تحقیق با موضوع انعطاف پذیری شناختی و دانشگاه شهید چمران

13-2 تکنیک های تصویر سازی ذهنی
یکی از معروف ترین تکنیک ها، کار با کف دست است. این تکنیک شامل قراردادن کف دست ها روی دو چشم و تجسم رنگی می شود که با اضطراب یا استرس تداعی می شود (مثلاً قرمز) و بعد آن رنگی که با آرمیدگی و آرامش تداعی می شود (مانند آبی). تجسم یک رنگ آرامش بخش باعث احساس آرمیدگی می شود، سلامتی و احساس بهبودی را تقویت می کند.
Widget not in any sidebars

در دیگر تکنیک ها از تصویر استفاده می شود مانند تجسم یک خاطره خوشایند که در گذشته اتفاق افتاده است و مرور آن خاطره و یا تصویرسازی یک منظره آرامش بخش به انتخاب شخص است. جایی مانند ساحل یا چمنزار، با همه مناظر، صداها، بوها و دیگر حس ها تا تصویری کامل تجربه شود.
تکنیک رایج دیگر تصویرسازی هدایت شده نام دارد که شامل تجسم یک تصویر یا هدف مطلوب خاص می شود و سپس تجسم تصویر از خود در حالی که به این هدف دست می یابید. ورزشکاران از این تکنیک ها برای پیشرفت ورزشی استفاده می کنند(وی لی و گرین لیف،2001).
14-2 مبانی عملی موضوع پژوهش
1-14-2 پژوهش های انجام شده در خارج از کشور
در تحقیق هو، چنگ و چنگ (2009) بر دانشجویان دانشگاه چینی شاتین در هنگ کنگ، ونگ و لیم(2009) بر 334 دانش‌آموز دبیرستانی در سنگاپور، آلبرتو و جوینر(2008) بر بیماران مزمن انسداد ریوی، وندرولدن، گریوینک و دیجکند (2006)، بر قربانیان بلایای طبیعی، ترنزو و پینتو (2003) بر زنان مبتلا به سرطان سینه، همچنین، بر بیماران مبتلا به سرطان کلیه و افراد میانسال، مشخص گردید که رابطه مثبت و معناداری بین مثبت اندیشی و امید به زندگی وجود دارد.
نتایج تحقیق لی(2006) نشان داد، آموزش خوش‌بینی به صورت طرح وقایع سخت زندگی گذشته و تعدیل آن‌ها با تعین اهداف مثبت برای آینده، بر افزایش خود اثربخشی و امید به زندگی بیماران مبتلا به سرطان سینه و روده بزرگ مؤثر است.
در پژوهش‌هایی که توسط کاترین(2001) بر روی بیماران دارای تومور بدخیم صورت گرفت، مشخص گردید بیمارانی که به طور هفتگی در جلسات حمایتی با دستورالعمل‌هایی چون بیان هیجانات و تجربیات مثبت و آموزش در مورد چگونگی عملکرد تومور شرکت کردند، بهبودی‌‌های مؤثرتری نسبت به گروه کنترل داشتند و طول مدت زنده ماندن آنان نیز به طور معناداری افزایش یافت.
همچنین یافته‌‌های پژوهش تراسی(2001)، که به بررسی اثربخشی نوشتن در مورد یک آینده مثبت، بر افزایش خوش بینی و سلامت رفتار زنان آلوده به ویروس ایدز پرداخت، نشان می‌دهد که نوشتن در مورد آینده ی مثبت موجب افزایش خوش بینی و امید در افراد گروه آزمایش گردید. نتایج حاکی از آن بود که مداخلات نوشتاری جهت دار آینده‌نگر، یک روش نویدبخش جهت افزایش امید به درمان و کاهش درد، رنج و بدبینی دراین بیماران است.
در تحقیقات طولی که به مدت 10 سال متوالی توسط اشپیگل، بلوم و گوتهی (1997) بر بیماران سرطانی انجام گرفت، مشخص گردید که درمان‌‌های حمایتی همرا با تشویق بیماران برای بیان احساسات مثبت، زمان زنده ماندن این بیماران را به طور قابل توجهی افزایش داده است.
تیلر و براون (1994) هم در پژوهش خود به این نتیجه رسیدند که گرایش و پرداختن به جنبه‏‌های مثبت وجود خود، با بهداشت روانی و سلامت شخص سازگارتر است.
تعداد زیادی بررسی های القای خلق در ارتباط با چگونگی پدیده همخوانی خلق صورت گرفته است. برای مثال تیزدل و راسل(1983) به آزمودنی ها در خلق خنثی لیستی از لغات مثبت، منفی و خنثی را ارائه دادند. در یادآوری، خلق مورد دستکاری قرار گرفت و سرانجام، نتایج اثرات قوی همخوانی خلق را تأیید کردند که مبین تأثیرگذاری اثرات سوگیری خلق برعملکرد بازیابی حافظه بود. برای مثال ریچارد و ویتاکر(1990) به آزمودنی ها داستانهایی با تعداد یکسان جملات شاد و غمگین عرضه کردند و آنها را در حین خواندن تحت القای خلق هیپنوتیزمی قرار دادند. نتایج، همخوانی خلق را در درجه اثر بالا و معناداری نشان دادند.
شنون و اتویل(2000) اثرات موسیقی یا فیلم ها را روی آزمودنی ها بررسی کردند.آن ها دریافتند موسیقی شاد خلق مثبت را افزایش می دهد و موسیقی غمگین خلق منفی را افزایش می هد.
افراد در وضعیت خلقی مثبت، بیشتر خاطرات دلنشین و مثبت دوران کودکی و رویدادهای شاد را به یاد می آورند و کلمات و عباراتی که در حالت عاطفی مشابه آموخته اند، راحت تر به زبان می آورند. این موضوع بدین دلیل است که زمانی که خلق مثبتی داریم بیشتر در مورد تجارب شاد و خوشایند فکر می کنیم و آنها را به یاد می آوریم و هنگامی که ما در وضعیت خلقی منفی قرار داریم، تمایل داریم که منفی فکر کنیم که این موضوع به نوبه خود ما را افسرده تر می سازد(سیاروچی،1383).
پژوهش ها نشان داده اند که خلق مثبت، خلاقیت ، انعطاف پذیری شناختی، کارآیی در تصمیم گیری، حل مسئله را افزایش می دهد( رز،2001؛ کنت، یون و تاتیا،2003؛آمبادی و گری،2002).
همچنین پژوهش‌های متعدد نشان داده‌اند که امید با عاطفه مثبت(اسنایدر، فلدمن، تیلر،اسچروفر و آدامز، 2000)، و احساس خود ارزش مندی(اسنایدر و لوپز، 2005) همبستگی دارد.
2-14-2 پژوهش های انجام شده در داخل کشور
یعقوبی و محققی(1390) در پژوهشی که به منظور بررسی راه های افزایش امید به آینده در دانشجویان انجام دادند، به این نتیجه رسیدند که آموزش خوش بینی سلیگمن و روش آموزش شناختی- انگیزشی اسنایدر منجر به افزایش میزان امید به آینده در دانشجویان می شود.
یافته‌‌های پژوهش فقیهی و عابدی(1389)، نشان داد که کاربرد مثبت نگری با تأکید بر آیات قرآ
ن بر افزایش امید به زندگی زنان بدون همسر شهر اهواز اثر مثبت و معناداری داشت.
نتیایج پژوهش موحد(1382) بر دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز، مشخص کرد که رابطه مثبت و معناداری بین مثبت اندیشی و امید به زندگی وجود دارد.
مطالعات توسط اسدالهی(1386) تأثیر درمان‌‌های شناختی، با تکیه بر درمان عقلانی ـ عاطفی الیس و خوش بینی سلیگمن، بر کاهش ناامیدی و افسردگی دانش آموزان دبیرستان‌‌های دخترانه شهر تهران را به شکل معناداری نشان داد.