهان انجام داده‌اند. خاکپوش های پلی اتیلن علاوه بر افزایش محصول و تولید میوه پیش‌رس در حفظ رطوبت خاک، کاهش تعداد دفعات آبیاری به خصوص در اول فصل، کاهش مصرف شن و کنترل علف‌های هرز به نحو مطلوبی مؤثر بودند.
جعفری (1385) تحقیقی در خصوص امکان افزایش راندمان مصرف آب در زراعت طالبی به مدت 2 سال زراعی در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان انجام داد. نتایج این بررسی نشان داد که استفاده از پوشش نایلون در جوی‌ها باعث افزایش معنی‌داری در راندمان مصرف آب شد. علاوه بر این، باعث کنترل بهتر علف‌های هرز گردید ولی روی عملکرد اثر معنی داری نداشت.
موریا و لال (1981) بر اساس تحقیق خود گزارش کرده‌اند که با استفاده از مواد پوشاننده خاک مانند لایه‌های نازک پلاستیک و کاه برنج میزان رطوبت خاک 20 تا 30 درصد افزایش یافته است.
پاوار (1990) در تحقیق خود توانسته است با استفاده از پلاستیک به عنوان ماده پوشاننده خاک در اقلیم نیمه خشک، میزان مصرف آب را تا 50 درصد کاهش دهد بدون اینکه در تولید محصول کاهشی مشاهده نماید.
اپارا و همکاران (1992) گزارش نموده‌اند که تیمار پوشش پلاستیکی در مقایسه با مواد دیگر مورد استفاده، تأثیر بیشتری بر حفظ رطوبت خاک در دوره های خشکی داشته است.
آگاروال و همکاران (1992) با تحقیقی که انجام داده‌اند به این نتیجه رسیدند که حجم بالای رطوبت ذخیره شده به ساختار توسعه یافته خاک و به کاهش تبخیر به وسیله مالچ گیاهی بستگی دارد. با این حال تحقیقات نشان می‌دهد که میزان رطوبت خاک با مالچ و بقایای گیاهی همبستگی بیشتری دارد.
جالوتا (1993) طی تحقیق خود اعلام کرده است که در مناطق خشک و نیمه خشک حدود 40 تا 70 درصد از اتلاف آب از سطح خاک به وسیله تبخیر می‌باشد که می‌توان به وسیله مواد پوشاننده خاک از آن جلوگیری نمود و در اختیار گیاه قرار داد.
برت و همکاران (2002) تحقیقی در زمینه تأثیر استفاده از مالچ و کاه بر روی خاک لخت انجام داده‌اند. نتایج نشان داد با این روش می‌توان بعد از آبیاری میزان تبخیر از سطح خاک را از 11 تا 84 درصد برای یک دوره کوتاه مدت و نصف این میزان را در دراز مدت کاهش داد.
فصل سوم
مواد و روش‌ها
3-1- زمان و موقعیت جغرافیایی و اقلیمی محل اجرای طرح
این آزمایش در سال زراعی 1392 در مزرعه تحقیقاتی به ابعاد 500 متر مربع واقع در روستای کفترود از توابع پیربازار شهرستان رشت اجرا گردید (شکل 3-1). طول جغرافیایی محل آزمایش 49 درجه و 31 دقیقه شرقی، عرض جغرافیایی آن 37 درجه و 20 دقیقه شمالی وارتفاع آن 2 متر پایین‌تر از سطح دریای آزاد می‌باشد.
3-2- ویژگی‌های آب و هوایی منطقه
میزان بارندگی سالانه محل آزمایش بر مبنای میانگین 10 ساله برابر با 1359 میلی‌متر و متوسط درجه حرارت آن 9/15 درجه سانتی‌گراد می‌باشد. براساس تقسیمات هواشناسی این منطقه جزء مناطق نیمه‌مدیترانه‌ای گرم می‌باشد که تابستان‌های گرم و زمستان‌های ملایم دارد و به‌دلیل هم‌جواری با دریای خزر، مرطوب و رطوبت نسبی آن 40 تا 100 درصد است (سازمان هواشناسی کشور، 1391).
3-3- مشخصات خاک
برای تعیین خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک، از عمق 30-0 سانتی‌متری نمونه‌برداری به صورت مرکب انجام گردید. براساس نتایج به دست آمده از آزمایشگاه خاکشناسی، بافت خاک مزرعه از نوع لومی بود. نتایج آزمایش خاک در جدول 3-1 ارائه شده است.
جدول 3-1- خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک زراعی محل اجرای آزمایش
هدایت الکتریکی (دسی زیمنس بر متر) اسیدیته گل اشباع کربن آلی (درصد) ازت کل (درصد) کلسیم محلول (me/lit) کلسیم قابل تبادل (me/100g) فسفر
قابل جذب (ava) پتاسیم
قابل جذب (ava) آهن
قابل جذب (ava) روی