تحقیق درباره ارزیابی و مطالعه


Widget not in any sidebars

2- 2- 1- چینهشناسی
برای بررسی وضعیت چینهشناسی منطقه، ابتدا سازندهای موجود در منطقه، از قدیم به جدید مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت: ( وحدتی- ندیم 1378)
الف – سازند کهر:
این سازند را باید قدیمیترین سازند غیر دگرگونی البرز دانست که از مرکز تا غرب آن قابل مشاهده است. مقطع تیپ سازند فوق در ارتفاعات غرب دریاچهی سد کرج توسط ددوال در سال 1967 مورد مطالعه قرار گرفته است. ضخامت سازند مورد بررسی 1600 متر اندازهگیری شده که از نظر لیتولوژی شامل شیلهای یکنواخت رسی همراه با کمی سریسیت تا شیلهای ماسهای میکادار به رنگ خاکستری متمایل به سبزهستند. در شیلهای مذکور، انترکلاسیونهایی از ماسه سنگ، دولومیت زرد قهوهای، آهک شدیداً متبلور و همچنین مواد آتشفشانی دیده میشود. سازند یاد شده فاقد فسیل میباشد.
سازند کهر در قسمت پایین بیشتر از شیل‌های سبز رنگ تشکیل شده و به سمت بالاتر از مقدار شیلها کاسته و به مقدار ماسه سنگ قرمز آن افزوده میشود. همچنین وجود تودههای دگرگون در قسمتهای زیرین این سازند، باعث گردیده که مقدار و درصد میکا و رسها در قسمتهای زیرین این سازند بالا باشد.
ب – سازند سلطانیه:
برش الگوی این سازند که حدود 1160 متر ضخامت دارد، در جنوب خاوری زنجان و در یال جنوبی کوه سلطانیه توسط اشتوکلین و همکاران در سال 1964 مطالعه شده است.
سازند سلطانیه از سه بخش دولومیتی وشیلی با مشخصات زیر تشکیل شده است:
1- بخش دولومیت زیرین با ضخامت 123 متر شامل دولومیتهایی با لایه بندی منظم و زرد رنگ، تبلور دوباره یافته و با چرتهای فراوان سیاه و سفید که گاهی نوارهای آن بیش از 50 سانتیمتر ضخامت دارد.
2- بخش شیل چپقلو، این بخش حدود 255 متر ضخامت داشته که دارای لیتولوژی شیل‌های سیلیسی- رسی و سیلتی میکادار تشکیل یافته که رنگ آنها از قرمز تا خاکستری متغیر است.
3- در بالای بخش شیلهای چپقلو یک بخش از دولومیتهای ضخیم لایه با ضخامت حدود 800 متر دیده میشود که شامل دولومیتهای زرد رنگ تجدید تبلور یافته، گاهی خاکستری روشن با لایههای واضح که در آن، قلوهها و نوارهایی از چرتهای سیاه هم دیده میشود.
حمدی(1989) سن سازند سلطانیه را پرکامبرین پسین (وندین) تا کامبرین پیشین تعیین نموده است. البته پژوهشگرانی پرشماری نیز هستند که مرز سازند سلطانیه با سازند کهر را پیوسته میدانند.
ج – سازند مبارک:
سازند مبارک در شمال مبارک آباد در نزدیکی گردنهی امامزاده‌هاشم شامل 450 متر آهک سیاه رنگ فسیلدار است که در بخش پایینی آن درون لایههایی از مارنها و شیلهای سیاه رنگ دیده می‌شود. برای این سازند سن کربونیفر پیشین در نظر گرفته شده است.( آسرتو 1963 )
به نظر میرسد سازند مبارک با توجه به رخسارهی ثابتی که در سرتاسر البرز دارد، با شرایط تقریباً یکنواختی طی کربونیفر زیرین ته نشین شده است. مطالعات رسوب شناسی حاکی از آن است که این سازند در محیطی با شرایط احیاء کننده ته نشین شده و به علت کم بودن رسوبات تخریبی، میزان گوگرد در حوضهی رسوبی بیش از حد معمولی بوده است. عمده گسترش این محدوده در شمال توده نفوذی بزرگ اکاپل است.
د – سازند درود:
برش الگوی این سازند در البرز ( آسرتو1963) دارای 180 متر ضخامت میباشد. لیتولوژی این سازند عمدتاً از ماسه سنگ، سیلت سنگ و شیلهای قرمز رنگ گاهی دارای تناوبهای سنگ آهک مارنی، کوارتزیت و کنگلومرای کوارتزیتی است.
این سازند از 3 واحد جداگانه تشکیل شده:
– کنگلومرا و شیلهای رنگین
– آهک بیوژنیک فوزولین دار
– سیلتستون، شیل و ماسهسنگ
روند لیتولوژیکی این سازند تقریباً شرقی- غربی است.
ر- سازند الیکا:
این سازند نمایندهی رسوبات تریاس در منطقه است. از لحاظ لیتولوژی دارای دو بخش متفاوت میباشد:
بخش زیرین که شامل آهکهای ورقهای نازک لایه تا آهکهای شیلی است و بخش بالایی که در برگیرندهی آهکها و آهکهای دولومیتی ضخیم لایهی خاکستری رنگ همراه با میان لایههای آهک دولومیتی زرد رنگ میباشد. این بخش هم در یال جنوبی و هم در یال شمالی تاقدیس آینه ورزان توسط سازند شمشک پوشانده شده است.
ز – سازند روته:

Share this post

Post navigation

You might be interested in...