تحقیق درباره عملکرد فرآیند و پتروگرافی

تشکیل میرمکیت: واژهی میرمکیت اولین بار توسط میشل لوی در سال 1874 بیان شد که به رشد درهم کرم مانند کوارتز در پلاژیوکلاز سدیک گفته میشود. میرمکیت که معمولاً بین بلورهای پلاژیوکلاز و فلدسپار پتاسیک دیده میشود، همیشه سدیکتر از پلاژیوکلاز اولیه بوده و با نزدیک شدن به مرز فلدسپار پتاسیک بر مقدار سدیم آن افزوده میشود.
Widget not in any sidebars

کولینز (1988) در یک بررسی دقیق از انواع مختلف سنگهای میرمکیت دار نشان میدهد که سنگهای حاوی میرمکیت دارای ویژگیهای مشترک زیادی هستند که این ویژگیها دال بر عملکرد فرآیندهای یکسان در تشکیل آنها میباشد. نتیجه بررسیهای وی بر روی این سنگها نشان میدهد میرمکیت در اثر واکنش سیالات محتوی k بر روی پلاژیوکلاز سنگ میزبان، یعنی در اثر جانشینی پلاژیوکلاز توسط فلدسپار پتاسیک ساخته می‌شود.
بررسی سایر بافتهای موجود در سنگ
بافت پوئی کلیتیک: فنوکریستهای پلاژیوکلاز کانیهای پیروکسن و آمفیبول را احاطه کردهاند که این بافت در اثر رشد سریع و کاهش متقابل انرژی سطحی به وجود آمده است (Shelley, 1993).
بافت گلومرپورفیریک: تجمعات بعضی از فنوکریستها از قبیل پیروکسن و پلاژیوکلاز این بافت را به وجود آورده است که از نشانههای تفریق میباشد.
فصل چهارم
ژئوشیمی و پتروژنز
4- 1- مقدمه
ترکیب شیمیایی سنگهای ماگمایی به ترکیب شیمیایی و کانیشناسی ناحیهی منشأ بستگی دارد. ترکیب عناصر اصلی و فرعی ماگما به وسیلهی نوع فرآیند ذوب و نرخ ذوب بخشی کنترل میشود و با توجه به اینکه ماگما در حین حرکت به سطح زمین و جایگیری در بین طبقات سطحی توسط عواملی همچون تبلور بخشی، اختلاط ماگمایی، آلایش و هضم و یا مخلوطی از همه این فرآیندها به شدت تغییر میکند، برای شناخت این عوامل تنها با تکیه بر شواهد پتروگرافی سنگها نمیتوان به تحولات ماگمایی پی برد. در نتیجه برای شناخت تأثیرات شیمیایی این فرایندها و به منظور درک فرایندهای مؤثر در تغییر و تحول ماگما و شناخت اختصاصات ماگمایی مولد آن لازم است تا مطالعات ژئوشیمیایی بر روی آن انجام گیرد. امروزه آنالیزهای شیمیایی متنوع همراه با مطالعات تجربی پیشرفته، پترولوژیستها را در حل مسائل مرتبط با تاریخچه تشکیل و تکامل انواع ماگماها یاری میکند. علوم پترولوژی آذرین، ژئوشیمی، ژئوفیزیک و آتشفشان شناسی به همدیگر وابستهاند.
علم ژئوشیمی با توزیع و مهاجرت عناصر شیمیایی در درون زمین و در ابعاد زمان و مکان سر وکار دارد. به طور کلی وظیفهی اصلی این علم تعیین ترکیب کلی زمین و بخشهای مختلف آن و همچنین کشف قوانین کنترل کنندهی توزیع هر یک از عناصر است.
در این فصل ابتدا نام سنگها و ماهیت ماگمای مولد آنها را با استفاده از نمودارهای ژئوشیمیای تعیین میشود، سپس ژئوشیمی عناصر اصلی، عناصرفرعی و عناصرکمیاب آنها بررسی خواهد شد. در نهایت نمودارهای عنکبوتی سنگهای منطقه مورد مطالعه، تجزیه و تحلیل میشود.
4- 2- نامگذاری سنگهای منطقه
در رابطه با طبقهبندی سنگهای آذرین به دلیل تنوع عوامل مختلف در تشکیل آنها، تا کنون طبقهبندی واحدی ارائه نشده است. سه روش برای تقسیمبندی سنگها عبارتند از: 1- طبقهبندی بر مبنای مد (ترکیب کانیشناسی واقعی سنگ)، 2- طبقهبندی بر مبنای نورم (ترکیب کانیشناسی مجازی سنگ)، 3- طبقه بندی بر مبنای ترکیب شیمیایی.
جهت نامگذاری سنگهای آذرین منطقهی مورد مطالعه از طبقهبندی بر مبنای نورم و ترکیب شیمیایی استفاده شده است که در جدول 4- 1 انواع ردهبندی آورده شده است.
4- 2- 1- طبقهبندی شیمیایی
ویژگی بافتی سنگهای آذرین ایجاب میکند که علاوه بر نامگذاریهایی که با مطالعات میکروسکوپی انجام میگیرد، طبقهبندی مکملی نیز از روی آنالیزهای شیمیایی و با استفاده از نمودارهای مختلف به عمل آید. به این منظور برای نامگذاری و طبقهبندی سنگهای منطقه از نمودارهای زیر استفاده شده است. لازم به ذکر است که برای رسم نمودارها از نرم افزارIgpet 2007 و Gcdkitاستفاده شده است.
الف- نامگذاری به روش (Cox et al, 1979 ) TAS
این نمودار مجموع آلکالی (TAS= Total Alkaline) در مقابل (S= SiO2) قرارمیگیرد. در نمودارTAS (Cox et al, 1979) نمونهها در محدودهی سینیت، گرانودیوریت و گرانیت قرار میگیرند (شکل4- 1).
نمودارهای بعدی که توسط (Middlemost, 1994, 1985) ارائه شده است ترکیب سنگشناسی مشابهی را برای سنگهای منطقهی مورد مطالعه نشان میدهد (شکلهای 4- 2 و 4- 3).
4- 2- 2- رده بندی بر حسب کاتیون‌ها (De la Roche et al, 1980)
در این ردهبندی از تمامی عناصر اصلی به استثنای اکسیژن استفاده میشود. طبقهبندی بر پایه پارامترهای کاتیونی استوار است و در آن R1 = 4Si – 11 (Na + K) – 2 (Fe + Ti) در برابر پارامتر
R2 = 6Ca + 2Mg + Al قرار دارد که بر حسب میلی کاتیون محاسبه شدهاند و نمونهها در محدودههای گرانیت-گرانودیوریت، سینیت-نفلین سینیت و مونزونیت قرار می‌گیرند (شکل4- 4).
4- 2- 3- نمودار کاتیونی (Debon and Lefort, 1983)
در این تقسیم بندی ابتدا پارامترهای Q و P را بر حسب میلی کاتیون طبق فرمول Q=Si/3-(K+Na+2Ca), P=K (Na+Ca) محاسبه نموده و سپس از نمودار Q- P برای تعیین نام سنگ استفاده می‌شود. براساس این نمودار نمونه‌ها در محدوده گرانودیوریت، کوارتز مونزودیوریت، سینیت- مونزوگابرو قرار میگیرند (شکل4- 5).
4- 2-4- ردهبندی براساس کانیهای نورماتیو