تحقیق با موضوع محاسبه و ماتریس

عنصرِ ماتریسِ CKM است. بارِ فرمیون بر حسبِ بارِ پوزیترون است:
جدولِ 1-1 بارِ ذرات بر واحدِ بارِ پوزیترون
Widget not in any sidebars

ذره
الکترون
پوزیترون
کوارکهایِ
کوارکهایِ
اندازهیِ عناصرِ ماتریسِ CKM :

برایِ رأسِ برهمکنشِ قوی، کوارک-گلئون، که در نهایت علاوه بر میانگینگیریِ اسپینی، میانگینگیریِ بارِ رنگ را هم اعمال میکنیم، کافی است از رأسِ الکترومغناطیسِ فرمیون-فوتون استفاده کنیم، با این تفاوت که بجایِ، ثابتِ جفت شدگیِ قویِ را جایگذین کرده، و بعد از میانگینگیری، فاکتورِ رنگِ را وارد کنیم.
1-4-2 تعاریف اصلی
نتایج آزمایشگاهی از پراکندگی معمولاً بصورت “سطح مقطع” بیان می شوند، که توسط رابطهی زیر به نرخ گذار مربوط می گردد:

نرخ گذار را میتوان از دامنهیِ ناوردا با استفاده از رابطهیِ

حجمِ دلخواهی است که در آن کار میکنیم و در نهایت از روابط حذف میشد، دامنهیِ ناورداست که میتواند از قواعدِ فاینمن بدست آید. فاکتورهای درونِ پرانتزها در رابطهیِ ، تعیین کنندهی “چگالیِ” حالات ورودی و خروجی هستند. ما اول این فاکتورها را با احتیاط تعریف میکنیم و سپس نشان میدهیم که چگونه سطح مقطع تعریف می شود، شاید بتوان آن را به عنوانِ ناحیه ی مأثری که ذراتِ و برهمکنش کرده وذراتِ و را تولید می کنند، تعریف کرد.
برای یک ذره ی تنها، در نظریهی کوانتوم تعدادِ حالات نهایی که به یک حجمِ و المانِ مومنتومِ محدود می شود برابر با میباشد. طبقِ رابطهیِ ، ذره در حجم داریم و بنابر این

بنابر این، برای ذراتِ و که در المان های اندازهحرکتِ و پراکنده میشوند، داریم:

حال به شار اولیه باز گردیم. محاسبه یِ آن در چاچوبِ آزمایشگاه آسانترین راه است، در این چارچوب شارِ اولیه برابر با است و تعداد ذراتِ هدف در واحد حجم می باشد. بنابراین برای بدست آوردنِ یک مقیاس بهنجارشِ مستقل از “چگالی” ورودی، عبارت زیر را بر میگزینیم:

با جایگذاریِ ، و در به سطح مقطع دیفرانسیلیِ برای پراکندگی در می رسیم:

بهنجارش بگونهای صورت گرفت که ضریبِ دلخواهِ حجمِ ، همانطور که انتظار داریم، حذف شد. از حالا به بعد ما را رها می کنیم و در حجم واحد کار می کنیم.
تعبیرِ فیزیکیِ سطح مقطع تعریف شده در و چیست؟ شار در رابطهیِ آورده شده تا نرخِ گذارِ مستقل از تعدادِ ذراتِ پرتو یا هدف در یک وضعِ آزمایشی خاص، بدست آید. یعنی ما سطح مقطع را برایِ نشان دادنِ احتمالِ پراکندگیِ ذاتی، یعنی شدتِ ذاتی ِ برهمکنشِ ، تعریف میکنیم. به همین دلیل، در تعریفِ تقسیم بر تعداد ذراتِ هدف ( ) و شارِ پرتو (، که تعدادِ ذراتِ پرتویِ گذرنده از واحدِ سطح (به صورتِ عمودی) در واحد زمان ضربدر سرعتِ پرتو می باشد) را داریم. پس می توان را بطور نمادین به این صورت نوشت: