تأثیر قوّه قاهره بر مسؤولیّت در قلمرو حمل ونقل دریایی- قسمت ۱۴

  • . Martin Dockary, op.cit, p.3. ↑

 

  • . عبّاس محمّدی، پیشین، ص۲۷٫ ↑

 

  • . همان، ص۳۰٫ ↑

 

  • . همان، ص۲۹٫ ↑

 

  • . حسن ستوده تهرانی، ۱۳۴۴، حقوق دریایی و هوایی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ ۱، ص۱۷۰٫ ↑

 

  • . فیضا… جعفری، ۱۳۸۸، مطالعه تطبیقی ماهیّت و مبنای مسؤولیّت متصدّیان حملونقل در کنوانسیونهای بین المللی و حقوق ایران، دوفصلنامه پژوهشهای حقوقی(علمی، ترویجی)، شماره ۱۵، ص ۸۰٫ ↑

 

  • . ماده ۵۴ ق.د: «وظایف متصدّی باربری:
    ۱ – متصدّی باربری مکلّف است قبل از هر سفر و در شروع آن مراقبتهای لازم را به شرح ذیل به عمل آورد.
    الف – کشتی را برای دریانوردی آماده کند.
    ب – کارکنان و تجهیزات و تدارکات کشتی را به طور شایسته تهیه و فراهم آورد.
    ج – انبارها و سردخانهها و کلّیه قسمتهای دیگر کشتی را که برای حمل کالا مورد استفاده قرار میگیرد مرتّب و آماده کند.
    ۲ – با توجّه به مفاد ماده ۵۵ متصدّی باربری موظّف است با کمال دقّت و به نحو مطلوب محمولات را بارگیری – جا به جا- حمل – محافظت – مواظبت و تخلیه نماید.
    ۳ – پس از وصول و قبول مسؤولیّت کالا متصدّی باربری و فرمانده کشتی و یا عامل متصدّی باربری بر حسب تقاضای فرستنده بار موظّف است بارنامه دریایی که در آن مشخّصات ذیل درج شده است صادر نماید.
    الف – علائم مشخّصهای که جهت شناسایی بار ضروری است همان علائمی است که توسّط فرستنده بار قبل از شروع بارگیری کتباً تسلیم شده است. مشروط بر اینکه در مورد بار بدون روپوش علائم مذکور بر روی بار نقش شده و یا به طور وضوح نشان داده شده باشد. اگر بار در صندوق قرار گرفته و یا دارای پوشش باشد علائم باید به طوری نقش شود که تا پایان سفر خوانا بماند.
    ب – تعداد بسته ها یا قطعات یا مقدار یا وزن بر حسب مورد به نحوی که کتباً از طرف فرستنده بار تعیین و تسلیم شده است.
    ج – متصدّی باربری یا فرمانده یا عامل متصدّی باربری ملزم نیست که در بارنامه دریایی علائم – تعداد – مقدار یا وزنی را قید نماید که صحّت آنها به جهات موجّه مشکوک باشد و یا وسیله مناسب برای رسیدگی به صحّت آنها را در اختیار نداشته باشد.
    ۴ – بارنامه دریایی صادر شده به شرح فوق مدرک دریافت کالا به وسیله متصدّی باربری به شرح مندرج در بند ۳ الف – ب – ج این ماده خواهد بود.
    ۵- فرستنده بار نسبت به صحّت علائم – تعداد – مقدار و وزن بار به نحوی که هنگام حمل اظهار داشته است در مقابل متصدّی باربری مسؤول شناخته میشود و موظّف است غرامت متصدّی باربری را در مقابل هر گونه فقدان – خسارت و هزینه های ناشی از عدم صحّت اظهارات مذکور بپردازد. حق متصدّی باربری به دریافت چنین غرامتی مسؤولیّت و تعهّدات نامبرده را که ناشی از قرارداد باربری است نسبت به هیچ کس غیر از فرستنده بار محدود نخواهد کرد.
    ۶ – در صورتی که همزمان یا قبل از نقل مکان بار و تسلیم آن به تحویل گیرنده، اخطاریهای حاکی از فقدان، یا خسارت وارده به بار با شرح و کیفیّت آن کتباً به متصدّی باربری یا نماینده او در بندر تخلیه تسلیم نگردد نقل مکان بار و دادن آن به کسی که بر طبق قرارداد حمل باید بار به او تسلیم شود، به منزله تحویل بار مندرج در بارنامه دریایی از طرف متصدّی باربری خواهد بود مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. چنانچه فقدان یا خسارت وارده به بار آشکار نباشد، اخطار مذکور باید ظرف سه روز پس از تحویل بار تسلیم شود. در صورتی که در موقع دریافت، وضع و حالت کالا مورد رسیدگی و بازدید طرفین قرار گرفته باشد، تسلیم اخطار کتبی ضروری نخواهد بود. ادّعای فقدان یا خسارت نسبت به متصدّی باربری و کشتی پس از گذشتن یک سال از تاریخ تحویل و در صورت عدم تحویل از تاریخی که بار بایستی تحویل داده شده باشد مسموع نخواهد بود. متصدّی باربری و تحویل گیرنده بار باید همهگونه تسهیلات معقول جهت رسیدگی و تشخیص فقدان و خسارت واقعی و یا خسارتی که تصوّر میرود به بار وارد آمده فراهم کند.
    ۷ – بعد از بارگیری به تقاضای فرستنده محموله باید روی بارنامهای که برای او توسّط متصدّی باربری، فرمانده کشتی و یا عامل متصدّی باربری صادر شده جمله «بارگیری شده» قید گردد مشروط بر اینکه اگر فرستنده بار قبلاً سند یا مدرکی دال بر تحویل بار دریافت داشته است آن را مسترد دارد ولی به اختیار متصدّی بار ممکن است در سند مذکور نام بندر بارگیری و نام کشتی یا کشتیهای حامل بار و تاریخ یا تواریخ حمل بارتوسّط متصدّی باربری و عامل او یا فرمانده کشتی ذکر شود. در این صورت سند مذکور که حاوی این مشخّصات است و مفاد بند ۳ این ماده در آن رعایت شده است «بارنامه دریایی بار بارگیری شده» محسوب میگردد.
    ۸ – قید هر گونه شرط یا توافق در قرارداد باربری به منظور سلب مسؤولیّت متصدّی باربری یا کشتی یا محدود کردن مسؤولیّت مزبور در مورد فقدان بار یا خسارت وارد به آن ناشی از غفلت و تقصیر و یا تسامح در انجام وظایف و تعهّدات مصرّحه در این فصل باطل و بلا اثر است. مزایای بیمه یا شروط مشابه آن که به نفع متصدّی باربری منظور گردد نیز تابع حکم فوق خواهد بود. ↑
جهت دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت jemo.ir مراجعه نمایید.

 

 

  • . عبّاس محمّدی، پیشین، ص۹۲٫ ↑

 

  • . Rene Rodiere, 1974, Droit Maritime, Paris, Precis Dalloz, 6 ed, p.172. ↑

 

  • . i.bid, p.173. ↑

 

  • . عبّاس محمّدی، پیشین، ص۹۳٫ ↑

 

  • . محمّد دمرچیلی، پیشین، ص۱۴۷٫ ↑

 

  • . ۱٫ The carrier shall be bound before and at the beginning of the voyage to exercise due diligence to: (a) Make the ship seaworthy; ↑

 

  • . ۱٫ The carrier is liable for loss resulting from loss of or damage to the goods, as well as from delay in delivery, if the occurrence which caused the loss, damage or delay took place while the goods were in his charge as defined in article 4, unless the carrier proves that he, his servants or agents took all measures that could reasonably be required to avoid the occurrence and its consequences. ↑

 

  • . Francesco Berlingieri,op.cit, p.6. ↑

 

  • . The carrier is bound before, at the beginning of, and during the voyage by sea to exercise due diligence to: (a) Make and keep the ship seaworthy. ↑

 

  • . بند هشتم از ماده ۵۲ قانون دریایی ایران: «از زمانی که بار در کشتی بارگیری شده تا زمانی که از کشتی تخلیه گردد مدّت حمل محسوب میشود. ↑

 

  • . محمّد دمرچیلی، پیشین، ص ۱۴۷٫ ↑

 

  • . ۱٫ The period of responsibility of the carrier for the goods under this Convention begins when the carrier or a performing party receives the goods for carriage and ends when the goods are delivered. ↑

 

  • . محمّد دویدار رهایی، ۱۳۸۰، حقوق دریایی بر اساس مقرّرات قانون دریایی لبنان و معاهدات بین المللی، ترجمه عزیز فیضی طالب، تهران، انتشارات رایحه عترت، چاپ ۱، ص۳۶۵٫ ↑

 

  • . محمّد دمرچیلی، پیشین، ص۱۴۸٫ ↑

 

  • . ۲٫ Subject to the provisions of Article IV, the carrier shall properly and carefully load, handle, stow, carry, keep, care for, and discharge the goods carried. ↑

 

  • . ۱٫ The carrier shall during the period of its responsibility as defined in article 12, and subject to article 26, properly and carefully receive, load, handle, stow, carry, keep, care for, unload and deliver the goods. ↑

 

  • . همان، ص۱۵۴٫ ↑

 

  • . هاردی ایوامی، ۱۳۸۴، حقوق دریایی، حقوق حمل و نقل دریایی کالا، ترجمه منصور پورنوری، تهران، انتشارات مهد حقوق، چاپ دوّم، ص۳۶٫ ↑

 

  • . محمّد دمرچلی، پیشین، ص۱۵۶٫ ↑

 

  • . همان، ص ۵٫ ↑

 

  • . ۱٫ Neither the carrier nor the ship shall be liable for loss or damage arising or resulting from unseaworthiness unless caused by want of due diligence on the part of the carrier to make the ship seaworthy, and to secure that the ship is properly manned, equipped and supplied, and to make the holds, refrigerating and cool chambers and all other parts of the ship in which goods are carried fit and safe for their reception, carriage and preservation in accordance with the provisions of paragraph 1 of Article III. Whenever loss or damage has resulted from unseaworthiness the burden of proving the exercise of due diligence shall be on the carrier or other person claiming exemption under this article. ↑

 

  • . ناصر کاتوزیان، قواعد عمومی قرارداد ها، ج ۴، پیشین، ص ۱۷۴٫ ↑

 

  • . همان، ص۱۷۵٫ ↑

 

  • . محمّدعلی اعلایی فرد، پیشین، ص ۱۶۵٫ ↑

 

  • . همان، ص۱۶۵٫ ↑

 

  • . مرتضی نجفی اسفاد، پیشین، ص ۱۳۳٫ ↑

 

  • . Francesco Berlingieri,op.cit, p.9. ↑

 

  • . Rene Rodier, 1978, La responsabilite du transporteur maritime suivant les regles de Hamburg 1978, Paris, D.M.F, p.455. ↑

 

  • . William Tetley, 2001, the cause of loss or damage, Etudes de Droit Maritime à l’aube du XXIe siècle – Mélanges offerts à Pierre Bonassies, Paris, Editions Moreux, at pp. 357-371. Available at http://www.mcgill.ca/maritimelaw/maritime-admiralty/cause/ ↑

 

  • سیّد علیرضا هاشمیزاده، ۱۳۷۸، مبنای مسؤولیّت متصدّی حمل کالا؛ مقرّرات لاهه، مقرّرات هامبورگ و حقوق اسلامی، فصلنامه پژوهشی دانشگاه امّام صادق(ع)، شماره۹، ص۱۶۵٫ ↑

 

  • . همان، ص۱۶۷٫ ↑

 

  • . Martine Remond Gouilloud, op.cit, p330. ↑

 

  • . R.Rodiere, 1968, Traite general de droit maritime, T.11, Paris, Dalloz, p.409. ↑

 

  • . Ibid, p.410. ↑

 

  • . محمّد دمرچیلی، پیشین، ص۹۵٫ ↑

 

  • . «کشتی و متصدی باربری هیچکدام مسؤول فقدان یا خسارت ناشی از عدم قابلیّت دریانوردی نخواهد بود مگر آنکه از طرف آنها در آماده نمودن‌کشتی برای دریانوردی و تأمین احتیاجات آن از نظر کارکنان و تجهیزات و تدارکات کافی و مناسب کردن انبارها و سردخانه‌ها و کلیه قسمتهای دیگر‌کشتی که کالا در آن حمل می‌شود و همچنین مواظبت حمل طبق بند یک ماده ۵۴ سعی و اهتمام کافی مبذول نشده باشند. هرگاه فقدان و یا خسارت وارده در نتیجه عدم قابلیت دریانوردی باشد متصدّی باربری و یا اشخاص دیگری که به استناد این مادّه ادعای معافیّت از‌مسؤولیت می‌نمایند ملزمند که اعمال سعی و مراقبت را از ناحیه خود ثابت کنند». ↑

 

  • . بند اوّل پاراگراف پنجم کنوانسیون روتردام. ↑

 

  • . ۱٫The carrier is liable for loss resulting from loss of or damage to the goods, as well as from delay in delivery, if the occurrence which caused the loss, damage or delay took place while the goods were in his charge as defined in article 4, unless the carrier proves that he, his servants or agents took all measures that could reasonably be required to avoid the occurrence and its consequences. ↑

 

  • . Martine Remond Gouilloud, op.cit, p.338. ↑

 

  • . The carrier is not liable if he proves that he and his agents have taken all necessary measures to avoid the damage or that it was impossible for him or them to take such measures. ↑

 

  • . سیّد علیرضا هاشمیزاده، پیشین، ص۱۶۸٫ ↑

 

  • . علیرضا محمّدزاده وادقانی، ۱۳۸۱، مسؤولیّت متصدّی حملونقل دریایی، مجلّه دانشکده حقوق و علوم سیاسی، شماره ۵۵، ص۶۹٫ ↑

 

  • . ۱٫The carrier is liable for loss of or damage to the goods, as well as for delay in delivery, if the claimant proves that the loss, damage, or delay, or the event or circumstance that caused or contributed to it took place during the period of the carrier’s responsibility as defined in chapter 4. ↑

 

  • . The carrier is relieved of all or part of its liability pursuant to paragraph 1 of this article if it proves that the cause or one of the causes of the loss, damage, or delay is not attributable to its fault or to the fault of any person referred to in article 18. ↑

 

  • . The carrier is also relieved of all or part of its liability pursuant to paragraph 1 of this article if, alternatively to proving the absence of fault as provided in paragraph 2 of this article, it proves that one or more of the following events or circumstances caused or contributed to the loss, damage, or delay: (a) Act of God; (b) Perils, dangers, and accidents of the sea or other navigable waters; …… ↑

 

  • . Notwithstanding paragraph 3 of this article, the carrier is liable for all or part of the loss, damage, or delay: (a) If the claimant proves that the fault of the carrier or of a person referred to in article 18 caused or contributed to the event or circumstance on which the carrier relies; or (b) If the claimant proves that an event or circumstance not listed in paragraph 3 of this article contributed to the loss, damage, or delay, and the carrier cannot prove that this event or circumstance is not attributable to its fault or to the fault of any person referred to in article 18. ↑

 

  • . Francesco Berlingieri, ibid, p.9. ↑

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *