دانلود مقاله با موضوع فضای مجازی، اشخاص حقوقی، آنسیترال، نرم افزار

دیگری نیز بستگی دارد. بویژه مطمئن باشیم که نرم افزار و سخت افزار مربوطه دقیقاً و منحصراً همان چیزی را انجام می دهند که ما از آنها انتظار داریم. همچنین باید بدانیم که سخت افزار رایانه، بویژه در زمان امضاء بوسیله شخص مذکور، بطور صحیح فعال شده و نرم افزار آن مجموعه مورد تایید بوده که اجزاء آن به نحو قابل اعتمادی طراحی و پس از ساخت تغییر داده نشده است. در مقایسه با گواهی امضاهای سنتی، گواهی امضاهای دیجیتالی فرایند ابهام آمیز و پیچیده تری دارند که اعتماد به آنها را دست کم در سطح مصرف کنندگان شخصی مشکل می کند مگر اینکه نهاد ویژه ای، خطرات ناشی از چنین امضاهایی را تحت پوشش بیمه ای خود قرار دهد.
بند چهارم : طرف های معتمد
برای درک بهتر عناصر موجود در یک معامله متضمن امضاء دیجیتالی، جا دارد تا روند انجام آن را شرح داده شود. ممکن است یک مشتری کارت اعتباری از صادر کننده کارت درخواست نماید تا پیش از تصمیم راجع به اعطا یا عدم اعطای کارت نکاتی را کنترل کند. به این ترتیب هر گاه کارت صادر شود از مشتری انتظار می رود تا آن را امضا کند اما شرکت در پی تایید مستقل انتساب حقیقی امضاء به مشتری نیست.
این امر در مورد امضاهای سنتی صورت نمی پذیرد و دلیل روشنی در دست نیست تا در مورد امضاهای دیجیتالی نیز اعمال شود. مهم این است که رابطه مشتری و شرکت، تابع یک رابطه دو سویه و تحت حاکمیت قراردادی قرار گیرد تا این رابطه، شرایط استفاده از کارت و امضاهای دیجیتالی مربوطه را تشریح کند، به همین ترتیب، شرکت صادر کننده کارت های اعتباری، قراردادی دو جانبه با تجار منعقد خواهند نمود که مبین شرایط پرداخت مبالغ خرج شده با این کارت ها است. در این قرارداد می توان نحوه استفاده از امضاهای دیجیتالی را نیز معین نمود. بنابراین مشاهده می نماییم که به جای یک رابطه باز سه طرفه، اعتماد به امضاهای دیجیتالی بر مبنای روابط بسته و دوجانبه شکل می گیرد. از آنجا که در این نوع معاملات، تمامی روابط می تواند تحت اراده شرکت صادر کننده کارت اعتباری یا بانک های ذی مدخل قرار گیرد، لذا نیازی به زیرساخت هایی نظیر مراجع گواهی کننده احساس نمی شود. در اینجا نقش عمده شرکت تولید کننده کارت اعتباری، دادن تضمین برای تعهدات مالی هر یک از تجار و مصرف کننده در مقابل یکدیگر است.
یکی از راه های اعطای چنین تضمینی، استفاده از گواهی امضاء الکترونیکی برای امضای هر دو طرف می باشد. وقتی دو طرف به امضا الکترونیکی یکدیگر اعتماد کنند، می توانند اطمینان داشته باشند که منافع مال شان با گواهی امضاء صادره از طرف شرکت صادر کننده کارت اعتباری تضمین خواهد شد. این شیوه ای است که بوسیله آن گواهی امضاء برای دادن تضمین مورد استفاده قرار می گیرد.۱۱۷
گفتار هفتم : آثار حقوقی امضاء
امضای الکترونیکی دارای تمام آثار حقوقی مقرر برای امضای سنتی می باشد. چنانچه در ماده ۷ قانون نمونه آنسیترال(۱۹۹۶) ۱۱۸و ماده ۳ قانون نمونه آنسیترال (۲۰۱۰)۱۱۹ ، اصل اتحاد آثار امضا و مدارک الکترونیکی و سنتی مورد تاکید قرار گرفته است. ” امضاهایی که در روی نوشته یا سندی باشد بر ضرر امضاء کننده دلیل است. “۱۲۰ بنابراین هرگاه بر اساس مطالبی که تاکنون گفته ایم، امضاء بودن نوشته ای محرز شود سندی که به وسیله آن امضا شده می تواند علیه امضاء کننده مورد استفاده قرار گیرد.
همچنین اهمیت ندارد که سند امضاء شده به خط امضا کننده باشد یا به خط دیگری یا تایپ شده باشد یا اینکه قبلاً چاپ گردیده باشد۱۲۱. در پاسخ به این پرسش که آیا امضای سند حتماً باید بر روی خود سند نوشته شود یا می توان آن را بر روی برگ دیگری نیز نگاشت. ” هر گاه امضای تعهدی در خود تعهد نامه نشده و در نوشته علیحده شده باشد آن تعهد نامه بر علیه امضاء کننده دلیل است در صورتی که در نوشته مصرح باشد که به کدام تعهد یا معامله مربوط است “۱۲۲. زمانی می توان یک نوشته را سند تلقی نمود که این نوشته امضا شده باشد۱۲۳. بنابراین امضا به عنوان یکی از ارکان اساسی سند نقش مهمی در پذیرش یا عدم پذیرش یک نوشته به عنوان سند ایفا می کند.
گفتار هشتم : انتساب اسناد تجاری
آنچه از لحاظ حقوقی موضوعیت دارد آن است که بتوان عمل یا سندی را به شخصی منتسب نمود. به همین دلیل امروزه امضای الکترونیک یکی از عوامل مهم و تعیین کننده در اعتبار اسناد شناخته می شود. اما واضح است که هرگونه امضای الکترونیکی قدرت اعتبار بخشیدن را به اسناد ندارد و شرایط خاصی در مورد این فناوری وجود دارد که فقط با جمع بودن کلیه شرایط امضای الکترونیکی به سند اعتبار خواهد بخشید.
سرویس های دیجیتال زمان کار
در بحث امضاهای سنتی، سردفتر اسناد رسمی بسیاری از مشکلات حقوقی را با ثبت امضاها و تاریخ نگاری آنها حل می کند. این درحالی است که در فضای گسترده مجازی امضاهای دیجیتالی و حتی مراجع صدور گواهینامه بدون پشتوانه های خاص قادر به حل این مشکلات نیستند.
مشکل بزرگی که در فضاهای الکترونیکی وجود دارد مسئله مدیریت کلید خصوصی می باشد. زیرا، اگر شخصی غیر از مالک به کلید دسترسی پیدا کند، قادر خواهد بود اسنادی را به عنوان مالک امضا کند. بعلاوه اگر شخص مالک نیز در مواردی بخواهد امضای خود را انکار کند، می تواند از مسئله فاش شدن هویت کلید استفاده کند،حتی اگر حقیقتاً این طور نباشد. در اینجاست که مسئول کنترل امضاهای الکترونیک باید بتواند این امر را اثبات کند که آیا امضا کننده حقیقی بوده است یا خیر؟ سرویس های دیجیتال زمان نگار،این مشکل را حل می کنند.
می توان گفت که مهر زمان به طور ساده قسمتی از وظایف سردفتر اسناد رسمی را انجام می دهد و نقش بسیار عمده ای در تامین امنیت اسناد الکترونیکی دارد تا جایی که می توان گفت اگر به یک سند الکترونیکی مهر ثبت زمان ضمیمه نشده باشد، آن سند اعتبار حقوقی نخواهد داشت.
الف – مهرهای ثبت زمان:
مهمترین مزایای داده های دیجیتال این است که با حجم کم و سرعت انتقال زیاد قادر به ابقا و نگهداری برای مدت طولانی نیز می باشند. روش های معمول اثبات قانونی قضایا که در دنیای حقیقی رایج است اغلب در فضای الکترونیکی منجر به شکست می شود. اثبات زمان ها و اثبات سن اشخاص و همچنین اثبات هویت اشخاص مشکل بزرگی است که در فضای تجارت الکترونیک همواره وجود دارد. با توجه به این قضایا می توان گفت مهرهای ثبت زمان خدمت ویژه ای به دنیای تجارت الکترونیک کرده اند.
ب – سیستم ثبت زمان
در یک سند تجاری الکترونیکی در مورد امضای خاص آن چند مسئله مهم وجود دارد که نیاز به اثبات دارد:
۱. سند به وسیله چه کسی امضا شده است؟ ( تشخیص هویت )
۲. سند در چه زمانی امضا شده است؟ (تشخیص اهلیت شخص و تایید اعتبار امضا )
۳. سند در چه مکانی امضا شده است؟ ( تشخیص قانون حاکم محل تنظیم سند )
به طور کلی پاسخ سوالات فوق در مرحله ایجاد امضا مجهول است، مگر اینکه شخص ثالث امینی بر این مرحله نظارت دقیق داشته باشد. در این مورد سرویس های زمان نگار این وظیفه را بر عهده دارند.
مهرهای ثبت زمان به وسیله این سرویس ها به اسناد ضمیمه می شوند. بدین صورت که شخص قبل از امضای داده های الکترونیکی خود از سرویس دهنده زمان نگار در خواست تاییدیه می کند که نوعی نشانه الکترونیکی است و قبل از امضای داده ها باید به آنها ضمیمه شود. سپس شخص،‌داده های الکترونیکی خویش را امضا کرده و در این بخش به داده هایش بوسیله سرویس مزبور مهر ثبت زمان که غیر قابل تغییر است را ضمیمه می کند و این زمان بوسیله سرویس دهنده نیز ثبت می گردد.
هر چند در هر مباحثه ای از این نوع، سرویس در قسمت خاص وظایف خود می تواند همچون یک دفتر اسناد رسمی عمل نماید.۱۲۴
گفتار نهم : علل استفاده از امضای الکترونیک
برای درک اهمیت موضوع باید به این مورد بپردازیم که چرا به امضای الکترونیکی نیاز داریم؟در دنیای تجاری حقیقی اعتبار اسناد به طرق خاصی اثبات می شود و شرایطی برای استناد به آن وجود دارد که با عدم وجود آن شرایط آن اسناد سندیت خود را از حیث دلالت از دست می دهند. در فضای مجازی به دلیل موجودیت خاص، شرایط خاص نیز وجود دارد و بالتبع باید قوانین خاصی نیز برآن حاکم باشد. می توان گفت علل استفاده از امضای الکترونیک در فضای مجازی همان عللی است که در امضاهای سنتی و در جهان مادی رایج است با این تفاوت که شرایط اعمال و اثبات آنها متفاوت است. با این حال برای درک بهتر موضوع به این علل می پردازیم . از بین علل مختلفی که موجود است شاید چهار عامل برجسته باشند.
بند اول : ابراز قصد انشا
در حقیقت امضاء انشای آخرین اراده شخص به طور مکتوب است. اولین و مهم ترین علت امضا ابراز این قصد می باشد. ابراز این قصد می تواند یک معامله را کاملاً تغییر دهد. در فضای مجازی به طور دائمی اسناد زیادی رد و بدل می شود و به دلیل حضور عمومی و دخالت همگانی در این فضا شناخت اسناد واقعی از هرزنامه ها گاهی مشکل و گاهی غیر قابل تشخیص است.لازم است که دریک معامله تجاری طرفین دلایلی بر ابراز این قصد از سوی طرف مقابل داشته باشند امضای الکترونیکی در درجه اول به عنوان یک نشانه خاص که در انحصار طرف مقابل است این نیازها را رفع می کند.
بند دوم : تحقق آثار حقوقی
برای این که یک سند دارای آثار حقوقی باشد و بتوان آن را به عنوان یک دلیل در دعاوی ارائه داد، باید طبق شرایط خاصی تهیه شده باشد. در فضای مجازی امضاهای الکترونیک به دلیل شرایط خاص وجودیشان قادر به این امر می باشند. امضاهای الکترونیک شرایط زمانی و مکانی و هویت اشخاص را کنترل کرده و فاش می سازند.
بند سوم : تشخیص هویت
در دنیای حقیقی امضاها کاشف از هویت اشخاص می باشند و در فضای مجازی این امر مملوس تر است. زیرا اشخاصی که از فواصل دور و بدون درک فیزیکی از یکدیگر با هم مبادله و معامله می کنند نیاز بیشتری به این شناخت دارند. امضای الکترونیک در این زمینه نیز نوعی دستاورد است.
بند چهارم : احراز صحت و بی نقصی سند
در محیط الکترونیکی انواعی از امضاهای الکترونیکی می توانند ضامن کمال و عدم تغییر سند باشند و این امری است که در اسناد ممضی به امضاهای سنتی که با دست امضا شده اند وجود ندارد. هیچ چیز نمی تواند اثبات کند که یک سند کاغذی به دلیل وجود امضا در پای آن تغییر نکرده است و این امری است که در اسناد ممضی به امضای دیجیتال قابل اثبات است. البته در فضای الکترونیکی خطر تغییرات اسناد چند برابر است زیرا روش های اندکی برای ایجاد یک پیام الکترونیکی وجود دارد و در ثانی اشخاص بدون برجای گذاردن ردپایی قادر خواهند بود یک پیام را که کنترل ایمنی ضعیفی بر آن اعمال می شود دستکاری کنند.۱۲۵
گفتار دهم : صدور گواهینامه برای اشخاص حقوقی
مهمترین مصالح در مورد اشخاص حقوقی این

  منابع پایان نامه ارشد با موضوعتحلیل اطلاعات، مبانی نظری، مقایسه تطبیقی، شکست بازار

دیدگاهتان را بنویسید