ایجاد تغییر و وجود رابطه

دانلود پایان نامه

56/0 ± 77/4
خاکستر

  • 14/0 ± 35/2
    07/0 ± 00/4
    02/0 ± 01/4
    11/0 ± 91/3
    03/0 ± 83/3
    05/0 ± 03/4
    03/0 ± 92/3
    چربی کبد
    b54/3 ± 92/38
    a50/1 ± 79/22
    b88/1 ± 61/31
    b92/2 ± 80/33
    b35/2 ± 43/35
    a16/1 ± 82/20
    – در هر ردیف، مقادیر دارای حداقل یک حرف مشترک فاقد اختلاف معنی‌دار هستند (05/0< p).
    4-3-1- درصد رطوبت لاشه
    طبق داده‌های ارائه شده در جدول 4-3 اختلاف معنی‌داری در میزان رطوبت لاشه فیل‌ماهیان مورد آزمایش مشاهده نشد (05/0 >p ). بیشترین میزان رطوبت لاشه در تیمار شاهد برابر 07/0 ± 70/77 درصد و کم‌ترین میزان آن برابر 27/0 ± 46/76 درصد در سطح g/kg10 عصاره رزماری مشاهده شد. با توجه به یکسان بودن جیره پایه در تیمارهای مختلف غذایی و یکنواختی میزان چربی (انرژی) و پروتئین آن‌ها، عدم مشاهده تفاوت در میزان رطوبت لاشه نشان می‌دهد که میزان رطوبت تحت تاثیر مقدار عصاره رزماری قرار نداشته است. مطالعات مشابه در خصوص استفاده از ترکیبات و همچنین گیاهان محرک رشد و سیستم ایمنی در فیل‌ماهیان جوان پرورشی بیانگر عدم ایجاد تغییرات معنی‌دار در میزان رطوبت لاشه ماهیان تغذیه شده با جیره‌های حاوی این مواد است [17،37،61،72]. نتایج بررسی شالابی و همکاران (2006) و متوالی (2009) بر روی تاثیر گیاه سیر بر ماهیان تیلاپیا نیز تایید کننده نتایج تحقیق حاضر است [47،65]. ابراهیمی و همکاران (1391) نیز تغییر معنی‌داری را در میزان رطوبت لاشه فیل‌ماهیان تغذیه شده با عصاره سیر مشاهده نکردند [4]. بر خلاف نتایج حاصل از این بررسی، طاعتی و همکاران (2012) در بررسی خود کاهش معنی‌داری را در میزان رطوبت لاشه فیل‌ماهیان تغذیه شده با جیره‌های حاوی پربیوتیک ایمونوال (ماده محرک رشد) مشاهده کردند [67]. تفاوت در ترکیب غذا، شرایط پرورش و اندازه ماهیان مورد آزمایش می‌تواند منجر به ایجاد نتایج متفاوت گردد.
    4-3-2- درصد پروتئین لاشه
    همانطور که در جدول شماره 4-3 مشاهده می‌شود، تیمار شاهد و تیمار حاوی g/kg20 عصاره رزماری به ترتیب با مقدار پروتئین برابر 0.04 ± 14.13 و 0.03 ± 14.12 درصد، کاهش معنی‌داری را نسبت به تیمار g/kg1/0 نشان دادند (05/0 >p ). بین دیگر تیمارها اختلاف معنی‌داری از لحاظ مقدار پروتئین لاشه مشاهده نگردید. از آن‌جایی که تحقیقات مختلف نشان‌دهنده تاثیرپذیری ترکیب شیمیایی بدن از ترکیب جیره غذایی و حتی درصد و مقدار غذادهی روزانه است [2،3]، به نظر می‌رسد در شرایط تحقیق حاضر وجود عصاره رزماری در جیره‌های غذایی باعث شده تا در فرایند متابولیسم، پروتئین مسیر اصلی خود یعنی مسیر سنتز بافت را طی نموده و به شکل پروتئین ذخیره گردد. در نتیجه مقدار پروتئین ابقاء شده در لاشه افزایش یافته است، به همین دلیل بیشترین میزان پروتئین در سطح g/kg1/0 عصاره مشاهده شده است. از سوی دیگر همانگونه که مشاهده می‌شود، چربی کبد فیل‌ماهیان تیمار g/kg1/0 به طور معنی‌داری کمتر از دیگر تیمارهاست (05/0 >p ). این مطلب نیز تایید کننده قرارگرفتن چربی در مسیر سوختن و تامین بهتر انرژی است که باعث سنتز پروتئین در مسیر اصلی خود و ابقاء بهتر پروتئین در بافت‌ها شده است. بر این اساس می‌توان گفت که عصاره رزماری در سطح g/kg1/0 باعث ابقاء بهتر پروتئین و افزایش پروتئین لاشه فیل‌ماهیان شده است. تحقیقات انجام شده در خصوص استفاده از منابع مختلف محرک رشد و سیستم ایمنی در فیل‌ماهیان نیز تایید کننده نتایج بدست آمده در تحقیق حاضر است [39،67]. نتایج حاصل از تحقیقات متوالی (2009) ‌شالابی و همکاران (2006) در مورد استفاده از سیر بیانگر افزایش میزان پروتئین لاشه در تیمارهای تغذیه شده با جیره‌های حاوی این گیاه است [47،65]. در مقابل برخی از تحقیقات نشان‌دهنده عدم وجود تغییر معنی‌دار در میزان پروتئین لاشه فیل‌ماهیان جوان تغذیه شده با مواد محرک رشد و سیستم ایمنی بوده است [17،37،61].
    4-3-3- درصد چربی لاشه
    طبق داده‌های ارائه شده در جدول شماره 4-3 اختلاف معنی‌داری در میزان چربی لاشه بین تیمارهای آزمایشی مشاهده نشد (05/0< p). بیشترین مقدار چربی لاشه در تیمار g/kg10 به میزان 07/0 ± 00/5 درصد و کم‌ترین مقدار آن در تیمار شاهد به میزان 06/0 ± 15/4 درصد اندازه‌گیری شد. میزان چربی موجود در غذای روزانه ماده مغذی مهمی است که باعث ایجاد انرژی در اکثر ماهیان می‌گردد و برای رشد و تکامل ضروری است. محققین دریافته‌اند که ماهیان، استفاده از پروتئین را به چربی و کربوهیدرات ترجیح می‌دهند. چربی در برخی از بافت‌های ماهیان خاویاری به وفور ذخیره می‌شود. ماهیان خاویاری نسبت به ماکرل و سالمون که به ماهیان چرب مشهورند نیز دارای چربی بیشتری هستند [45]. با توجه به یکنواختی میزان انرژی و پروتئین در جیره‌های غذایی و هم‌چنین تاثیرپذیری محتوای چربی لاشه از کمیت چربی در جیره‌های غذایی، به نظر می‌رسد در تحقیق حاضر میزان عصاره رزماری تاثیری بر کمیت چربی در لاشه ماهیان مورد تغذیه در شرایط این آزمایش نداشته است. در عین حال به نظر می‌رسد ماهیان تیمار g/kg10 که سطوح بالاتری از پروتئین و چربی لاشه را نسبت به دیگر تیمارها به خود اختصاص داده‌اند، به نحو مطلوبتری از غذا بهره‌مند گردیده‌اند. ریتنز در سال 1983 بیان داشت که یک رابطه معکوس بین درصد آب و درصد چربی لاشه در قزل‌آلای رنگین‌کمان وجود دارد که ارتباطی با میزان پروتئین جیره ندارد [10]. به رغم وجود رابطه معکوس بین میزان رطوبت و چربی لاشه، در تحقیق حاضر هیچ‌گونه رابطه معنی‌داری بین میزان رطوبت و چربی در تیمارهای مختلف مشاهده نشد. تحقیقات مشابه در خصوص استفاده از ترکیبات محرک سیستم ایمنی و رشد در ماهیان نیز نتایج مشابهی را ارائه نموده است [37،39،61]. در مقابل برخی تحقیقات افزایش معنی‌داری را در میزان چربی ماهیان تغذیه شده با جیره‌های حاوی مواد محرک رشد و سیستم ایمنی به اثبات رسانده‌اند [17،67]. نکته قابل توجه در این خصوص مدت زمان انجام تحقیق می‌باشد. با توجه به اینکه متابولیسم چربی تحت تاثیر عوامل مختلف قرار داشته و انعکاس محتوای انرژی جیره غذایی در ترکیب لاشه، نیاز به زمان طولانی‌تری دارد،‌ لذا به نظر می‌رسد در صورتی که زمان انجام تحقیق طولانی‌تر بود، تفاوت‌هایی در میزان چربی لاشه مشاهده می‌شد.
    4-3-4- درصد خاکستر لاشه
    این نوشته در مقالات و پایان نامه ها ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.