تحقیق با موضوع ویژگیها و وابستگی

این رابطه پیشنهاد میکند که تابعِ ساختارِ کوارکی با کسرِ اندازهحرکتِ را “کاوش” میکند. در شکلِ 2-3 تابعِ ساختارِ اندازهگیری شده، بجایِ تابعِ دلتا، آشکارا یک توزیع بر حسبِ را نشان میدهد که نشاندهندهیِ این است که کوارک کسرهایِ اندازهحرکت در کلِ بازهیِ تا را حمل میکند.
مجموعِ ایدههایِ مطرح شده در بالا را به عنوانِ “مدلِ پارتونیِ ساده” میشناسند:
نشاندهندهیِ احتمالِ این است که یک کوارکِ اندازهحرکتِ بینِ و (که) را حمل کند،
فوتونِ مجازی بطورِ غیر همدوس از کوارکِ مربوط به ساختارِ داخلی پراکنده شود.
بنابراین تابعِ ساختارهایِ نوکلئونی از میانگینگیری تابعِ ساختارهایِ کوارکی با وزنِ توزیعِ احتمالیِ بدست میآیند.

که جمع رویِ همهیِ کوارکها و آنتیکوارکهایِ ساختارِ داخلیِ نوکلئون است. بطورِ خاص، برایِ پراکندگیِ لپتونِ باردار از یک پروتون (با چهار طعم) توسطِ تبادلِ فوتونِ مجازی،، داریم

که توابعِ توزیعِ را بهصورتِ نمایش دادهایم.
Widget not in any sidebars

2-6 گلئون و نقضِ مقیاسپذیریِ بیورکن
با در نظر گرفتنِ QCD در پراکندگیِ فوتونِ مجازی از هادرون، بطورِ کلی میتوان پراکندگی را بصورتِ نشان داده شده در شکلِ 2-5 نشان داد:
شکل 2-5 برهمکنشِ فوتونِ مجازی و پارتونِ ساختارِ هادرونِ در مراتبِ بالاتر [8]
که در آن پارتونِ برهمکنش کننده با فوتونِ مجازی هم کوارک است و هم گلئون، و سطحِ مقطعِ سیستمِ پارتونی با استفاده از QCD اختلالی قابلِ محاسبه است. متغیرِ به عنوانِ متغیرِ بیورکن در سیستمِ پارتونی (برایِ پارتونِ -ام) بهصورتِ

تعریف میشود که با استفاده از رابطهیِ بسادگی بدست میآید:

میتوان سطحِ مقطعِ کلِ و پروتون را با استفاده از انتگرالِ پیچشِ سطحِ مقطعِ پارتونی و تابع توزیعِ پارتونی محاسبه کرد:

که

و جمع رویِ تمامِ پارتونها (کوارکها، پادکوارکها و گلئونها) صورت میگیرد [8].
ویژگیهایِ کلیدیِ مدلِ پارتونی این است که سطحِ مقطع میتواند به چگالیِ احتمالِ پارتونی و سطحِ مقطعِ سخت فاکتورگیری شود. در نظریهیِ میدان این به عنوانِ قضیهیِ فاکتورگیری وابستگیِ بلند-برد از کوتاه-برد در پراکندگیِ ناکشسانِ ژرف معروف است که در فصلِ بعدی توضیحِ بیشتری خواهیم داد. مقیاسِ مقیاسِ بازبهنجارش است که برایِ هر محاسبهیِ اختلالی ضروری است. مقیاسِ مربوط به محاسباتِ فاکتور گیری بوده و به مقیاسِ فاکتور گیری معروف میباشد. بطورِ کلی هر انتشارگری که بیش از خارج از پوستهیِ جرمی باشد، مربوط به بخشِ سختِ به حساب میآید، و در غیر اینصورتِ مربوط به چگالیِ پارتونیِ میباشد.
سطحِ مقطعِ پراکندگیِ سخت مستقل از اثراتِ بلند برد، به ویژه هویتِ هادرونِ ، است. توزیعِ پارتونی شاملِ تمامِ اثراتِ غیرِ اختلالیِ دور-برد است، وابسته به نوعِ هادرون بوده ولی کلی میباشد و مستقل از نوعِ فرایندهِ سخت است.
اگر در رابطهیِ سطحِ مقطعِ پارتونیِ مرتبهیِ اول، شکلِ 2-4 را جایگذاری کنیم، همان نتایجِ بخشِ قبل بدست میآید که به آن تقریبِ مدلِ پارتونیِ کوارکی، QPM، میگویند. برایِ مرتبهیِ بعدی، NLO، فرایندِ تشعشعِ گلئون توسطِ کوارک را باید اضافه کنیم که ورایِ QPM میباشد که در شکلِ 2-6 نشان داده شده.
شکل 2-6 گسیلِ گلئون در برهمکنشِ کوارک و فوتونِ مجازی